Адыгея

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Мұнда ауысу: шарлау, іздеу

Координаттар: 44°39′ с. е. 40°00′ ш. б. / 44.65° с. е. 40° ш. б. (G) (O)

Ресей Федерациясының субъекті

Адыгея Республикасы
Республика Адыгея
Адыгэ Республик

Flag of Adygea.svg
Adygeya - Coat of Arms.png
Адыгея туы Адыгея елтаңбасы

Республика Адыгея Ресей картасында

Елордасы

Майкоп

Жер аумағы

80-ші

- Барлығы
- % су беті

7 792[1] км²
6,9[1]

Жұрты

74-ші

- Барлығы
- Тығыздығы

Green Arrow Up Darker.svg442 451 (2012)

56.78 адам/км²

ЖАӨ

76-шы

- Барлығы, ағым. баға
- Жан басына шаққанда

46,1 млрд руб. (2010)

84,2 мың руб.

Федералды округ

Оңтүстік

Экономикалық аудан

Солтүстік Кавказ

Мемлекеттік тілі

Адыгейше, Орысша

Республика басшысы

Аслан Тхакушинов

Премьер-министр

Мурат Кумпилов

Хасэ мемл. кеңесінің төрағасы

Мухамед Ашев

РФ субъектінің коды

01

ISO 3166-2 бойынша коды

RU-AD

Уақыт белдеуі

MSK (UTC+4)

Марапаттары:

Ленин ордені

Ресми сайты:

http://www.adygheya.ru/
Адыгей автономды мемлекеті

Адыгея Республикасы (адыг. Адыгэ Республик) — Ресей Федерациясының құрамындағы республика. 1922 ж. 27 шілдеде құрылған. Кавказдың солтүстік-батыс бөлігінде, Кубань және Лаба өзендерінің сол жағалауын бойлай орналасқан. Жері 7,6 мың км². Халқы 386 мың (1970). 6 аудан, 1 қала, 4 қала типтес ауыл бар. Орталығы — Майкоп қаласы.

Табиғаты[өңдеу]

Белая өзені

Облыстың солтүстігін аласа белесті Кубань жазығы, одтүстігінде Үлкен Кавказдың тау етектері 2 (300 м) мен бйік таулары (облыс жеріндегі ең биігі —Чугуш 3238 м) алып жатыр. Климаты қоңыржай жылы, Q ылғалды. Қаңтардың орта температурасы — 1,6° С, шілдеде 22,2° С. Жылдық — жауын-шашын мөлшері 700 мм. Өзендері Кубань алабына жатады, ірілері: Лаба, Белая, Псекупс. Кубань бойында Тщик, Шапсуг, Октябрь, Шинжий су қоймалары салынған. Жері қара І топырақты келеді. Территориясының 39,2%-і орман (емеп, шырша, бал қарағай). Краснодар өлкесі дайындайтын барлық ағаштың 25%-ін Адыгей береді. Кавказ қорығының негізгі бөлегі осы облыстың жерінде.

Халқы[өңдеу]

Адыгейлер (негізінен облытың батысында, шығысында және ш солт.шығысында), орыстар т. б. халықтар түрады. Орта тығызд. 1км² 50 адам. Қала халқы 40% (1970).

Тарихы[өңдеу]

