Мазмұнға өту

Андрей Евгеньевич Билецкий

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет

Андрей Билецкий
укр. Андрій Білецький
Андрей Евгеньевич Билецкий
Билецкий, 2025 жыл
Лауазымы
Ту
Ту
Ұлттық корпус көшбасшысы
Ту
Ту
14 қазан 2016 жылдан бастап
Ізашары Лауазымы құрылды
Ту
Ту
Армияның 3-корпусының қолбасшысы
Ту
Ту
14 наурыз 2025 жылдан бастап
Ізашары Лауазымы құрылды
Ту
Ту
3-жеке шабуыл бригадасының қолбасшысы
Ту
Ту
26 қаңтар 2023  14 наурыз 2025
Ізашары Лауазымы құрылды
Ізбасары Ярослав Левенец
Ту
Ту
Украина халық депутаты
Ту
Ту
27 қараша 2014  29 тамыз 2019
Ізашары Александр Бригинец
Ізбасары Марьяна Безуглая
Округі Киев, 217
Ту
Ту
Азов бригадасының қолбасшысы
Ту
Ту
мамыр 2014  қазан 2014
Ізашары Лауазымы құрылды
Ізбасары Игорь Михайленко
Өмірбаяны
Партиясы
Білімі Харьков ұлттық университеті[1]
Діні Родноверие
Дүниеге келуі 5 тамыз 1979 (1979-08-05) (47 жас)
Харьков, Харьков облысы, Украин КСР, КСРО
Жұбайы
Юлия Билецкая
(үйл. 2003; аж. 2016)
[2][3]
Балалары 1
Әскери қызметі
Қызмет еткен жылдары 2014–2016[4][2]
2022 жылдан[5]
Құрамында болды  Украина
Әскер түрі
Атағы полиция подполковнигі[6][7]
бригада генералы[8]
Шайқасы Орыс-украин соғысы
Марапаттары

Бригада генералы Андрей Евгеньевич Билецкий (укр. Андрій Євгенійович Білецький;[3] 5 тамыз 1979, Харьков)[6] — украиндық әскери және әсіре оңшыл саяси қайраткер, 2016 жылдан бергі Ұлттық корпус саяси партиясының көшбасшысы.

Бұрын Билецкий Армияның 3-корпусына және 3-жеке шабуыл бригадасына қолбасшылық ететін. 2014 жылдан 2019 жылға дейін ол Верховна Радада Украина халық депутаты болды. Билецкий әлемнің көпшілігіне Азов бригадасының негіздеушісі, әрі тұңғыш қолбасшысы ретінде белгілі.

Билецкий Харьков ұлттық университетінің тарих факультетінде білім алған. Оның дипломдық жұмысы УПА жайлы еді.[1]

Билецкий украин әсіре оңшылдарының арасында 2000 жылдары көзге түсті. 2005 жылы ол Украина патриоты ұлтшыл қозғалысының қайта жанғаруын өз қолына алды да, Социал-ұлттық ассамблея тең негіздеушілерінің бірі болды.[9] Ұйымдардың екеуі де этностық ұлтшылдық, ақтар артықтығы, неонацизм мен неофашизммен айналысады делінеді.[10][11][12] 2011 жылы ол тұтқынға алынды, оған тонады мен шабуыл жасады деген айыптар тағылды, Еуромайдан төңкерісінен кейін 2014 жылы ол босатылды, жаңа үкімет оны Виктор Янукович үкіметінің саяси тұтқыны деп таныды.[13] Донбасстағы соғыс ушығып бара жатқанда, ол өзінің әсіре оңшылдардағы байланыстары мен басшылық лауазымын пайдаланып, ресейшіл сепаратистерге қарсы тұру үшін ерікті жасақ ұйымдастырды. 2014 жылғы мамырда Ішкі істер министрлігі жасаққа санкция салып, оны ресми түрде «Азов» батальоны деп атады,[4][2] ал Билецкий оны Донбасс аймағындағы сепаратистік күштерге қарсы бірнеше операцияларда басқарды.[14] Қыркүйек айында олар Украинаның Ұлттық гвардиясына біріктірілді.[15]

2014 жылғы қазанда Билецкий саясатқа көңіл бөлу үшін Азов полкінің басшылығынан кетті. 2014 жылғы Украина парламентінің сайлауында ол Украина халық депутаты болып сайланды,[16] және 2015 жылы ол өзінің әсіре оңшыл белсенділерден, ардагерлерден және кең ауқымды Азов қозғалысын жақтаушылардан тұратын желісін ресми саяси ұйымға жұмылдыруды мақсат етіп, Ұлттық корпус партиясын құрды.[17] Белгілігі мен ұйымдастырушылық ресурстарына қарамастан, Ұлттық корпус ұлттық деңгейде айтарлықтай сайлау табыстарына қол жеткізе алмады, ал Билецкий 2019 жылғы сайлаудан кейін мандатын жоғалтты.[18]

