Мазмұнға өту

Вероника Кастро

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Вероника Кастро
Verónica Castro
Сурет
Вероника Кастро, 2019 жыл
Жалпы мағлұмат
Туған кездегі есімі

Вероника Худит Саинс Кастро

Туған күні

19 қазан 1952 (1952-10-19) (73 жас)

Туған жері

Мехико, Мексика

Азаматтығы

 Мексика

Мамандығы

актриса, әнші, тележүргізуші, телепродюсер

Белсенді жылдары

1966 жылдан бері

Балалары

2, оның ішінде Кристиан Кастро

IMDb

ID 0145708

Вероника Худит Саинс Кастро (ис. Verónica Judith Sáinz Castro; 19 қазан 1952 жыл, Мехико, Мексика), көпшілікке Вероника Кастро (ис. Verónica Castro) деген есіммен танымал — мексикалық театр, кино және теледидар актрисасы, әнші, тележүргізуші және телепродюсер.

Вероника Кастро халықаралық деңгейде мексикалық теленовелла жанрының ең танымал өкілдерінің бірі саналады. Оған «Los ricos también lloran» («Байлар да жылайды»), «El derecho de nacer» («Дүниеге келу құқығы»), «Rosa salvaje» («Жабайы Роза»), «Mi pequeña Soledad» («Менің кішкентай Соледадым»), «Valentina» («Валентина») және «Pueblo chico, infierno grande» («Шағын қала — үлкен тозақ») теленовеллаларындағы рөлдері кең танымалдық әкелді.[1]

Кастроның қатысуымен түсірілген телехикаялар Латын Америкасында, Испанияда, Италияда, АҚШ-та, Шығыс Еуропа мен бұрынғы Кеңес Одағы елдерінде көрсетілді. Ол испан тілді бұқаралық ақпарат құралдарында жиі «Мексика теленовеллаларының ханшайымы» деп аталады.[2]

Актрисалық қызметпен қатар Кастро бірнеше ондаған музыкалық альбом жазды, теледидарлық ойын-сауық бағдарламалары мен ток-шоуларды жүргізді және бірқатар жобалардың продюсері болды. Оның «Macumba» («Макумба»), «Aprendí a llorar» («Жылауды үйрендім»), «Rosa salvaje» («Жабайы Роза»), «Mala noche… ¡No!» («Жаман түн... Жоқ!») және «Mi pequeña Soledad» («Менің кішкентай Соледадым») әндері танымал болды.

Балалық шағы және отбасы

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

Вероника Кастро 1952 жылғы 19 қазанда Мехико қаласының Сан-Рафаэль ауданында инженер Фаусто Саинс Астоль мен Сокорро Кастро Альваның отбасында дүниеге келген. Оның толық аты-жөні — Вероника Худит Саинс Кастро.

Ол отбасындағы балалардың үлкені болды. Оның актриса Беатрис Кастро, теленовеллалар продюсері Хосе Альберто Кастро және теледидар саласының басшысы Фаусто Саинс есімді бауырлары бар.

Ата-анасы ажырасқаннан кейін балаларды анасы тәрбиеледі. Сокорро Кастро отбасын қамтамасыз ету үшін Мексика ұлттық автономиялық университетінде жұмыс істеді. Кастро кейінгі сұхбаттарында бұл кезеңде отбасы материалдық қиындықтарға тап болғанын және анасының балаларына білім алуды ең маңызды міндет ретінде қойғанын айтқан.[1]

Верониканың өнерге қызығушылығына туыстарының шығармашылық ортамен байланысы да әсер етті. Оның әкесінің анасы Сокорро Астоль театр труппасын басқарған, ал туысы Фернандо Сото «Мантекілья» Мексика киносының алтын дәуіріндегі танымал әзілкештердің бірі болған.

Он бес жасында Вероника актерлік өнерді үйрену үшін Андрес Солер басқаратын Мексика актерлер қауымдастығының театр мектебіне оқуға түсті. Мектепте оның сіңлісі Беатрис те білім алды.

Кейін Вероника Кастро Мексика ұлттық автономиялық университетінің Саяси және әлеуметтік ғылымдар факультетінде халықаралық қатынастар мамандығы бойынша оқыды. Ол актерлік және теледидардағы жұмысын университеттегі оқуымен қатар алып жүрді.

1979 жылы Кастро Мария Эстер Вальдес Гонсалеспен бірге жазған «Organismos internacionales de televisión» («Халықаралық теледидар ұйымдары») атты дипломдық жұмысын қорғап, халықаралық қатынастар бакалавры дәрежесін алды. Жұмыста теледидардың халықаралық байланыстағы рөлі, Мексика телехабар таратуының тарихы, спутниктік технологиялар және халықаралық хабар тарату ұйымдары қарастырылған.[3]

Сонымен бірге Кастро радиожүргізуші курстарынан өтіп, кәсіби дикторлық лицензия алған.

