Андрей Евгеньевич Билецкий
| Андрей Билецкий укр. Андрій Білецький | ||||
Билецкий, 2025 жыл | ||||
| Лауазымы | ||||
|---|---|---|---|---|
| ||||
| 14 қазан 2016 жылдан бастап | ||||
| Ізашары | Лауазымы құрылды | |||
| ||||
| 14 наурыз 2025 жылдан бастап | ||||
| Ізашары | Лауазымы құрылды | |||
| ||||
| 26 қаңтар 2023 — 14 наурыз 2025 | ||||
| Ізашары | Лауазымы құрылды | |||
| Ізбасары | Ярослав Левенец | |||
| ||||
| 27 қараша 2014 — 29 тамыз 2019 | ||||
| Ізашары | Александр Бригинец | |||
| Ізбасары | Марьяна Безуглая | |||
| Округі | Киев, 217 | |||
| ||||
| мамыр 2014 — қазан 2014 | ||||
| Ізашары | Лауазымы құрылды | |||
| Ізбасары | Игорь Михайленко | |||
| Өмірбаяны | ||||
| Партиясы |
| |||
| Білімі | Харьков ұлттық университеті[1] | |||
| Діні | Родноверие | |||
| Дүниеге келуі | 5 тамыз 1979 (47 жас) Харьков, Харьков облысы, Украин КСР, КСРО | |||
| Жұбайы |
Юлия Билецкая
(үйл. 2003; аж. 2016) | |||
| Балалары | 1 | |||
| Әскери қызметі | ||||
| Қызмет еткен жылдары | 2014–2016[4][2] 2022 жылдан[5] | |||
| Құрамында болды | ||||
| Әскер түрі |
| |||
| Атағы | ||||
| Шайқасы | Орыс-украин соғысы | |||
| Марапаттары | ||||
| өңдеу | ||||
Бригада генералы Андрей Евгеньевич Билецкий (укр. Андрій Євгенійович Білецький;[3] 5 тамыз 1979, Харьков)[6] — украиндық әскери және әсіре оңшыл саяси қайраткер, 2016 жылдан бергі Ұлттық корпус саяси партиясының көшбасшысы.
Бұрын Билецкий Армияның 3-корпусына және 3-жеке шабуыл бригадасына қолбасшылық ететін. 2014 жылдан 2019 жылға дейін ол Верховна Радада Украина халық депутаты болды. Билецкий әлемнің көпшілігіне Азов бригадасының негіздеушісі, әрі тұңғыш қолбасшысы ретінде белгілі.
Өмірбаяны
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Билецкий Харьков ұлттық университетінің тарих факультетінде білім алған. Оның дипломдық жұмысы УПА жайлы еді.[1]
Билецкий украин әсіре оңшылдарының арасында 2000 жылдары көзге түсті. 2005 жылы ол Украина патриоты ұлтшыл қозғалысының қайта жанғаруын өз қолына алды да, Социал-ұлттық ассамблея тең негіздеушілерінің бірі болды.[9] Ұйымдардың екеуі де этностық ұлтшылдық, ақтар артықтығы, неонацизм мен неофашизммен айналысады делінеді.[10][11][12] 2011 жылы ол тұтқынға алынды, оған тонады мен шабуыл жасады деген айыптар тағылды, Еуромайдан төңкерісінен кейін 2014 жылы ол босатылды, жаңа үкімет оны Виктор Янукович үкіметінің саяси тұтқыны деп таныды.[13] Донбасстағы соғыс ушығып бара жатқанда, ол өзінің әсіре оңшылдардағы байланыстары мен басшылық лауазымын пайдаланып, ресейшіл сепаратистерге қарсы тұру үшін ерікті жасақ ұйымдастырды. 2014 жылғы мамырда Ішкі істер министрлігі жасаққа санкция салып, оны ресми түрде «Азов» батальоны деп атады,[4][2] ал Билецкий оны Донбасс аймағындағы сепаратистік күштерге қарсы бірнеше операцияларда басқарды.[14] Қыркүйек айында олар Украинаның Ұлттық гвардиясына біріктірілді.[15]