Б. з. б. 1-мың жылдықтың ортасында қазіргі адыгейлердің аталары меоттар. синдтер, керкеттер т. б. деп аталғапн. Шамамен 13 ғ-дан оастап батыс адыге тайпаларынан адыгей халқы қалыптаса бастады. Бірақ көп кешікпей олардың жерлері Алтын Ордаға бағынды. 16 ғ-дан бастап түріктер меп қырым хандарының шапқыншылығына үпемі үшырап отырғаи адыгейлер 1555—57 ж. өз еріктерімен Ресейге қосылды. ¥лы Окт. соц. революциясы қарсаңыпда Адыгей жартылай феод.патрнархтық ел болды. 1918 ж. қаңтарада Майкопта Кеңес өкіметі жарияланып, майда Адыгей Кубаиь-Қара теңіз Кеңес республикасының қүрамына енді. 1922 ж. 27 шілдеде адыгейлер мекендеген 3 округ біріктіріліп, автономды облыс құрылды. Алғашқыда ол Черкес АО, 1928 ж. шідлдеде Адыгей АО деп аталды. Сов. өкіметі түсында Адыгей индустриялы-аграрлы облысқа айналды. ¥лы Отан соғысы кезінде неміс басқыншыларының қол астында қалып, 1943 ж. 30 қаңтарда түгелдей азат етілді. Жауға қарсы күресте облыстың 35 адамға, оның ішінде 7 адыгейге Сов. Одағының Батыры атағы берілді, 4 мың адыгей ордендермен, медальдармен наградталды. Соғыстан кейінгі кезеңде облыстың шаруашылығы қалпына келтіріліп, онеркәсіп соғыстан бүрынғы дәрежеден бірнеше есе асып түсті. 1957 ж. халқы жетістіктері үшін А. Ленин орденімен наградталды.

Шаруашылығы[өңдеу]

Халық шаруашылығында өнеркәсіп басты орын алады, оның негізгі салалары: тамақ өнеркәсібі, газ өндіру, ағаш оңдеу, машина жасау. Гидроэнергия қорына бай Белая өзені бойында 2 СЭС салынған. 1968 ж. 443 млн. к Вm /сағ электр энергиясы ондірілді. Тамақ өнеркәсібі облыстағы бү-іл өнеркәсіп өнімінің жартысын береді. Консервілеу (1968 ж. 144 млн. банка), май шайқау, шарап жасау, темекі-ферментапиялау, эфир және күнбағыс майын өндіру дамыған. Өнеркәсіп орталығы Майкоп қаласында ет, сүт комбинаттары, «Дружба» мебель, ағаш өңдеу фнрмасы, «Дубитель» ағаш өыдірістік бірлестігі, целлюлоза-картон комбинаты, «Стаиконормаль», Фрунзе атындағы станок жэне машина жасау зауыттары, Гиагинскаяда қант, Натырбовода эфир майы зауыттары бар. комбинаттары, «Дружба» мебель, ағаш өңдеу фнрмасы, «Дубитель» ағаш өыдірістік бірлестігі, целлюлоза-картон комбинаты, «Стаиконормаль», Фрунзе атынд. станок жэне машина жасау зауытттары, Гиагинскаяда қант, Натырбовода эфир майы зауыттары бар. Адыгей шарушылығының негізгі бағыты — астық да-ылдарын егу. 1968 ж. 41 колхоз, 19 совхоз болды. Облыс территорпясьшың 47,2%-і а. ш. жері, оның 73%-і егістік, 23,9%-і шабындық пен жайылым, 1,5%-і жүзімдік. Егістіктің 50%-не астық (оның 78%-і бидай мен жүгері), 16%-не техникалық, 34,5%-не жемшөн дақылдары, 2,3%-не овощ пен бақша егілді. Күріш суару жүйелері, Краснодар су қоймасы салынған. Мал шаруашылығында етті. сүтті ірі қара өсіру басым. 1968 ж. ірі қара саны 154,4 мыңға, қой 119,4 мыцға, шошқа 117,3 мыңға жетті. Омарта және құс шаруашылығы дамыған. Облыс террриториясынан Новороссийск — Краснодар, Армавир — Туапсе, Белоре-ченск — Хаджох т. жолдары отеді. Майкоп қаласынан солт. Кавказдың коптеген қалаларына тұрақты автобус қатынайды. Кубань өзенінде кеме жүзеді. Облыс орталығы әуе жолы арқылы көптеген қалалармеп байланысады.