Шығармашылық жолының басталуы

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

Вероника Кастро шығармашылық жолын 1960-жылдардың екінші жартысында бастады. Алғашқы кезде ол фотоновеллаларға — актерлердің фотосуреттері мен қысқаша мәтіндер арқылы баяндалатын мерзімді басылымдарға түсті. Солардың арасында «La romántica Samantha» («Романтик Саманта»), «Citas» («Кездесулер»), «Chicas» («Қыздар») және «Cynthia, ¿buena o mala?» («Синтия: жақсы ма, жаман ба?») фотоновеллалары болды.

Одан кейін ол «Operación Ja-Já» («Ха-ха операциясы») ойын-сауық бағдарламасының балет тобына қабылданып, бағдарлама барысында балалар ойыншықтарын таныстырды. Сонымен бірге сіңлісі Беатриспен бірге Мехиконың Зона-Роса ауданындағы түнгі ойын-сауық орындарында өнер көрсетті.

1968-1974 жылдары Кастро Хавьер Лопес «Чабело» жүргізген «En familia con Chabelo» («Чабеломен бірге отбасылық кеш») балалар және отбасылық бағдарламасында жүргізушінің көмекшісі болып қызмет атқарды. 1969 жылы Пако Мальхестоның «Buenas tardes, buena suerte» («Қайырлы күн, сәттілік») радиотелебағдарламасына және «Yo no creo en los hombres» («Мен еркектерге сенбеймін») теленовелласына қатысты.

Кейін ол «Wonderlandia» («Ғажайыптар елі»), «La hora cero» («Нөлдік сағат»), «La cosquilla» («Қытық») және «Mujeres, mujeres y algo más» («Әйелдер, әйелдер және тағы бір нәрсе») секілді бағдарламаларда көрінді.

1970 жылы Кастро El Heraldo de México газеті ұйымдастырған «El Rostro de El Heraldo» («El Heraldo басылымының келбеті») сұлулық және өнер байқауының жеңімпазы атанды. Марапаттау рәсімінде мексикалық кино жұлдызы Мария Феликс оның құрметті өкілі болды. Бұл жеңіс Кастроның кино, театр және теледидардағы мансабына жаңа мүмкіндіктер ашты.[1]

Сол жылы ол «Mi mesera» («Менің даяшым»), «La fuerza inútil» («Пайдасыз күш») және «El arte de engañar» («Алдау өнері») фильмдеріне түсті. 1970-жылдардың бірінші жартысында Кастро кино мен театрда белсенді жұмыс істеп, теленовеллаларда қосалқы рөлдерді орындады.

Алғашқы теленовеллалары

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

1971 жылы Кастро «El amor tiene cara de mujer» («Махаббаттың жүзі — әйел») теленовелласына, ал 1972 жылы «El edificio de enfrente» («Қарсы беттегі ғимарат») телехикаясына қатысты.

1975–1976 жылдары ол «Barata de primavera» («Көктемгі жеңілдік») теленовелласында жағымсыз кейіпкер Карина Лабраданы сомдады. Кейін «Mañana será otro día» («Ертең басқа күн болады») және «Pasiones encendidas» («Лаулаған құштарлықтар») телехикаяларында ойнады.

Кастроның айтуынша, шығармашылық жолының алғашқы кезеңінде оған ұзақ уақыт бойы басты рөлдер берілмеген. Соған қарамастан, фотоновелла, театр, радио, кино және теледидардағы тұрақты жұмысы оның кәсіби тәжірибесін қалыптастырды.[4]

«Байлар да жылайды» және халықаралық танымалдық

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

1979 жылы Кастро Валентин Пимштейн продюсерлік еткен «Los ricos también lloran» («Байлар да жылайды») теленовелласында Мариана Вильярреальдың басты рөлін сомдады. Оның серіктесі Рохелио Герра болды.

Кастро телехикаяның «Aprendí a llorar» («Жылауды үйрендім») атты негізгі әнін де орындады. Бұл рөл оның мансабындағы бетбұрысқа айналып, актрисаға халықаралық танымалдық әкелді.

«Los ricos también lloran» («Байлар да жылайды») Латын Америкасында ғана емес, Еуропада, Азияда және бұрынғы Кеңес Одағы аумағында көрсетілді. Телехикая бірқатар елдерде мексикалық теленовеллаларға деген қызығушылықтың өсуіне ықпал етті.[5]

1990-жылдардың басында Кастро Мәскеуге барған кезде оны телехикаяны көрген көптеген көрермен қарсы алды. Актриса кейін бұл сапарды өз шығармашылығының халықаралық ықпалын көрсеткен маңызды оқиғалардың бірі ретінде еске алған.[2]

1981-1982 жылдары Кастро кубалық жазушы Феликс Б. Кайнеттің шығармасы негізінде түсірілген «El derecho de nacer» («Дүниеге келу құқығы») теленовелласында Мария Элена дель Хунконы сомдады. Телехикаяда Игнасио Лопес Тарсо, Сальвадор Пинеда және Кастроның сіңлісі Беатрис те ойнады.

Аргентина мен Италиядағы жұмысы

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

1982 жылы Кастро Аргентинаға барып, «Verónica: el rostro del amor» («Вероника: махаббат бейнесі») теленовелласында басты рөл атқарды.

