Борис Николаевич Ельцин

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Борис Николаевич Ельцин
орыс. Борис Николаевич Ельцин
Борис Николаевич Ельцин
Лауазымы
Ту
Ресей және РКФСР президенті
Ту
10 шілде 1991 жыл — 31 желтоқсан 1999 жыл
Вице-президент Александр Руцкой
(1991-1993)

Лауазым ыдыратылды
(1993 бастап)

Ізашары Лауазымы ұйымдастырылған

Өзі
(РКФСР Жоғарғы Кеңесінің басшысы ретінде)

Ізбасары Владимир Путин
Ту
Ресей Федерациясының президенті ретінде Ресей үкіметінің төрағасы
Ту
6 қараша 1991 жыл — 11 маусым 1992 жыл
Ізашары Иван Силаев
Ізбасары Егор Гайдар
(уақытша, лауазымды ресми түрде алмаған)

Виктор Степанович Черномырдин

Ту
ТМД мемлекет басшыларының кеңесінің өкілі
Ту
1 қаңтар 1994 жыл — 15 маусым 1999 жыл
Ізашары Лауазым ұйымдастырылған
Ізбасары Владимир Путин
Ту
Ресей Федерациясы Қорғаныс Министрінің уақытша орынбасары
Ту
16 наурыз 1992 жыл — 18 мамыр 1992 жыл
Ізашары Константин Кобец
Ізбасары Павел Грачёв
Ту
РКСФР Жоғарғы Кеңесінің басшысы
Ту
29 мамыр 1990 жыл — 10 шілде 1991 жыл
Ізашары Николай Грибачёв
Ізбасары Руслан Хасбулатов
Ту
КСРО КОКП хатшысы
Ту
1 шілде 1985 жыл — 18 ақпан 1986 жыл
Ту
Мәскеу қалалық комитетінің Бірінші хатшысы
Ту
24 желтоқсан 1985 жыл — 11 қараша 1987 жыл
Ізашары Виктор Гришин
Ізбасары Лев Зайков
Ту
Свердлов облыстық комитетінің Бірінші хатшысы
Ту
2 қараша 1976 жыл — 18 сәуір 1985 жыл
Ізашары Яков Рябов
Ізбасары Юрий Петров
Өмірбаяны
Партиясы КОКП (1961-1990)

Партиясыз (1990-2007)

Білімі С.М. Киров атындағы Орал политехникалық институты
Мамандығы құрылысшы-инженер
Азаматтығы  КСРО Ресей
Діні Православ христиандығы
Дүниеге келуі 1 ақпан 1931 (1931-02-01)
Бутка, Буткин районы, Уральск облысы, РКФСР, КСРО
Қайтыс болуы 28 сәуір 2007 (2007-04-28) (76 жас)
Мәскеу, Ресей
Жерленді Новодевичье зираты
Әкесі Николай Игнатьевич Ельцин
Анасы Клавдия Васильевна Старыгина
Жұбайы Наина Иосифовна Ельцина (Гирина) (1956—)
Балалары Елена мен Татьяна
Әскери қызметі
Қызмет еткен жылдары 19??-2000
Әскер түрі КСРО
Атағы Полковник
Қолтаңбасы Қолтаңбасы

Борис Николаевич Ельцин (1 ақпан 1931, Свердлов облысы23 сәуір 2007, Мәскеу) — Ресей Федерациясының тұңғыш президенті (1991 — 99).

Өмірбаяны[өңдеу | қайнарын өңдеу]

1 ақпан 1931 жылы Орал облысының Бутка ауылында (қазіргі Сверлов облысының Талицкий районында) дүниеге келді. Ельциннің өзінің мемуарында айтып кеткендей, Раскулачивание саясатынын кесірінен құқығынан айырылған шаруалар отбасында өседі. Буткада дүниеге келгенімен, Ельцинның Отаны деп Басмановское ауылын атап кетеді, бұны Ельциннің биографы Борис Минаев растайды.

1955 ж. Урал политех. ин-тын бітіргеннен кейін, Свердловск қаласындағы құрылыс трестерінде шебер, прораб, аға прораб, бас инженер, құрылыс бастығы болып қызмет істеген.

1968 жылдан Свердлов облысы партия к-тіне жұмысқа шақырылып, 1976 — 85 ж. оның 1-хатшылығына сайланды.

1985 ж. сәуір айынан бастап КОКП ОК-нің аппаратына ауыстырылып, құрылыс бөлімінің меңгерушісі, КОКП ОК-нің хатшысы (1985 — 86), Мәскеу қ-лық партия к-тінің 1-хатшысы (1985 — 87) қызметтерінде болды.

1987 ж. қараша айында өткен пленумнан кейін орнынан алынып, екі жыл мемл. құрылыс к-ті төрағасының 1-орынбасары, КСРО министрі дәрежесіне төмендетілді. 1990 ж. өткен сайлауда РКФСР халық депутаты болып, мамырдың 29-ында өткен РКФСР халық депутаттарының 1-съезінде РКФСР Жоғ. Кеңесінің төрағалығына сайланды. КОКП 28-съезінде жария түрде партия қатарынан шықты.

1991 ж. 12 маусымда өткен Ресейдегі тұңғыш президент сайлауында жеңіске жетті. Әйгілі тамыз бүлігін (19 — 21 тамыз, 1991) басуда шешуші рөл атқарып, Кеңес Одағының ыдырауын, оны ұстап тұрған жетекші партия КОКП-ны биліктен аластауды жеделдетті (қ. Тамыз бүлігі).

1991 ж. 8 желтоқсанда өткен Беловеж келісіміне Беларусь, Украина республикалары басшыларымен бірге қол қойып, Кеңес Одағының ыдырауын рәсімдеді (қ. Беловеж келісімі). Тәуелсіз мемлекеттер достастығының, Кеден одағының (қ. Еуроазия экономикалық одағы) негізін қалауға үлес қосты. Ресей президенті қызметін атқарған жылдары бірнеше рет ресми сапармен Қазақстанда болып қайтты. Екі жақты қарым-қатынасты дамытуға сіңірген еңбегі үшін 1998 ж. ол Қазақстанның ең жоғары наградасы “Алтын Қыран” орденімен марапатталды. Ресейде 1996 ж. 3 шілдеде өткен кезекті президент сайлауында қайта сайланды. 2000 ж. 1 қаңтардан бастап президенттіктен өз еркімен кетті.

Шығ.: Исповедь на заданную тему, М., 1990; Записки президента, М., 1993.