Денсаулық сақтау және халық ағарту ісі[өңдеу]

1969 ж. 1 қаңтарда 688 дәрігер, ауруханаларда 3208 орын болды. Арасан суы негізінде «Горячий ключ» курорты жүмыс істейді. 1968/69 оқу жылында облыс мектептерінде 79 мың, 6 арнаулы орта оқу орнында 5,3 мың оқушы және Адыгей пед. институтында 4 мың студент оқыды. Тарихи-өлке тану музейі (Майкоп), 168 көпшілік кітапханасы. 171 клуб және 303 кино қондырғы бар. 1926 жылдан «Соцпа-листческә Адыгей», 1922 жылдап «Адыгейская правда» газеттері шығады. Телевизия орталығы бар.

Әдебиеті[өңдеу]

Қазан революциясына дейін өз жазуы болмаған адыгей халқының әдебиеті ауызша дамып келді. Адыгеи жазуы тек 1918 ж. жасалды. Сов. өкіметі жылдарында халық поэзиясынан нәр алған көркем әдебиеті қалыптасты. Адыгей халық ақыны Ц. Теучеждің (1855—1940), жазба поэзияның негізін қалаушылардың бірі А. Хатковтың (1901—1937) өлеңдері мен поэмалары, Т. Керашевтің (1902 ж. т.) әңгімелері мен романдары («Бақыт жолы» романы үшін 1948 ж. СССР Мемл. сынлығын алған), А. Евтых (1915 ж. т.), М. Парану к (1912 ж. т.), 10. Тлюстен (1913 ж. т.), К. Жанэнің (1919 ж. т.) шығармалары көнке мәлім. ¥лы Отан соғысы кезінде акын-жазушылар X. Андрухаев (1921 —1941), А. Уджуху (1912-1943), X. Уд-жуху (1917—942), Д. Тугуз (1918—1942) Сов. Одағының Батыры атағына ие болды. 50 жылдары адыгей әдебиетіне X. Ашпнов (1926 ж. т.), А. Гадагатль (1922 ж. т.), С. Яхутль (1914 ж. т.) т. б. сияқты жаңа күш келіп қосылды.[2]

Музыкасы мен театры[өңдеу]

Халық музыкасы диатоннкалық мажор жэне минор әуендеріне негізделген. Кварта, квинта, октава интервалдары арқылы жасалатын екі дауыстылық (двухго-лосие) — адыгей халқының эн творчествосына тән нэрсе. Оред (ерлер әиі) атты ән жанры халық арасына кең тараған. Халық аспаптары: камытл, шипчепшин, пхачич. 19 ғ-дан бастап сүйемелші аспап ретінде гармонь орын алды. Адыгей билерінің иегізгі түрлері: удж, зафак, загатлят. Облыста халықтық ән-би ансамблі бар. 1941 ж. Майкоп қ-сында А. С. Пушкин атынд. драма театры ашылды, 1958 ж. оныц жанынан адыгей труппасы құрылды. Театр жэне музыка қайраткерлері: М. С. Ахеджа-ков. Н. Схакумидова, У. Тхабисимов, 3. Чичева т. б.[3]

Адыгей тілі[өңдеу]

Адыгей халқының тілі. Иберий-Кавказ тілдерінің абхаз-адыгей тобына жатады. КСРО-де Адыгей тілінде 80 мындай (1959) адам сөйлейді. Адыгейлер РСФСР-дің Адыгей. Карачай-Черкес АО-тары мен Краснодар өлкесініц кейбір аудандарында және шетелдерде түрады. 1918 ж. араб графикасы негізінде адыгей әліппесі жасалды. Адыгей халкы 1927 жылдая 1938 ж. орыс графикасына көшкенге дейін латын алфавитін қолданды. Адыгей тілі 4 диалектіге (абадзех, бжедуг, т миргой, шаисуг) бөлінеді.

Дереккөздер[өңдеу]

  1. a b Министерство экономического развития Российской Федерации. Федеральное агентство кадастра объектов недвижимости. Государственный (национальный) доклад о состоянии и использовании земель в Российской Федерации в 2008 году // М., 2009. — С. 188
  2. Майкоп, 1967; Очерки истории Адыгеи, т. 1. Майкоп. 1957; Писатели Адыгеи. (Биографический справочник), Краснодар — Майкоп, 1965.
  3. Қазақ Ұлттық Энциклопедиясы, 1-том.