Одан кейін Аргентинада түсірілген:

  • «Cara a cara» («Бетпе-бет», 1983);
  • «Yolanda Luján» («Йоланда Лухан», 1984);
  • «Amor prohibido» («Тыйым салынған махаббат», 1986)

теленовеллаларында ойнады.

1985 жылы Кастро Италияда түсірілген «Felicità… dove sei» («Бақыт... сен қайдасың?») телехикаясында Карина рөлін орындады. Ол итальян тілінде әндер жазып, «Il segreto di Jolanda» («Йоланданың құпиясы») альбомын шығарды.

Аргентина мен Италиядағы жұмыстары Кастроның тек мексикалық емес, халықаралық теледидар жұлдызы ретіндегі беделін нығайтты.

«Жабайы Роза»

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

1987 жылы Кастро Мексикаға оралып, Валентин Пимштейн продюсерлік еткен «Rosa salvaje» («Жабайы Роза») теленовелласында басты рөл атқарды.

Ол кедей ортада өскен, мінезі ашық әрі қайсар Роса Гарсия Монтероны сомдады. Оның экрандағы негізгі серіктесі Гильермо Капетильо болды.

«Rosa salvaje» («Жабайы Роза») Мексикада және басқа елдерде үлкен танымалдыққа жетіп, Кастроның халықаралық мансабындағы ең әйгілі жобалардың біріне айналды. Теленовелланың негізгі әнін де актрисаның өзі орындады.

Осы рөлі үшін Кастро 1988 жылы TVyNovelas сыйлығының «Басты рөлдегі үздік актриса» санатында жеңімпаз атанды.[6]

Тележүргізушілік қызметі

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

1980 жылы Кастро «Noche a noche» («Түннен түнге») ойын-сауық бағдарламасының негізгі жүргізушісі болды.

1988 жылы оның жүргізушілік мансабындағы ең танымал жобалардың бірі — «Mala noche… ¡No!» («Жаман түн... Жоқ!») түнгі ойын-сауық және сұхбат бағдарламасы эфирге шықты. Бағдарламада әртістермен, музыканттармен, актерлермен және қоғам қайраткерлерімен сұхбаттар өткізілді.

Әнші Хуан Габриэль қатысқан шығарылым шамамен сегіз сағатқа созылып, Мексика теледидарындағы ерекше оқиғалардың біріне айналды.[7]

Кейін Кастро:

  • «¡Aquí está!» («Міне, осында!», 1989);
  • «La movida» («Қозғалыс», 1991);
  • «Y Vero América ¡Va!» («Веро және Америка — алға!», 1992);
  • «Furia musical» («Музыкалық құштарлық», 1993);
  • «En la noche» («Түнде», 1994);
  • «La tocada» («Музыкалық кеш», 1996)

бағдарламаларын жүргізді.

«Y Vero América ¡Va!» («Веро және Америка — алға!») бағдарламасында Латын Америкасы елдері мен Испанияның мәдениеті, музыкасы, салт-дәстүрлері және күнделікті өмірі көрсетілді. «Furia musical» («Музыкалық құштарлық») Мексикадағы топтық және аймақтық музыканы насихаттауға бағытталды.

Кастроның түнгі бағдарламалары белгілі бір уақытпен шектелмейтін еркін форматымен, ұзақ сұхбаттарымен және жүргізушінің қонақтармен бейресми қарым-қатынасымен ерекшеленді.

1990-жылдардағы шығармашылығы

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

1990 жылы Кастро «Mi pequeña Soledad» («Менің кішкентай Соледадым») теленовелласында екі рөлді — Исадора Фернандес пен оның қызы Соледадты сомдады. Ол жобаның продюсерлік жұмысына да қатысты. Бұл Кастроның телепродюсер ретіндегі алғашқы ірі тәжірибесі болды.

Осы рөлі үшін ол 1991 жылғы TVyNovelas сыйлығының «Басты рөлдегі үздік актриса» санатында жеңіске жетті.

1993–1994 жылдары Кастро «Valentina» («Валентина») теленовелласында Валентина Монтероны ойнады. Жобаның актерлік құрамында Хуан Феррара және кубалық әнші Селия Крус та болды.

1997 жылы ол бауыры Хосе Альберто Кастро продюсерлік еткен «Pueblo chico, infierno grande» («Шағын қала — үлкен тозақ») теленовелласында Леонарда Руанның рөлін сомдады. Телехикаяда жасы үлкен әйел мен одан әлдеқайда жас ер адамның махаббаты баяндалды.

Бірнеше жылдық үзілістен кейін Кастро 2003 жылы мексикалық «Big Brother VIP México» («Мексикадағы VIP „Үлкен аға“») реалити-шоуының жүргізушісі ретінде теледидарға оралды. Ол бағдарламаның 2003–2005 жылдардағы бірнеше маусымын жүргізді.