2014 жылғы қазанда Билецкий саясатқа көңіл бөлу үшін Азов полкінің басшылығынан кетті. 2014 жылғы Украина парламентінің сайлауында ол Украина халық депутаты болып сайланды,[16] және 2015 жылы ол өзінің әсіре оңшыл белсенділерден, ардагерлерден және кең ауқымды Азов қозғалысын жақтаушылардан тұратын желісін ресми саяси ұйымға жұмылдыруды мақсат етіп, Ұлттық корпус партиясын құрды.[17] Белгілігі мен ұйымдастырушылық ресурстарына қарамастан, Ұлттық корпус ұлттық деңгейде айтарлықтай сайлау табыстарына қол жеткізе алмады, ал Билецкий 2019 жылғы сайлаудан кейін мандатын жоғалтты.[18]
2022 жылғы Ресейдің Украинаға басып кіруінен кейін Билецкий Киев аймағындағы Азовтың бұрынғы ардагерлерінен еріктілер күштін жинап,[19] Украина Құрлықтағы әскерлері қатарына қосылды.[20] 2025 жылы ол Армияның 3-корпусының бригада генералы атанды.[21]
Жеке өмірі
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Билецкий Юлия Билецкаяға үйленген болатын.[2] Олардың бір Александр есімді ұлы бар.[3]
Дереккөздер
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]- 1 2 Сергацкова, Катерина «Ми намагаємося прийти до влади через вибори, хоча маємо всякі можливості» — як «Азов» стає партією (укр.). Громадське.ua. (13 қазан 2016). Тексерілді, 1 тамыз 2026.
- 1 2 3 4 Екс-лідер "Азова" Білецький задекларував лише зарплату і $5 тисяч (укр.). Українська правда. (30 қазан 2016).
- 1 2 3 Перегляд декларації (укр.). (2015). Мұрағат көшірмесі 9 ақпанның 2018 Wayback Machine мұрағатында
- 1 2 Andriy Biletsky: Avakov - man system, but the system I think is negative (укр.). Українська правда. (18 қазан 2016).
- ↑ New Voice of Ukraine Ukrainian military reveals garbage and ammunition left by invaders during retreat from Bakhmut positions. news.yahoo.com. (12 мамыр 2023).
- 1 2 Andriy Biletsky. nackor.org. (8 желтоқсан 2015). Мұрағат көшірмесі 20 маусымның 2021 Wayback Machine мұрағатында
- ↑ Ukraine's Interior Ministry elaborates on duties of newly created 'national militia units' (Video). УНІАН. (30 қаңтар 2018). Тексерілді, 1 тамыз 2026.
- ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №737/2025 (укр.). Украина президентінің кеңсесі. (30 қыркүйек 2025).
- ↑ Бірнеше дереккөз:
- Shekhovstov, Anton (2011). "The Creeping Resurgence of the Ukrainian Radical Right? The Case of the Freedom Party.". Europe-Asia Studies 63 (2): 203–228. doi:10.1080/09668136.2011.547696. https://archive.org/details/sim_europe-asia-studies_2011-03_63_2/page/203.
- Shekhovstov Anton 17: Para-Militarism to Radical Right-Wing Populism: The Rise of the Ukrainian Far-Right Party Svoboda. // Right-Wing Populism in Europe / Wodak — Bloomsbury Academic.
- Anton Shekhovtsov, Andreas Umland Ukraine's Radical Right // Journal of Democracy. 25-том, 3-нөмір, шілде 2014
- Shekhovtsov Anton 17: From Para-Militarism to Radical Right-Wing Populism: The Rise of the Ukrainian Far-Right Party Svoboda // Right-Wing Populism in Europe / Ruth Wodak — Bloomsbury Academic, 2013. — P. 249–263. — ISBN 978-1780932453.
- Ishchenko, Volodymyr (2011). "Fighting Fences vs Fighting Monuments: Politics of Memory and Protest Mobilization in Ukraine". Debatte: Journal of Contemporary Central and Eastern Europe 19 (1–2): 369–395. doi:10.1080/0965156X.2011.611680.
