Ван Гог

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Мұнда ауысу: шарлау, іздеу
Винсент Ван Гог
нидер. Vincent van Gogh
Автопортрет, 1889
Автопортрет, 1889
Туған күні

30 наурыз 1853(1853-03-30)

Туған жері

Грот-Зюндерт

Қайтыс болған күні

29 шілде 1890(1890-07-29) (37 жас)

Қайтыс болған жері

Овер-сюр-Уаз

Азаматтығы

 Нидерланд

Жанры

пейзаж
натюрморт
портрет

Мектебі

Брюсселдегі Корольдік өнер академиясы (1880 — 1881), кескіндемеші Антона Маувенің жеке сабақтары (1881 - 1882), Антверпен бейнелеу өнер академиясы аясында кескіндеме класы (қараша 1885 - ақпан 1886)

Өнер ағымы

постимпрессионизм

Марапаттаушылары

Тео ван Гог

Ықпал етті

Адольф Монтичелли, тегіс шығыс өнері, Эжен Делакруа (түстер теориясы)

Винсент Виллем Ван Гог (нидер. Vincent Willem van Gogh; 30 наурыз 1853, Грот-Зюндерт, Бреданың маңы, Нидерланд29 шілде 1890, Овер-сюр-Уаз, Франция) — голланд кескіндемешісі, импрессионизмнен кейінгі кезеңнің ең көрнекті өкілдерінің бірі.

Өмірбаяны[өңдеу]

Ван Гогтың қолы

Ол 1853 жылы 30 наурызда Голландияның солтүстігіндегі ірі аграрлық өңір Грут Зундертте дүниеге келді. Протестанттық пастордың ұлы Винсент кішкентай кезінен бастап, өзі жататын және батрактар мен шаруалар қайыршылыққа жеткізген орта таптың айырмашылығын сезіп өсті. 1869 жылы он алты жасында мектепті бітіріп, өзінің ағасы еңбек ететін атақты «Гупил және Си» (Goupil et Cie) галереясында жұмысқа орналасты. Ол жерде Винсент өнер әлемінінің коммерциялық қыр сырымен танысты. Ол көрмелер ұйымдастыруымен, түпнұсқа бұйымдар мен көшірмелерді сатумен айналысты және өнер туындысының бағалары қаншалықты екендігіне көз жеткізеді. Бұл галереяда Винсент алты жыл жұмыс істеді. Бұл уақыт аралығында ол Лондон мен Парижге барды, өнер туындысының түрлі бағыттарын зерттеді. Жас Ван Гогты Жан-Франсуа Милле және барбизон мектебінің суретші-реалистері қатты тамсандырды.

Жиырма жасында ол сурет өнеріне деген бейімі бар екенін байқады, бірақ өзіне толық сенімді емес еді. 1876 жылы Ван Гог махаббат азабына түсті, тіпті галереядағы жұмысын да тастап кетті. Одан кейін төрт жыл ішінде Винсент діни білім алып теологияны зерттеді. Ол тіпті біраз уақыт миссионер болып та қызмет атқарды, бірақ өз миссиясын атқарудағы артық ынтасының кесірінен бұл қызметінен кетіп тынды.

1880 жылы 27 жасында Винсент өнерге түпкілікті бет бұрды және бұл салада да басқа бастамаларындағы сияқты аса жігерлікпен еңбектене бастады. Ван Гог импрессионистер мен постимпрессионистерден шабыт алды. Сурет өнеріндегі ХІХ ғасырдағы бұл бағыттар Моне, Писсаро, Бернара және Гоген еңбектерінде орын алды және сол кезеңдегі көптеген суретшілерге үлкен ықпал етті. Өмірінің соңында жүйке ауруына шалдығып, өзін-өзі өлтірген (1890ж).