2004 жылы бағдарламаның финалдық шығарылымына піл үстінде шыққан кезде жануар студиядағы шу мен жарықтан үркіп, бақылаудан шығып кеткен. Оқиға салдарынан Кастро омыртқа және мойын аймағынан жарақат алды. Соған қарамастан, ол сол күнгі тікелей эфирді соңына дейін жүргізді.[8]

Кейін актриса жарақаттың салдарынан бірнеше операциядан өтті. Бұл оқиға оның денсаулығына және ұзақ мерзімді тележобаларға қатысу мүмкіндігіне әсер етті.

2006 жылы Кастро «Código postal» («Пошта индексі») жастар теленовелласында арнайы рөл атқарды.

2008 жылы ол «Mujeres asesinas» («Кісі өлтіруші әйелдер») телесериясының «Emma, costurera» («Тігінші Эмма») бөлімінде Эмма рөлін сомдады.

2009 жылы Кастро «Los exitosos Pérez» («Табысты Перестер») теленовелласында Роберта Сантос рөлін орындады.

2010 жылы ол Ресейде көрсетілген «Минута славы» («Даңқ минуты») таланттар бағдарламасына қазылар алқасының мүшесі ретінде қатысты. Бұл сапар актрисаның «Los ricos también lloran» («Байлар да жылайды») теленовелласынан кейін Ресейге қайта оралуы ретінде кеңінен жарияланды.

Театрға оралуы

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

Кастро театр сахнасында да тұрақты өнер көрсетті. Оның алғашқы қойылымдарына «Romeo y Julieta» («Ромео мен Джульетта»), «Por eso estamos como estamos» («Сондықтан осындай күйдеміз»), «El juego que todos jugamos» («Бәріміз ойнайтын ойын»), «Don Juan Tenorio» («Дон Хуан Тенорио») және «Coqueluche» («Көкжөтел») жатады.

1995 жылы ол «La mujer del año» («Жыл әйелі») мюзиклінде ойнап, ән айтып және би биледі.

2008 жылы Кастро «Chiquita pero picosa» («Кішкентай, бірақ ащы мінезді») комедиясымен театрға қайта оралды.

2015–2016 жылдары ол Бродвейдің «Applause» («Қошемет») мюзиклінің мексикалық нұсқасы — «Aplauso» («Қошемет») қойылымында театр жұлдызы Марго Ченнингті сомдады. Осы рөлі үшін 2016 жылы «La Dama de la Victoria» театр сыйлығының «Мюзиклдегі үздік актриса» аталымында марапатталды.[9]

«Гүлдер үйі» және стримингке оралуы

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

2018 жылы Кастро режиссер және продюсер Маноло Каро түсірген Netflix платформасының «La casa de las flores» («Гүлдер үйі») қара комедиялық телесериясында Вирхиния де ла Мораны сомдады.

Оның кейіпкері — сырттай мінсіз көрінетін ауқатты отбасының құпияларын жасыруға тырысатын ана әрі гүл дүкенінің иесі. Сериалда Сесилия Суарес, Айслинн Дербес, Дарио Ясбек және Хуан Пабло Медина да ойнады.[10]

Бұл жоба Кастроның бірнеше жылдық үзілістен кейінгі ірі актерлік жұмысы болды және оны стриминг платформаларының жас аудиториясына танытты. Актриса сериалдың бірінші маусымына ғана қатысты.[7]

2019 жылы Кастро «Pequeños gigantes» («Кішкентай алыптар») балалар таланттары байқауының қазылар алқасына кірді. Ол Мигель Босе және Ариэль Мирамонтеспен бірге жұмыс істеді.

Сол жылы Кастро көпшілік алдында актерлік қызметтен кететінін мәлімдеді. Алайда кейін бұл шешім түпкілікті болмағанын көрсетіп, бірнеше кино жобасына қатысты.[11]

Кейінгі кино жұмыстары

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

2020 жылы Кастро «Dime cuando tú» («Өзің айтшы, қашан») романтикалық комедиясында басты кейіпкерді тәрбиелеген әженің рөлін орындады. Фильмнің операторлық жұмысын оның ұлы Мишель Кастро атқарды.

Сол жылы ол «El camino de Xico» («Ксиконың жолы») анимациялық фильмінде Кармен кейіпкерін дыбыстады.

2022 жылы Кастро «Cuando sea joven» («Жас болғанымда») музыкалық комедиясында жетпіс жастағы Малена Каррера Лонгорияны сомдады. Оқиғада оның кейіпкері сиқырлы түрде өзінің жиырма екі жастағы қалпына оралады. Жас Маленаны Наташа Дюпейрон ойнады.[12]

Кастро кейін сапалы сценарий мен қолайлы жұмыс жағдайлары ұсынылған жағдайда киноға немесе теледидарға қайта оралу мүмкіндігін жоққа шығармайтынын айтты.

2004 жылғы пілмен болған оқиғадан кейін Кастро омыртқа, мойын және сол қол аймағындағы жарақаттарға байланысты бірнеше медициналық операциядан өтті. Жарақаттың салдары оның қозғалысына және ұзақ түсірілімдерге қатысуына әсер етті.

