Хатико
| Хатико | |
|---|---|
 |
|
| 1935 жылы наурыздың 8-і күніне дейінгі суретке түсірілген Хатико. | |
| Түрі: | Ит |
| Тегі: | Акита-ину |
| Түсі: | Қуқыл-сарғылт |
| Жынысы: | Төбет |
| Туған жылы: | 1923 жылы қарашаның 10-ы |
| Туған жері: | Акита префектурасы |
| Өлген жері: | Сибуя станциясы маңы |
| Жерленген жері: | Аояма зираты |
| Ел: |  Жапон империясы |
| Белсенділік жылдары: | 1923—1935 |
| Қожайыны: | Хидэсабуро Уэно |
Хатико (Нихонго-но-намаэ - жапон. ハチ公) (10.11.1923 - 08.03.1935)— Акита-ину тұқымының иті, Жапонияда шексіз махаббат пен адалдықтың нышаны.
Мазмұны |
Өмірі[өңдеу]
Хатико 1923 жылы қарашаның оныншы жұлдызында Акита жапон префектурасында туылған. Фермер оны Токио университетінде жұмыс істейтін профессор Хидэсабуро Уэноға сыйлыққа тартқаннан кейін, профессор оған Хатико (сегізінші) деген ат қояды.
Үлкейген шағында иесінің артынан ілесіп қалмайтын. Күн сайын Сибуя станциясында профессорды шығарып салып, сағат үшке таман қайта оралып қарсалатын. 1925 жылы қарашаның 21-нде Хидэсабуро инфаркт алады. Дәрігерлер көмегі өмірін құтқара алмайды — профессор қайтыс болады. Сол күні 18 айлық Хатико қожайынын әдеттегідей станцияда күтіп қалады, бірақ профессор үйіне оралмайды. Күнделікті бір уақытта келіп, шыдамдық танытқан ол қараңғы түн батқанша дейін тосып жүреді. Иттің қажырлығына таңғалған жергілікті саудагерлер, теміржолшылар, т.б. оған үстеп тамақ беріп қоятын. Бұлдыраған қалың топ арасынан Хидэсабуро Уэноның жүзін іздеп, 9 жыл бойы өмірінің ақырғы күніне дейін станцияның қасына қайта-қайта келіп күтіп отыратын.
1932 жылы "7 жыл бұрын қайтыс болған қожайынын күтіп жүрген ит" деген мақала Токионың әйгілі газетінде жарияланғаннан кейін, Сибуя станциясына жапон елінің мақтанышына айналған Хатиконы көптеген адамдар көруге келеді.
8 Наурызда 1935 ж. иттің өлігі станция маңында табылды. Хатикода рак пен жүрек құрттары болғаны белгілі болды.Бұдан бір жыл бұрын 1934 жылы сәуірдің 21-нде Хатикоға арналып салынған ескерткіш ашылады. Ашылу рәсіміне Хатиконың өзі де қатысқан болатын.[1]
Ескерткішті Екінші Дүниежүзілік Соғыс кезінде бұзады — темірлерін әскери мақсатта пайдалану үшін.Бірақ жапондар итті ұмытқан жоқ — 1948 жылы қайта ескерткіш тұрғызылады. Бүгінгі күнде Сибуя станциясындағы Хатико ескерткіші Ғашықтардың байламды жері болып саналады.
Мәдениетке әсері[өңдеу]
1987 жылы "Хатико хикаясы" (жапон. ハチ公物語), кейіннен 2009 жылы "Хатико: Ең адал дос" атты фильмдері шықты.
Пайдаланылған әдебиет[өңдеу]
- ↑ Шапарева Г. Верный друг из страны Восходящего Солнца.
Тағы қараңыз[өңдеу]
Сыртқы сілтемелер[өңдеу]
 |
Ортаққорда бұған қатысты таспа санаты бар: Hachiko
|