Ван Гог мұрасы[өңдеу]

(“Шаруа қыз”, 1885, Креллер-Мюллер мемл. музейі, Отерло; “Картоппен жүрек жалғаушылар”, 1885, В. Ван Гог қоры, Амстердам); 1886 — 88 ж. Парижде салған “Сена үстіндегі көпір” (1887, В. Ван Гог қоры); “Танга әкей портреті” (1887, Роден музейі, Париж) атты картиналары алғашқы шығарм. кезеңдегі ауыр да бұлыңғыр бояудан арылып, жарқын түспен еркін жазылған. В. Г. — “Сент-Мари балықшыларының қайығы” (В. Ван Гог қоры), “Арльдің алқызыл жүзімі” (А.С. Пушкин атынд. бейнелеу өнері музейі, Мәскеу), “Түнгі кафе” (Нью-Йорк, бәрі 1888 ж.

Ван Гог небәрі он жыл белсенді түрде осы өнермен айналысса да өзіне жоғары талап қоя білетін және үлкен еңбекқорлықпен екі мыңнан астам түрлі өнер туындысын, оның ішінде 930 картина, 1100 сурет және көптеген нобайларын дүниеге әкелді. Осы көптеген еңбектерінің ішінен Ван Гогтың тек бір ғана картинасы – «Арльдің алқызыл жүзімі» - автордың көзі тірісінде сатылды. Белгілі коллекционер Анна Бош бұл картинаны 1890 жылы «Брюссель Арт Экспо» көрмесінде төрт жүз франкке сатып алды, бұл шамамен 1900 АҚШ долларына пара пар сома.

Ал қазіргі уақытта Ван Гогтың суреттері бүкіл дүние жүзінде аукциондарда миллиондаған долларға сатылады. Мысалы, «Доктор Гашенің портреті» адам нанғысыз ақшаға сатылды және бүгінгі таңда әлемдегі ең қымбат картиналардың бірі болып саналады. 1990 жылы 15 мамырда танымал филантроп, тегі неміс, «Лиссер және Розенкрантц Банкінің» иесі, Нью-Йорк банкирі Зигфрид Крамарски, бұл картинаны Риойю Саито деген жапон кәсіпкеріне 82,5 миллион долларға сатты.

Галерея[өңдеу]

Автопортрет[өңдеу]

Күнбағыстар[өңдеу]

Пейзаж[өңдеу]

Басқалары[өңдеу]

Әдебиетте[өңдеу]

Кинода[өңдеу]

Музыкада[өңдеу]

Дереккөздер[өңдеу]


Сыртқы сілтемелер[өңдеу]

  • Ван Гог. Письма / Пер. с голл. — Л.-М., 1966.
  • Ревалд Дж. Постимпрессионизм / Пер. с англ. — Т. 1. — Л.М., 1962.
  • Перрюшо А. Жизнь Ван Гога / Пер. с франц. — М., 1973.
  • Натали, Слава Ван Гога. Опыт антропологии восхищения,Пер. с фр. Карена Саркисова,М.,V-A-C press,2014,384 бет,isbn 978-5-9904389-6-5,тираж 1500
  • Дмитриева Н. А. Винсент Ван Гог. Человек и художник. — М., 1980.
  • Стоун И. Жажда жизни (книга). Повесть о Винсенте Ван Гоге. Пер. с англ. — М.: Правда, 1988.
  • Constantino Porcu Van Gogh. Zijn leven en de kunst. (из серии Kunstklassiekers) — Нидерланды, 2004.
  • Wolf Stadler Vincent van Gogh. (из серии De Grote Meesters) Amsterdam Boek, 1974.
  • Frank Kools Vincent van Gogh en zijn geboorteplaats: als een boer van Zundert. De Walburg Pers, 1990.
  • Козлов Г. Легенда о Ван Гоге // «Вокруг света», № 7, 2007.
  • Ван Гог В. Письма к друзьям / Пер. с фр. П. Мелковой. — СПб.: Азбука, азбука-Аттикус, 2012. — 224 с. — Серия «Азбука-классика» — 5 000 экз., ISBN 978-5-389-03122-7
  • Гордеева М., Перова Д. Винсент Ван Гог / В кн.: Великие художники — Т.18 — Киев, ЗАО «Комсомольская правда — Украина», 2010. — 48 с.