2026 жылғы қаңтарда актриса Мехикодағы ауруханада жоспарлы медициналық тексеруден және оңалту емінен өтті. Алғашқы хабарларда оның ауруханаға шұғыл жеткізілгені айтылғанымен, кейін Televisa өкілдері емдеудің жоспарлы болғанын, актрисаның жағдайы ауыр емес екенін және тексеруден кейін үйіне оралғанын мәлімдеді.[13]

Музыкалық шығармашылығы

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

Вероника Кастро кәсіби әншілік қызметін 1973 жылы «Verónica Castro» («Вероника Кастро») деген атпен шыққан төрт әннен тұратын шағын күйтабақтан бастады. Ол Жапонияда өткен Yamaha музыкалық фестиваліне «Verdadero amor» («Шынайы махаббат») әнімен қатысты.

1978 жылы оның алғашқы толық форматты «Sensaciones» («Сезімдер») альбомы шықты.

1979 жылғы «Aprendí a llorar» («Жылауды үйрендім») альбомының атауы «Los ricos también lloran» («Байлар да жылайды») теленовелласының негізгі әнімен байланысты болды.

1980-жылдары Кастро баллада, солтүстік-мексикалық музыка, эстрада, би музыкасы және итальян тіліндегі әндерді орындады. Оның «Norteño» («Солтүстік әуендері»), «Cosas de amigos» («Достар арасындағы әңгімелер»), «El malas mañas» («Жаман қылықты»), «También romántica» («Сондай-ақ романтикалық»), «Esa mujer» («Сол әйел») және «Simplemente todo» («Жай ғана бәрі») альбомдары жарық көрді.

1986 жылы шыққан «Macumba» («Макумба») әні Кастроның ең танымал музыкалық жұмысына айналды. Ән АҚШ-тың Billboard журналының Hot Latin Songs тізімінде екінші орынға дейін көтерілді.[14]

Кастро өзі ойнаған теленовеллалар мен жүргізген бағдарламалардың негізгі әндерін жиі орындады. Олардың қатарында:

  • «Aprendí a llorar» («Жылауды үйрендім»);
  • «Rosa salvaje» («Жабайы Роза»);
  • «Mala noche… ¡No!» («Жаман түн... Жоқ!»);
  • «Mi pequeña Soledad» («Менің кішкентай Соледадым»);
  • «La movida» («Қозғалыс»);
  • «Pena de amor y muerte» («Махаббат пен өлім азабы»)

бар.

2009 жылы Кастро «Resurrección» («Қайта тірілу») альбомын интернет арқылы тегін таратып, оны тыңдармандарына алғыс ретінде ұсынды. Сол жылы ол белсенді әншілік мансабын аяқтайтынын жариялады.

Вероника Кастро ресми некеде болмаған. Оның екі ұлы бар.

1974 жылы Кастроның актер және әзілкеш Мануэль «Эль Локо» Вальдеспен қарым-қатынасынан Кристиан Кастро дүниеге келді. Кристиан кейін Латын Америкасындағы танымал поп-әншілердің біріне айналды.

Кастро ұлын негізінен өзі тәрбиеледі. Кристиан бала кезінен анасының телебағдарламалары мен концерттеріне қатысып, кейін кәсіби музыкалық мансабын бастады.

Кастроның екінші ұлы Мишель Кастро кәсіпкер Энрике Ньембромен қарым-қатынасынан дүниеге келген. Мишель кинооператор және режиссер мамандығын таңдады. Ол «Dime cuando tú» («Өзің айтшы, қашан») фильмінің қоюшы операторы болды.

Кастро бірнеше сұхбатында ана болуды өміріндегі ең маңызды міндеттердің бірі деп санайтынын және кәсіби мансабын балаларының тәрбиесімен қатар алып жүргенін айтқан.[2]

Қоғамдық бейнесі және шығармашылық мұрасы

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

Вероника Кастроның шығармашылығы мексикалық теленовеллалардың халықаралық таралу тарихымен тығыз байланысты. «Los ricos también lloran» («Байлар да жылайды») мен «Rosa salvaje» («Жабайы Роза») телехикаялары арқылы ол испан тіліндегі теледидар өндірісінің Латын Америкасынан тыс нарықтарға шығуына үлес қосты.

Оның экрандық кейіпкерлері көбіне әлеуметтік теңсіздікпен, отбасылық қайшылықтармен және жеке басына түскен қиындықтармен күресетін, мінезі мықты әйелдер болды.

Кастро актрисалық, әншілік және жүргізушілік қызметті қатар атқарған Мексика теледидарының алғашқы ірі әмбебап жұлдыздарының бірі саналады. Ол жүргізген түнгі бағдарламалардың еркін форматы кейінгі мексикалық ойын-сауық және сұхбат бағдарламаларына ықпал етті.

2025 жылы Гуанахуато халықаралық кинофестивалінде Кастроға 58 жылдық шығармашылық жолы үшін фестивальдің Күміс кресті және Кино мен теледидардағы әйелдер қауымдастығының «La Musa» («Муза») сыйлығы табыс етілді.

