Уахабизм
Уахабизм (уахабилік-сәләфилік) — 18 ғ. Аравия түбегінде пайда болған. Исламның сунниттік бағытындағы ағым. Негізін салушы Муххамед ибн Абд әл-Ваххаб.[1] Сәләфилік һижраның IV ғ. пайда болған; Ханбали мазхабына жататын бұлар барлық көзқарастары мен түсініктері «салаф» түсінігін дүниеге келтірген және бұл түсініктен басқа көзқарастардың барлығына қарсы шыққан Имам Ахмед бин Ханбалға негізделетіндігін айтқан. Сәләфилік бұдан кейін біраз уақыт көрінбей хижри VII ғ-да екінші рет тарих сахнасына шықты. Бұл жолы Сәләфилікті қайта қолға алған Шейхул Ислам ибн Таймия халықты осы жолға шақырып, керекті деген кейбір мәселелерге толықтырулар енгізген. Бұл көзқарастар һижраның XII ғ-да араб түбегінде қайта жанданды. Бұл сенімді қайта тірілткен Мұхаммед бин Абдулуаһаб еді.
[өңдеу] Дереккөздер
- ↑ Орысша-қазақша түсіндірме сөздік: Әлеуметтану және саясаттану бойынша / Жалпы редакциясын басқарған э.ғ.д., профессор Е. Арын - Павлодар: «ЭКО» ҒӨФ. 2006. - 569 б. ISBN 9965-808-89-9
 |
Бұл — мақаланың бастамасы. Бұл мақаланы толықтырып, дамыту арқылы, Уикипедияға көмектесе аласыз. Бұл ескертуді дәлдеп ауыстыру қажет. |
 |
Бұл мақаланы Уикипедия сапа талаптарына лайықты болуы үшін уикилендіру қажет. |
 |
Бұл мақалада еш сурет жоқ.
Мақаланы жетілдіру үшін қажетті суретті енгізіп көмек беріңіз. Суретті қосқаннан кейін бұл үлгіні мақаладан аластаңыз.
Суретті мыннан табуға болады:
|
