Аполлониус
Аполлонуис (Үлгі:Lang-el2, 262～190 б.д.б.)－Көне Юнанның Еуклид, Архимедтермен бірге аты әлемге танылған Аристотелден бұрынғы 3 үлкен математиктерінің бірі. Кіші Ящияның оңтүстік жағалауындағы Пержада дүниеге келген. Жас кезінде Еуклидтен тәлім алып, кейіннен оқытушылықпен айналысқан жері－Александыря қаласы. кіші Ящияның батыс жағалауындағы Пажарма патшалығына барып, сол жерде оқыу ордасын жане кітапхана салған. Оның ең үлкен еңбегі <<Цилиндрлік қисықтар теорясы>>－ертедегі ғылымның жауһары спетті. Бүл еңбек цилиндрлік қисықтарды жан-жақты, тереңінен зеріттеп бергені соншалық, оған 17-ғасырда В.Паскаль мен Р.Декарт жаңа идеяларды қосқанға дейін ешкім өзгеріс енгізбеген. <<Цилиндірлік қисықтар теорясы>> 8 том, алдыңғы 4 томы Грек тілінде, одан кейінгі 3 томы араб тілінде сақталған, соңғы 1 томы жоғалған. кітап алдыңғылардың ойларын қортып қана қоймай, көптеген жаңа теоремаларды дәлелімен енгізген. Гипербола, элипстердің анықтамасын берген. Кітапта координаттық әдістің кейбір ойлары да айтылған. Ол цилиндрлік қисықтың табанындағы диаметырын бас өсі, төбеден өтетін перпендикулиар түзүді тік өсі ретінде алған, бұл соңғы дәуірдегі координаттық геометрияның қүрылуына зор әсерін тигізді. Аполлонуистың бұдан басқа “От айнаны алыу”, “Жанасу” секілді кітаптары бар. “Жанасу” атты кітабында “Аполлонуис есебі “деп аталатын атақты сурет салыу есебін ортаға қояды. Ол жане де астырономиа саласында да біраз еңбектер істеген.