Фестивальдегі шеберлік сабағында Кастро кино және теледидар саласындағы әйелдердің құқықтары, еңбек жағдайлары мен гендерлік теңдік мәселелерін көтерді. Оның мансабы барысында 400-ден астам бағдарламаға, сұхбатқа және экрандық жобаға қатысқаны атап өтілді.[15]

2026 жылғы сәуірде Кастро испан тіліндегі стриминг сериалдарының жетістіктерін бағалайтын Premios Aura марапаттау рәсімінде алпыс жылдық шығармашылық қызметі үшін «Premio Leyenda» («Аңыз сыйлығы») марапатын алды. Марапатты оған актер және режиссер Эухенио Дербес табыс етті.[16]

2026 жылғы 27 маусымда Мехикода өткен 48-ші ЛГБТИҚ+ мақтаныш шеруі кезінде Кастро қоғамдағы әралуандылықты қолдағаны және мәдени ықпалы үшін «Reina Estrella Aliada 2026» («2026 жылғы одақтас жұлдыз ханшайымы») құрметті атағымен марапатталды. Ол ұзақ үзілістен кейін мыңдаған көрерменнің алдында сахнаға шығып, адамдарды бір-бірін құрметтеуге және жақсы көруге шақырды.[17]

Фильмографиясы

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

Теленовеллалары

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
Жыл Түпнұсқа атауы және қазақша аудармасы Рөлі
1968 Cynthia («Синтия») Синтия
1969 Yo no creo en los hombres («Мен еркектерге сенбеймін») эпизодтық рөл
1971 El amor tiene cara de mujer («Махаббаттың жүзі — әйел») қосалқы рөл
1972 El edificio de enfrente («Қарсы беттегі ғимарат») қосалқы рөл
1975–1976 Barata de primavera («Көктемгі жеңілдік») Карина Лабрада
1976 Mañana será otro día («Ертең басқа күн болады») Габриэла
1978 Pasiones encendidas («Лаулаған құштарлықтар») Марта
1979–1980 Los ricos también lloran («Байлар да жылайды») Мариана Вильярреаль
1981–1982 El derecho de nacer («Дүниеге келу құқығы») Мария Элена дель Хунко
1982 Verónica: el rostro del amor («Вероника: махаббат бейнесі») Вероника
1983 Cara a cara («Бетпе-бет») Лаура Линарес Менар
1984 Yolanda Luján («Йоланда Лухан») Йоланда Лухан
1985 Felicità… dove sei («Бақыт... сен қайдасың?») Карина
1986 Amor prohibido («Тыйым салынған махаббат») Нора
1987–1988 Rosa salvaje («Жабайы Роза») Роса Гарсия Монтеро де Линарес
1990 Mi pequeña Soledad («Менің кішкентай Соледадым») Исадора Фернандес / Соледад «Соль» Фернандес
1993–1994 Valentina («Валентина») Валентина Монтеро
1997 Pueblo chico, infierno grande («Шағын қала — үлкен тозақ») Леонарда Руан
2006 Código postal («Пошта индексі») Беатрис Корона
2009 Los exitosos Pérez («Табысты Перестер») Роберта Сантос

Телесериалдары

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
Жыл Түпнұсқа атауы және қазақша аудармасы Рөлі
2008 Mujeres asesinas («Кісі өлтіруші әйелдер»), «Emma, costurera» («Тігінші Эмма») бөлімі Эмма
2018 La casa de las flores («Гүлдер үйі») Вирхиния Агирре де ла Мора

Кинофильмдері

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
Жыл Түпнұсқа атауы және қазақша аудармасы Ескертпе немесе рөлі
1970 Mi mesera («Менің даяшым») кино дебюті
1970 La fuerza inútil («Пайдасыз күш») —
1970 El arte de engañar («Алдау өнері») —
1971 Un sueño de amor («Махаббат арманы») көзі көрмейтін жас қыз
1971 Novios y amantes («Жұптар мен ғашықтар») «Novios» («Жұптар») бөлімі
1971 El primer paso de la mujer («Әйелдің алғашқы қадамы») —
1971 Acapulco 12-22 («Акапулько 12–22») —
1972 El ausente («Жоқ адам») —
1972 Cuando quiero llorar no lloro («Жылағым келгенде жыламаймын») —
1972 La recogida («Асыранды қыз») —
1972 Bikinis y rock («Бикини мен рок») —
1973 Volveré a nacer («Қайта дүниеге келемін») —
1975 Guadalajara es México («Гвадалахара — Мексика») —
1975 Nobleza ranchera («Ранчо тектілігі») —
1979 Johnny Chicano («Чикано Джонни») —
1980 Navajeros («Пышақшылар») —
1985 Naná («Нана») —
1986 Chiquita pero picosa («Кішкентай, бірақ ащы мінезді») басты рөл
1986 El niño y el Papa («Бала мен Рим папасы») басты рөл
1989 Dios se lo pague («Құдай қайтарсын») басты рөл
1995 Sabina's Music («Сабинаның музыкасы») қысқаметражды фильм
2008 En la oscuridad («Қараңғылықта») қысқаметражды фильм
2020 Dime cuando tú («Өзің айтшы, қашан») Уиллдің әжесі
2020 El camino de Xico («Ксиконың жолы») Карменнің дауысы
2022 Cuando sea joven («Жас болғанымда») Малена Каррера Лонгория