- Ghosh Mridula The Extreme Right in Ukraine's Political Mainstream: What Lies Ahead? / Ralf Melzer — Friedrich Ebert Stiftung.
- ↑ Kiev regional police head accused of neo-Nazi ties (ағыл.). The Jerusalem Post. (12 қараша 2014). — «The Kharkiv Human Rights Protection Group (KHPG) has objected to Troyan’s appointment, describing him as a leading member of the Patriot of Ukraine organization, which some have described as neo-Nazi. Patriot of Ukraine is linked with the Social-National Assembly of Ukraine and has displayed symbols reminiscent of those used by the Nazis on its banners and other materials. [...] KHPG says Patriot of Ukraine espouses “xenophobic and neo-Nazi ideas” and engages in violence. It based its opposition to Troyan’s appointment on allegations by anti-Semitism researcher Viacheslav Likhachev, who is connected to the local Jewish community.» Тексерілді, 5 желтоқсан 2025.
- ↑ Brayman, Lolita. Ukrainian nationalists strive to shake off allegations of anti-Semitism (28 ақпан 2014). «Some Pravy Sektor protesters on the Maidan sported yellow armbands with the wolf hook symbol revealing their specific political party affiliation—that of the Social National Assembly (SNA), a largely Kiev-based neo-Nazi organization. Other more openly anti-Semitic parties are White Hammer and C14, the neo-Nazi youth wing of the Svoboda party.».
- ↑ Ukraine has ignored the far right for too long – it must wake up to the danger | Volodymyr Ishchenko (ағыл.). the Guardian. (13 қараша 2014). Тексерілді, 1 желтоқсан 2022.
- ↑ Bereza, A. Andriy Biletsky. How war changed a political prisoner into a commander of the Azov Battalion. Novoye Vremya. (22 қазан 2014).
- ↑ Pancevski, Bojan. Kiev lets loose Men in Black (11 мамыр 2014). Тексерілді 12 сәуірдің 2018. Мұрағат көшірмесі 14 ақпанның 2022 Wayback Machine мұрағатында
- ↑ Baczynska, Gabriela. Ukrainian battalion gears up for more fighting, Reuters (25 наурыз 2015). Мұрағат көшірмесі 24 қаңтардың 2016 Wayback Machine мұрағатында
- ↑ 2022: "'Don't confuse patriotism and Nazism': Ukraine's Azov forces face scrutiny Nationalist regiment with neo-Nazi roots has been instrumental in the resistance to Russia's invasion" https://www.ft.com/content/7191ec30-9677-423d-873c-e72b64725c2d
- ↑ Talant, Bermet. Nationalist Azov Battalion starts political party, Kyiv Post (15 қазан 2016).
- ↑ CEC counts 100 percent of vote in Ukraine's parliamentary elections (ағыл.). Укрінформ. (26 шілде 2019).
- ↑ Ball, Tom. Azov Battalion drops neo-Nazi symbol exploited by Russian propagandists (ағыл.), The Times (30 May 2022).
- ↑ Андрій Білецький: Росіяни стерли свої кадрові частини в Україні в нуль (укр.). Українська правда. Тексерілді, 26 наурыз 2024.
- ↑ Перепечко, Ірина Третя окрема штурмова бригада створює корпус — ним командуватиме Білецький (укр.). Бабель. (14 наурыз 2025). Тексерілді, 3 тамыз 2025.
- 5 тамызда туғандар
- 1979 жылы туғандар
- Алфавит бойынша тұлғалар
- Харьковте туғандар
- «Ерлігі үшін» III дәрежелі орденінің кавалерлері
- Украина тәуелсіздігіне 25 жыл мерейтойлық медалінің иегерлері
- Украина әскерилері
- Украина саясаткерлері
- Украин ұлтшылдары
- Украина Верховна Радасы VIII шақырылымы халық депутаттары
- Бригада генералдары (Украина)
- Харьков университеті түлектері
- Мариупольдің құрметті азаматтары
- Ресейдің басып кіруінен Украина қорғанысы қатысушылары (2022)
- Донбасстағы соғыс қатысушылары









