Хатико

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Мұнда ауысу: шарлау, іздеу
Хатико
жапон. ハチ公
Hachiko.JPG
1935 жылы наурыздың 8-і күніне дейінгі суретке түсірілген Хатико.
Түрі: Ит
Тегі: Акита-ину
Түсі: Қуқыл-сарғылт
Жынысы: Төбет
Туған жылы: 1923 жылы қарашаның 10-ы
Туған жері: Акита префектурасы
Өлген жері: Сибуя станциясы маңы
Жерленген жері: Аояма зираты
Ел: Жапония Жапон империясы
Белсенділік жылдары: 19231935
Қожайыны: Хидэсабуро Уэно

Хатико (Нихонго-но-намаэ - жапон. ハチ公) (10.11.1923 - 08.03.1935)— Акита-ину тұқымының иті, Жапонияда шексіз махаббат пен адалдықтың нышаны.

Өмірі[өңдеу]

Хатико 1923 жылы қарашаның оныншы жұлдызында Акита жапон префектурасында туылған. Фермер оны Токио университетінде жұмыс істейтін профессор Хидэсабуро Уэноға сыйлыққа тартқаннан кейін, профессор оған Хатико (сегізінші) деген ат қояды.

Сол уақыттағы Сибуя станциясы

Үлкейген шағында иесінің артынан ілесіп қалмайтын. Күн сайын Сибуя станциясында профессорды шығарып салып, сағат үшке таман қайта оралып қарсалатын. 1925 жылы қарашаның 21-нде Хидэсабуро инфаркт алады. Дәрігерлер көмегі өмірін құтқара алмайды — профессор қайтыс болады. Сол күні 18 айлық Хатико қожайынын әдеттегідей станцияда күтіп қалады, бірақ профессор үйіне оралмайды. Күнделікті бір уақытта келіп, шыдамдық танытқан ол қараңғы түн батқанша дейін тосып жүреді. Иттің қажырлығына таңғалған жергілікті саудагерлер, теміржолшылар, т.б. оған үстеп тамақ беріп қоятын. Бұлдыраған қалың топ арасынан Хидэсабуро Уэноның жүзін іздеп, 9 жыл бойы өмірінің ақырғы күніне дейін станцияның қасына қайта-қайта келіп күтіп отыратын.

1932 жылы "7 жыл бұрын қайтыс болған қожайынын күтіп жүрген ит" деген мақала Токионың әйгілі газетінде жарияланғаннан кейін, Сибуя станциясына жапон елінің мақтанышына айналған Хатиконы көптеген адамдар көруге келеді.

Өлімі[өңдеу]

Хатико моласы. Аояма, Минато-ку ауданы, Токио

8 Наурызда 1935 ж. иттің өлігі станция маңында табылды. Хатикода рак пен жүрек құрттары болғаны белгілі болды.

Есте қалған — адал дос[өңдеу]

Хатиконың Ұлттық Ғылым Мұражайында орналасқан тұлыбы. Уэно, Токио.

Бұдан бір жыл бұрын 1934 жылы сәуірдің 21-нде Хатикоға арналып салынған ескерткіш ашылады. Ашылу рәсіміне Хатиконың өзі де қатысқан болатын.[1]

Ескерткішті Екінші Дүниежүзілік Соғыс кезінде бұзады — темірлерін әскери мақсатта пайдалану үшін.Бірақ жапондар итті ұмытқан жоқ — 1948 жылы қайта ескерткіш тұрғызылады. Бүгінгі күнде Сибуя станциясындағы Хатико ескерткіші Ғашықтардың байламды жері болып саналады.

Хатиконың қалдықтары тұлып ретінде Уэнодағы (Токио) Ұлттық Ғылым Мұражайында сақталынған.[2][3] Хатико қалдықтарының бір бөлігі кремацияланған күйде Минато-ку атты ауданда, Аояма деген зиратта жерленген. Сондай-ақ Хитоко жапондық үй жануарларына арналған виртуальдық зиратта құрметті орын алып тұр.

Мәдениетке әсері[өңдеу]

1987 жылы "Хатико хикаясы" (жапон. ハチ公物語), кейіннен 2009 жылы "Хатико: Ең адал дос" атты фильмдері шықты.

Пайдаланылған әдебиет[өңдеу]

  1. Шапарева Г. Верный друг из страны Восходящего Солнца.
  2. Opening of the completely refurbished Japan Gallery of National Museum of Nature and Science "In addition to the best-loved specimens of the previous permanent exhibitions, such as the faithful dog Hachikō, the Antarctic explorer dog Jiro and Futabasaurus suzukii, a plesiosaurus native to Japan, the new exhibits feature a wide array of newly displayed items." 2007 Ұлттық Ғылым Мұражайы, Уэно, Токио.
  3. A History Of The Akita Dog. Akita Learning Center. Басты дереккөзінен мұрағатталған 8 маусым 2012. Тексерілді, 6 мамыр 2011.

Тағы қараңыз[өңдеу]

Сыртқы сілтемелер[өңдеу]

Ортаққорда бұған қатысты медиа санаты бар: Hachiko