Телебағдарламалары

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
Жылдар Бағдарлама Қызметі
1968–1974 En familia con Chabelo («Чабеломен бірге отбасылық кеш») жүргізушінің көмекшісі
1969 Buenas tardes, buena suerte («Қайырлы күн, сәттілік») жүргізуші және диктор
1971 Revista musical Nescafé («Nescafé музыкалық журналы») қосалқы жүргізуші
1975 Muy agradecido («Шын жүректен ризамын») жүргізуші
1980 Noche a noche («Түннен түнге») негізгі жүргізуші
1987 Esta noche se improvisa («Бүгін кеште импровизация») жүргізуші
1988 Mala noche… ¡No! («Жаман түн... Жоқ!») жүргізуші және продюсер
1989 ¡Aquí está! («Міне, осында!») жүргізуші
1991 La movida («Қозғалыс») жүргізуші және бағдарлама тұжырымдамасының авторы
1992 Y Vero América ¡Va! («Веро және Америка — алға!») жүргізуші
1993 Furia musical («Музыкалық құштарлық») жүргізуші
1994 En la noche («Түнде») жүргізуші
1996 La tocada («Музыкалық кеш») жүргізуші
2003–2005 Big Brother VIP México («Мексикадағы VIP „Үлкен аға“») жүргізуші
2005 Big Brother México («Мексикадағы „Үлкен аға“») жүргізуші
2007 Mentiras y verdades («Өтірік пен шындық») жүргізуші
2010 Минута славы («Даңқ минуты») қазылар алқасының мүшесі
2019 Pequeños gigantes («Кішкентай алыптар») қазылар алқасының мүшесі

Театрдағы рөлдері

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
Жыл Қойылым Рөлі немесе ескертпе
1970 Romeo y Julieta («Ромео мен Джульетта») Джульетта
1970 Por eso estamos como estamos («Сондықтан осындай күйдеміз») —
1971 El juego que todos jugamos («Бәріміз ойнайтын ойын») —
1975 Don Juan Tenorio («Дон Хуан Тенорио») Донья Инес
1976 Travesuras de medianoche («Түн ортасындағы тентектіктер») —
1976, 1980 Coqueluche («Көкжөтел») басты рөл
1977 La idiota («Ақымақ әйел») басты рөл
1978 La luna es azul («Ай көгілдір») басты әйел рөлі
1978 24 horas contigo («Сенімен 24 сағат») басты рөл
1979 Tru trú entre tres («Үшеу арасындағы тру-тру») басты рөл
1982–1983 Un día con Charlie («Чарлимен бір күн») Аргентинада қойылған
1983 Los amores de Verónica («Верониканың махаббаттары») Аргентинада қойылған
1995 La mujer del año («Жыл әйелі») басты рөл
2008 Chiquita pero picosa («Кішкентай, бірақ ащы мінезді») басты рөл
2015–2016 Aplauso («Қошемет») Марго Ченнинг

Дискографиясы

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

Студиялық альбомдары мен саундтректері

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
Жыл Альбом
1973 Verónica Castro («Вероника Кастро»)
1978 Sensaciones («Сезімдер»)
1979 Aprendí a llorar («Жылауды үйрендім»)
1980 Norteño («Солтүстік әуендері»)
1981 Cosas de amigos («Достар арасындағы әңгімелер»)
1982 El malas mañas («Жаман қылықты»)
1982 Verónica Castro («Вероника Кастро»)
1982 Sábado en la noche Tiki Tiki («Сенбі түні: Тики-тики»)
1983 También romántica («Сондай-ақ романтикалық»)
1983 Esa mujer («Сол әйел»)
1984 Il segreto di Jolanda («Йоланданың құпиясы»)
1986 Simplemente todo («Жай ғана бәрі»)
1987 Reina de la noche («Түн ханшайымы»)
1988 Mamma Mia («Мамма миа»)
1990 Viva la Banda («Ансамбль жасасын»)
1990 Mi pequeña Soledad («Менің кішкентай Соледадым»)
1992 Romántica y calculadora («Романтик әрі есепшіл»)
1994 Vámonos al dancing («Биге барайық»)
1995 La mujer del año («Жыл әйелі»)
1996 La tocada («Музыкалық кеш»)
1999 Ave Vagabundo («Кезбе құс»)
2005 Por esa puerta («Сол есіктен»)
2009 Resurrección («Қайта тірілу»)
  • Lo mejor de Verónica Castro («Вероника Кастроның таңдаулы әндері», 1983);
  • La movida rap («Қозғалыс рэпі», 1991);
  • 20 éxitos («20 хит», 1994);
  • De colección («Таңдаулы топтама», 1996);
  • Imágenes («Бейнелер», 2002);
  • 70 años Peerless, una historia musical («Peerless-тің 70 жылы: музыкалық тарих», 2003);
  • Serie diamante («Алмас сериясы», 2008).

