Бірінші философия туралы толғаныстар

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search
"Толғаныстар" кітабы мұқабасы

Бірінші философия туралы толғаныстар, Құдайдың барлығы мен жан өлместігін дәлелдеу (фр. Méditations sur la philosophie première, лат. Meditationes de Prima Philosophia, in qua Dei existentia et animæ immortalitas demonstratur) - Рене Декарттың 1641 жылы латын тілінде алғаш рет жарық көрген философиялық трактаты. Декарт пен Герцог Люиннің (Duc de Luynes) бақылауында француз тіліндегі аударма нұсқасы 1647 жылы "Метафизика толғаныстары" (Méditations Métaphysiques) деген атпен жарық көрді. А.Байлет күмән келтіргендей, тақырып баспагердің қате түсінуінен "жанның өлместігі" (animae immortalitas) дегенді "жанның материясыздығы" (animae immaterialitalas) деп қате жазған көрінеді.[1]

Кітап алты толғаныстан (медитация) тұрады, онда Декарт алдымен мүлдем анық емес нәрселерге деген сенімдерін түгел жоққа шығарады, сосын сенімді нәрсені анықтауға тырысады. Ол алты толғанысты алты күн ой жүгірткендей етіп жазды: әр толғаныс соңғысын "кешегі" деп атайды. (Шынтуайтында, Декарт 1639 жылдан бастап "Толғаныстарға" еңбектене бастайды.)[2] Бұл кітап осы уақытқа дейін жазылған ең ықпалды философиялық мәтіндердің бірі ретінде әлі күнге дейін кеңінен оқылып келеді.[3]

Кітап Декарттың метафизикалық жүйесін ең егжей-тегжейлі деңгейде сипаттап, оның алғаш рет "Әдіс туралы пайым" (Discourse on Method, 1637) кітабының төртінші бөлімінде пайымдалған философиялық жүйесінің ауқымын кеңейтті. Декарттың метафизикалық идеялары "Философия қағидалары" (Principles of Philosophy, 1644) кітабында да кездеседі, бұл кітапты автор философиялық нұсқаулық ретінде жазған.

Арнаухат және кіріссөз[өңдеу]

Арнаухат[өңдеу]

Париждегі қасиетті теология факультетінің дана әрі танымал деканы мен докторларына арналған.

Декарт өз жұмысы үшін факультеттен қорғау сұрайтынын және осы мақсатта осы арнауды жазғанын айтады.

Ол алдымен сенімнің теологиялық негіздерінен басқа, философиялық тұрғыдан да Құдайдың бар екендігі дәлелденуі керектігін айтады, әсіресе егер сенбейтіндерге де дәлел көрсетуді ойластырған жағдайда бұл өте маңызды. Тіпті де маңыздысы, сенушілер егер Киелі кітаптар себебінен Құдайға сену керек, ал киелі кітаптар Құдайдың шабыттандыруынан беделге ие болған деген кезінде айналмалы дәлелдеу (circular reasoning) жасау қателігін өткізеді. (Яғни Кітап арқылы Құдайды, ал Құдай арқылы кітапты дәлелдейді.) Бұдан ары ол Киелі кітаптарда адам ақыл-ойы Құдайды танып-білуге жеткілікті екені айтылғанына сілтеме келтіреді.

Оның мақсаты бір әдісті қолданып осы екі ақиқатты дәлелдеу, ол сондай анық және айқын тәсіл болып, нәтижесі де айқын. Бұл әдісті ол ғылымдар үшін жасады.[4]

Оқырманға арналған Алғысөз[өңдеу]

Алғысөзінде Декарт өзінің «Әдіс туралы пайым» кітабында екі сұрақ - Құдайдың барлығы және Жан туралы айтқан ойларын түсіндіріп өтеді. Осыдан соң ол қарсы пікірлерге ұшырайды, олардың екеуін ол маңызды деп санайды. Біріншісі, барлық басқа табиғатын қоспағанда, жанның мәнін қалай ойлайтын нәрсе деп тұжырымдады деген мәселе. Бұған жауап ретінде ол өзінің ойлаушы нәрсе екендігі туралы анық түйсігі (perception) бар екенін, басқаша екендігі туралы айқын түйсігі жоқтығын айтады, әрі осыдан барып ол Меннің мәнінде басқа ештеңе жоқ деген тұжырым жасайды.

Екіншісі, мен өзіме қарағанда тіпті де кемел нәрсеге иемін деген идея арқылы оны бар деп тұжырым жасауға болмайды деген мәселе. Трактаттан біз шынымен өзіме қарағанда тіпті де кемел нәрсе арқылы оның бар болуы келтіріп шығарылғанын көреміз.

Бұдан әрі пайымдауында, жалпылық тұрғыда атеистер Құдайдың бар екенін жоққа шығару үшін қолданған пайымдауының негізі мынадай: "біз адамдық сезімдерді Құдайға тән етеміз, немесе өз ақыл-ойымызға соншама мол күш пен даналықты үйіп-төгеміз де", сосын Құдай істей алатын және істеуге тиістінің бәрін түсінеміз деп ойлаймыз. Ол біз Құдайды түсініксіз және шексіз деп, ал өз санамызды шекті және кемелсіз деп санауымыз керек деп есептейді.

Алғысөздің соңында, бұл трактат кейбір адамдарға ұсынылды, олар жолыққан қиындықтары мен қарсы пікірлерін білдіріп, соңында жауап береді дейді.[4]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Adrien Baillet: La Vie de Mr. Descartes Paris 1692 p. 176. Cf. Theodor Ebert, Immortalitas oder Immaterialitas? Zum Untertitel von Descartes' Meditationen in: Archiv für Geschichte der Philosophie 74 (1992) 180-202,
  2. Skirry, J. Descartes, René: Overview [The Internet Encyclopedia of Philosophy]. www.iep.utm.edu (13 қыркүйек 2008). Тексерілді, 17 маусым 2010.
  3. Watson, Richard A. (31 March 2012). "René Descartes". Encyclopædia Britannica (Encyclopædia Britannica Online. Encyclopædia Britannica Inc). http://www.britannica.com/EBchecked/topic/158787/Rene-Descartes. Retrieved 31 March 2012. 
  4. a b René Descartes: Meditations on First Philosophy in Focus. Edited by Stanley Tweyman. Routledge. 34–40. London and New York. 1993. ISBN 978-0415077071