Атрибутикалық теория

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Атрибутикалық теория - Ф. Хайдер жұмысынан туындайтын («Тұлғалар арасындағы қатынас психологиясы», 1958) және адамдардың өзгелердің және өзінің мінез-құлықының себебін неге теңгеретінін түсіндіруге тырысатын теориялар жиынтығы. Өзгешіліктер жеке адамда жасырынған ішкі (диспозициялық) себептер арасында жүреді: мысалы, «ол емтиханнан құлап қалды, себебі ол жалқау» және сыртқы (ситиаутивті) мысалы, «көліктің жолда тоғысуынан, ол жұмысқа кешігіп келді». Атрибутивті қателер диспозициялық түсіндірмелерді біз ситуациялық ретінде (атрибуцияның фундаменталды қатесі) қабылдағанда жасалады. Осы теория жұмыссыздық, қылмыс, денсаулық пен сырқатқа байланысты мінез-құлық сияқты күнделікті әлеуметтік мәселелердін талдауына пайдалы мүмкіндік береді.[1]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Орысша-қазақша түсіндірме сөздік: Әлеуметтану және саясаттану бойынша / Жалпы редакциясын басқарған э.ғ.д., профессор Е. Арын - Павлодар: «ЭКО» ҒӨФ. 2006. - 569 б. ISBN 9965-808-89-9