Бұғы мүгі (ягель)

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Бұғы мүгі(ягель) - Қазақстанда сирек кездесетін қына түрі. Солтүстік және Солтүстік-Шығыс Қазақстанда (Бурабай көлі маңы, Ертіс маңы ормандары), сонымен қатар Алтай тауларында анда-санда, оқшауланып, тіршілік ортасы бір-бірінен алшақ орналасқан болып кездеседі. Солтүстік Америка мен Азияның тундралық аймақтарының кәдімгі түрі.Халық оны ягель немесе бұғы мүгі деп атайды, себебі ол тундрада жабайы және үй бұғылаарының негізгі қорегі болып табылады. Бұталы мүктердің ежелгі тобының өкілі , Жер бетінде 200 млн. жыл бұрын тіршілік еткен. Мүк қабаттары қатты бұтақтанған, сөйтіп бұта пішінін алады. Ұшындағы бұтақтары сәуле немесе жұлдыз түрінде болады. Орталық бағаны жақсы байқалады, іші қуыс болады. мүк сұр түсті, өрмекші-киізді, биіктігі 8-10 см. Олар өте баяу, Жылына 2-4 мм өседі және ерекше қасиеттері бар.Мүк қабаттарының төменгі бөлігі біртіндеп өледі, ал жоғарғы жағы өсе береді. Қатты таптаудан және өрттен зардап шегеді. Катонқарағай ұлттық паркінде біразы қорғалады.[1]

Дереккөздер[өңдеу | қайнарын өңдеу]

  1. Қазақстан өсімдіктер әлемінің асыл қазынасы" энциклопедиясы