2022 жылғы Ресейдің Украинаға басып кіруінен кейін Билецкий Киев аймағындағы Азовтың бұрынғы ардагерлерінен еріктілер күштін жинап,[19] Украина Құрлықтағы әскерлері қатарына қосылды.[20] 2025 жылы ол Армияның 3-корпусының бригада генералы атанды.[21]

Билецкий Юлия Билецкаяға үйленген болатын.[2] Олардың бір Александр есімді ұлы бар.[3]

Дереккөздер

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
  1. 1 2 Сергацкова, Катерина «Ми намагаємося прийти до влади через вибори, хоча маємо всякі можливості» — як «Азов» стає партією (укр.). Громадське.ua. (13 қазан 2016). Тексерілді, 1 тамыз 2026.
  2. 1 2 3 4 Екс-лідер "Азова" Білецький задекларував лише зарплату і $5 тисяч (укр.). Українська правда. (30 қазан 2016).
  3. 1 2 3 Перегляд декларації (укр.). (2015). Мұрағат көшірмесі 9 ақпанның 2018 Wayback Machine мұрағатында
  4. 1 2 Andriy Biletsky: Avakov - man system, but the system I think is negative (укр.). Українська правда. (18 қазан 2016).
  5. New Voice of Ukraine Ukrainian military reveals garbage and ammunition left by invaders during retreat from Bakhmut positions. news.yahoo.com. (12 мамыр 2023).
  6. 1 2 Andriy Biletsky. nackor.org. (8 желтоқсан 2015). Мұрағат көшірмесі 20 маусымның 2021 Wayback Machine мұрағатында
  7. Ukraine's Interior Ministry elaborates on duties of newly created 'national militia units' (Video). УНІАН. (30 қаңтар 2018). Тексерілді, 1 тамыз 2026.
  8. УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №737/2025 (укр.). Украина президентінің кеңсесі. (30 қыркүйек 2025).
  9. Бірнеше дереккөз:
  10. Kiev regional police head accused of neo-Nazi ties (ағыл.). The Jerusalem Post. (12 қараша 2014).  — «The Kharkiv Human Rights Protection Group (KHPG) has objected to Troyan’s appointment, describing him as a leading member of the Patriot of Ukraine organization, which some have described as neo-Nazi. Patriot of Ukraine is linked with the Social-National Assembly of Ukraine and has displayed symbols reminiscent of those used by the Nazis on its banners and other materials. [...] KHPG says Patriot of Ukraine espouses “xenophobic and neo-Nazi ideas” and engages in violence. It based its opposition to Troyan’s appointment on allegations by anti-Semitism researcher Viacheslav Likhachev, who is connected to the local Jewish community.»  Тексерілді, 5 желтоқсан 2025.
  11. Brayman, Lolita. Ukrainian nationalists strive to shake off allegations of anti-Semitism (28 ақпан 2014). «Some Pravy Sektor protesters on the Maidan sported yellow armbands with the wolf hook symbol revealing their specific political party affiliation—that of the Social National Assembly (SNA), a largely Kiev-based neo-Nazi organization. Other more openly anti-Semitic parties are White Hammer and C14, the neo-Nazi youth wing of the Svoboda party.».
  12. Ukraine has ignored the far right for too long – it must wake up to the danger | Volodymyr Ishchenko (ағыл.). the Guardian. (13 қараша 2014). Тексерілді, 1 желтоқсан 2022.
  13. Bereza, A. Andriy Biletsky. How war changed a political prisoner into a commander of the Azov Battalion. Novoye Vremya. (22 қазан 2014).
  14. Pancevski, Bojan. Kiev lets loose Men in Black (11 мамыр 2014). Тексерілді 12 сәуірдің 2018. Мұрағат көшірмесі 14 ақпанның 2022 Wayback Machine мұрағатында
  15. Baczynska, Gabriela. Ukrainian battalion gears up for more fighting, Reuters (25 наурыз 2015). Мұрағат көшірмесі 24 қаңтардың 2016 Wayback Machine мұрағатында
  16. 2022: "'Don't confuse patriotism and Nazism': Ukraine's Azov forces face scrutiny Nationalist regiment with neo-Nazi roots has been instrumental in the resistance to Russia's invasion" https://www.ft.com/content/7191ec30-9677-423d-873c-e72b64725c2d
  17. Talant, Bermet. Nationalist Azov Battalion starts political party, Kyiv Post (15 қазан 2016).
  18. CEC counts 100 percent of vote in Ukraine's parliamentary elections (ағыл.). Укрінформ. (26 шілде 2019).
  19. Ball, Tom. Azov Battalion drops neo-Nazi symbol exploited by Russian propagandists  (ағыл.), The Times (30 May 2022).
  20. Андрій Білецький: Росіяни стерли свої кадрові частини в Україні в нуль (укр.). Українська правда. Тексерілді, 26 наурыз 2024.
  21. Перепечко, Ірина Третя окрема штурмова бригада створює корпус — ним командуватиме Білецький (укр.). Бабель (укр.). (14 наурыз 2025). Тексерілді, 3 тамыз 2025.