Василий Михайлович Литвинов

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Василий Михайлович Литвинов (1922, Ресей, Новосібір облысы, Черепанов ауданы, Ромашкин селосы - 12.7.1974, Солтүстік Осетия, Орджоникидзе қаласы) - 2-дүниежүзілік соғысқа қатысушы, гвардия аға сержанты, бөлімнің командирі.

Ұлы Отан соғысы басталар алдында Өскемен қаласына қоныс аударып, сол жерден өз еркімен әскерге аттанды. 1941 жылдың 4 тамызында 55-гвардиялық атқыштар дивизиясы 166-гвардиялық атқыштар полкінің кұрамында ұрыстарға қатысты. 1944 жылы 24 маусымда Пружиница қаласы маңында дұшпанның нығайтылған қорғаныс бекінісін бұзу кезінде Литвинов бөлімшесі жаудың жауған оғына қарамастан, бірінші болып жау траншеясына жетіп, қолма-қол айқасқа қатысты. Автоматпен 6 жауды жойып, қанжармен тағы 3 әскерді жайратты. Литвинов көршілес окоптағы пулемет тұрған жерді байқап қалды да, граната лақтырып, жойып жіберді. 1944 жылв 27 маусымда Птичь өзенінен өту кезінде болған ұрыста Литвинов ерекше батырлық және ерлік көрсетті. Жаудың артиллериядан және пулеметтен өршелене оқ жаудыруына қарамастан, Литвинов пен лейтенант Лопатин өзеннен өтіп, 2 станокты пулемет пен бронды тесіп өтетін қаруды алып өтті. Литвинов осы ұрыста автоматпен 10-нан астам жау әскерін жайратып салды. Өткел алынды. Литвинов өзінің жауынгерлік жолын Берлинде аяқтады. Ұрыста көрсеткен ерлігі үшін Литвиновқа КСРО Жоғарғы Кеңесі Төралқасының Жарлығымен Кеңес Одағының Батыры атағы берілді (24.3.1945).

Соғыстан кейін 1945 жылдың желтоқсанында ол Өскемен қаласына қайтып оралды. Онда 1954 жылға дейін қорғасын-мырыш завотында еңбек етті. Кейін Орджоникидзе қаласына (Ресей, Солтүстік Осетия) қоныс аударып, ондағы мырыш завотының электролит цехында жұмыс істеді.[1]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. А 31 Айбын. Энциклопедия. / Бас ред. Б.Ө.Жақып. - Алматы: «Қазақ энциклопедиясы», 2011. - 880 бет. ISBN 9965-893-73-Х