Базофильді миелоциттер

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Базофильді миелоциттер (myelocytus basophilicus; грек, myelos — жілік майы, kytos - жасуша; basis — негіз; рһіііа - сүйіспеншілік, жақсы көру) - адам мен жануарлар организмдеріндегі сүйектің қызыл кемігі майының миелоидты ұлпасында дамып жетілетін базофильді гранулоциттер. Базофильді миелоциттердің қантүзілу процесіндегі даму қатары — ұрықтық қантүзілу кезінде қалыптасып жетіліп, сүйектің қызыл кемігі майына келіп қоныстанған көпмүмкіндікті (полипотентті) діңгекті жасушалардан бастау алады. Бұлардан көпмүмкіндікті жартылай діңгекті жасушалар, олардан арнайы биологиялық белсенді зат — поэтиннің әсерінен өздігінен қалпына келу мүмкіндіктері шектелген бірмүмкіндікті (унипотентті) бастама жасушалар жетіледі. Бұлардан бөлініп көбею арқылы үлкен ядролы солғын базофилді цитоплазмалы ірі жасушалар — миелобласттар дамиды. Миелобласттар митоздық бөліну арқылы ірі промиелоциттерге (мөлшері 20-25 мкм) айналады. Бұлардың цитоплазмасында азурсүйгіш дәншелер болады. Промиелоциттерден бөліну арқылы ядроларының пішіні таға тәріздес базофильді метамиелоциттер (балғын базофилді миелоциттер), бұлардан жетілу сатыларына сәйкес таяқша ядролы базофильді миелоциттер, олардан сегментті ядролы базофильді миелоциттер жетіледі. Базофильді миелоциттердің жетілу сатыларына байланысты аталган барлық түрлерінің цитоплазмаларында негіздік бояулармен көкшіл түске боялатын дәншелер болады. Сондықтан, бұларды базофильді гранулоциттер деп атайды.[1]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Биоморфология терминдерінің түсіндірме сөздігі/ - Алматы: "Сөздік-Словарь", 2009. ISBN 9965-822-54-9