Гусейн Хан Нахичеванский
Гусейн Хан Нахичеванский (сол сияқты Хан Гуссейн Нахичеванский, 1863 — қаңтар 1919 гг.) — ресейдің атты әскер генералы, генерал-адютант. Эриван губерниясының Нахичеван атты хан тұқымынан шыққан. Дегдарлы атты әскер бөлімшесіне басшылық етті және Орыс императорлақ әскері тарихындағы жалғыз ғана мұсылман - генерал-адютант. Әулие Георгийдің 3-ші және 4-ші дәрежелі әскери ордендері және "Ерлігі үшін" Алтын қаруы марапаттарын қоса есептегенде, 15 ресейлік, 9 шетел мемлекеттік марапаттарының иегері. Жобамен алғанда болшевиктердің қолынан 1919 жылы атылды.
Мазмұны |
[өңдеу] Әскери мансабының бас кезеңі
Гусейн Хан Нахичеванский 1863 жылы 28 шілдеде (9 тамызда) Нахичевани қаласында Орыс әскерінің ротмистері Келбала Хан Нахичеванның және оның жары Хуршидтің отбасында дүниеге келді. Ол сегіз баланың ішінде жетіншісі болатын. Гусейн Ханның әкесі - Нахичеван хандығының соңғы өкілі.
1885 жылдың наурыз айынан бастап, 1886 жылдың мамырына дейінгі аралықта подпрудчик Хан Нахичеван 43- Тверлік драгундік полкіне жіберлді.
Гусейн ханның бірінші марапаты ресейлік емес, керісінше шет елдік болды. 1890 жылы 8 қарашада Парсы шахын қарсы алу және шығарып салу рәсімінде үздік іс-әрекеті үшін парсылық орденді қабылдауға және тағуына рұқсат етілді. Полкте қызмет еткен уақытында бірнеше ретПаорсы Шахын ресей жеріне саяхаты кезінде бірге жүрген сәтінде өте жақсы жасаған қызметі үшін Парсы мемлекеттік наградасына ұсынылды.
1893 жылдың 26 мауымы мен 1894 жылдың 19 тамызында поручик Хан Нахичевский полктік оқу командасына меңгеушілік етті.
[өңдеу] Русско-японская война и последующие годы
[өңдеу] Бірінші дүние соғысы
[өңдеу] Төңкеріс
[өңдеу] Естелігі мәңгіге сақталмақ
[өңдеу] Жанұясы
[өңдеу] Ресей марапаттарының толық тізімі
- Орден Святого Станислава 3-й степени (1894 год)
- Орден Святой Анны 3-й степени (1899 год)
- Орден Святого Станислава 2-й степени (1902 год)
- Орден Святой Анны 2-й степени с мечами (1904 год)
- Орден Святого Владимира 4-й степени с мечами и бантом (1905 год)
- мечи к ордену Святого Станислава 2-й степени (1905 год)
- Золотое оружие «За храбрость» (1905 год)
- Орден Святого Владимира 3-й степени с мечами (1906 год)
- Орден Святого Георгия 4-й степени (1907 год)
- Высочайшее Благоволение (1909 год)
- Орден Святого Станислава 1-й степени (1910 год)
- Орден Святой Анны 1-й степени (1913 год)
- Орден Святого Георгия 3-й степени (1914 год)
- Орден Святого Владимира 2-й степени с мечами (1914 год)
- Орден Белого орла с мечами (1915 год)
[өңдеу] Сілтемелер
- Р. Н. Иванов. Генерал-адъютант Его Величества. Сказание о Гуссейн-Хане Нахичеванском. — М.: Герои Отечества, 2006.
- Ибрагим Багиров. Генералы племени Кянгерлы. — Баку, 1994
- Русская армия в Первой мировой войне. Картотека проекта
- Газета Азербайджанские известия. Рудольф Иванов, профессор, член Союза писателей России. Триумф и трагедия
- Независимое военное обозрение. Виктор Мясников. Хан на государевой службе. Русской гвардейской кавалерией блестяще командовал мусульманин
- Ежедневный информационный ресурс «Azeri.ru — Азербайджанцы в России». Мусульманин Гусейн Хан Нахичеванский утверждал проект Церкви Святой Ольги
- Чингиз Салахлы. Азербайджанец в окружении царя
- Герои русско-японской войны
- Trend Life: Памяти полководца и гражданина — специально для Trend Life российский писатель Рудольф Иванов
- Летопись войны с Японией, 1904 г., № 10, стр. 190
[өңдеу] Дереккөздер