Марапаттары мен құрметтері

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
Жыл Марапат немесе ұйым Санат немесе марапаттау себебі Нәтиже
1970 El Heraldo de México El Rostro de El Heraldo («El Heraldo басылымының келбеті») Жеңімпаз
1988 TVyNovelas «Басты рөлдегі үздік актриса» — «Rosa salvaje» («Жабайы Роза») Жеңімпаз
1988 TVyNovelas «Үздік тележүргізуші» — «Mala noche… ¡No!» («Жаман түн... Жоқ!») Жеңімпаз
1990 TVyNovelas «Үздік тележүргізуші» — «¡Aquí está!» («Міне, осында!») Жеңімпаз
1991 TVyNovelas «Басты рөлдегі үздік актриса» — «Mi pequeña Soledad» («Менің кішкентай Соледадым») Жеңімпаз
1992 TVyNovelas «Үздік тележүргізуші» — «La movida» («Қозғалыс») Жеңімпаз
1994 TVyNovelas «Үздік тележүргізуші» — «Furia musical» («Музыкалық құштарлық») Жеңімпаз
2016 La Dama de la Victoria «Мюзиклдегі үздік актриса» — «Aplauso» («Қошемет») Жеңімпаз
2019 TVyNovelas Шығармашылық жолы үшін арнайы сыйлық Құрметті марапат
2024 Premios PRODU Una Vida de Dedicación Artística («Өнерге арналған өмір») Құрметті марапат
2025 Гуанахуато халықаралық кинофестивалі 58 жылдық шығармашылық жолы үшін Күміс крест Құрметті марапат
2025 Кино мен теледидардағы әйелдер қауымдастығы La Musa («Муза») Құрметті марапат
2026 Premios Aura Premio Leyenda («Аңыз сыйлығы») — алпыс жылдық шығармашылық жолы үшін Құрметті марапат
2026 Мехико ЛГБТИҚ+ мақтаныш шеруі Reina Estrella Aliada 2026 («2026 жылғы одақтас жұлдыз ханшайымы») Құрметті атақ

2024 жылы Кастро Premios PRODU сыйлығында театр, кино және теледидар салаларындағы көпжылдық еңбегі үшін «Una Vida de Dedicación Artística» («Өнерге арналған өмір») марапатына ие болды.[18]

2019 жылы TVyNovelas марапаттау рәсімінде оған Мексика теледидарындағы ұзақ шығармашылық жолы үшін арнайы сыйлық табыс етілді.[19]

Дереккөздер

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
  1. 1 2 3 «La transformación de Verónica Castro: de edecán a jueza de Pequeños Gigantes». Las Estrellas, 11 сәуір 2019.  (исп.)
  2. 1 2 3 «Reina de la telenovela». El País, 16 сәуір 2014.  (исп.)
  3. ↑ «Verónica Castro es hecha en CU: esta fue la tesis que presentó la “reina de las telenovelas”». Infobae, 20 қазан 2025.  (исп.)
  4. ↑ «Verónica Castro revela detalles sobre sus dificultades al iniciar su carrera en la televisión». Televisa, 17 қазан 2024.  (исп.)
  5. ↑ «“Los ricos también lloran”: la historia de amor que mandó a Rogelio Guerra y Verónica Castro a Rusia». Univision.  (исп.)
  6. ↑ «Ellas son las protagonistas de telenovelas que más Premios TVyNovelas han ganado». TVyNovelas.  (исп.)
  7. 1 2 «Verónica Castro, la reina del culebrón “millennial”». El País, 1 қыркүйек 2018.  (исп.)
  8. ↑ «Verónica Castro cae de un elefante». El Universal, 2004.  (исп.)
  9. ↑ «Verónica Castro fue galardonada como “Mejor Actriz en Musical”». Univision, 2016.  (исп.)
  10. ↑ «The House of Flowers». Netflix.  (ағыл.)
  11. ↑ «Verónica Castro, el ocaso y el adiós de la reina de las telenovelas mexicanas». El País, 19 қыркүйек 2019.  (исп.)
  12. ↑ «Cuando sea joven estrena en México». TelevisaUnivision, 13 қыркүйек 2022.  (исп.)
  13. ↑ «Reportan hospitalización de Verónica Castro: revelan lo que verdaderamente pasó con la actriz». Las Estrellas, 15 қаңтар 2026.  (исп.)
  14. ↑ Verónica Castro Chart History. Billboard.  (ағыл.)
  15. ↑ «Verónica Castro recibió un homenaje en el GIFF por sus 58 años de trayectoria». The Hollywood Reporter Español, 1 тамыз 2025.  (исп.)
  16. ↑ «Verónica Castro recibe reconocimiento por 60 años de trayectoria en los Premios Aura». Milenio, 27 сәуір 2026.  (исп.)
  17. ↑ «Verónica Castro es coronada como la “Reina Estrella Aliada 2026”». Milenio, 27 маусым 2026.  (исп.)
  18. ↑ «Sofía Vergara, Verónica Castro y Maite Perroni entre las personalidades honoríficas para los Premios PRODU 2024». ¡Hola!, 29 қазан 2024.  (исп.)
  19. ↑ «Verónica Castro es homenajeada en los Premios TVyNovelas». TVyNovelas, 2019.  (исп.)

Сыртқы сілтемелер

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]