Ақтау (криминалистика)

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Ақтау

  1. қылмыс уақиғасы айқындалмаған, сотталушының әрекетінде қылмысты құрайтын нышандар болмаған немесе оның қылмыс істеуге қатысқандығы дәлелденбеген кезде шығарылатын сот үкімі. Сондай-ақ, ҚР Қылмыстық іс жүргізу кодексінің 37-бабының арнаулы тармақтарында көзделген негіздерге сүйене отырып, ізге түсу органдары айыпталушыны (сезіктіні) кінәсіз деп тани алады. Ақтау үкімінің сипаттамалы-дәлелді және қорытынды бөлігіне қатысты талаптар осы Кодекстің 381, 382-баптарында көзделген;
  2. кең мағынасында алғанда азаматтың нұқсан келтірілген абырой-беделін, адал атын, әділеттілікті қалпына келтіру., Мысалы, 1993 ж. 14 сәуірде Қазақстан Республикасының


“Жаппай саяси қуғын-сүргіндер құрбандарын ақтау туралы” заңы шықты. Оның 1-бөлімінің (“Жалпы ережелер”) 1-бабында “адамды сот тәртібінде немесе заңмен белгіленген басқа тәртіпте саяси қуғын-сүргіндерден зардап шеккен деп тану, оның бұзылған құқыларын қалпына келтіру, ол шеккен моральдық немесе материалдық залалдың орнын толтыру ақтау деп ұғылады” делінген. Сондай-ақ заңда ақтауға жататын адамдар санаты және ақтаудың тәртібі мен нәтижелері көзделген.

Дереккөздер[өңдеу]