Вероника Кастро
Бұл мақала әлі тексерістен өтпеді. Тексерілмеген мақалалардағы мәліметтер сенімсіз болуы мүмкін.
|
| Вероника Кастро | |
| Verónica Castro | |
| Вероника Кастро, 2019 жыл | |
| Жалпы мағлұмат | |
|---|---|
| Туған кездегі есімі |
Вероника Худит Саинс Кастро |
| Туған күні | |
| Туған жері | |
| Азаматтығы | |
| Мамандығы | |
| Белсенді жылдары |
1966 жылдан бері |
| Балалары |
2, оның ішінде Кристиан Кастро |
| IMDb | |
Вероника Худит Саинс Кастро (ис. Verónica Judith Sáinz Castro; 19 қазан 1952 жыл, Мехико, Мексика), көпшілікке Вероника Кастро (ис. Verónica Castro) деген есіммен танымал — мексикалық театр, кино және теледидар актрисасы, әнші, тележүргізуші және телепродюсер.
Вероника Кастро халықаралық деңгейде мексикалық теленовелла жанрының ең танымал өкілдерінің бірі саналады. Оған «Los ricos también lloran» («Байлар да жылайды»), «El derecho de nacer» («Дүниеге келу құқығы»), «Rosa salvaje» («Жабайы Роза»), «Mi pequeña Soledad» («Менің кішкентай Соледадым»), «Valentina» («Валентина») және «Pueblo chico, infierno grande» («Шағын қала — үлкен тозақ») теленовеллаларындағы рөлдері кең танымалдық әкелді.[1]
Кастроның қатысуымен түсірілген телехикаялар Латын Америкасында, Испанияда, Италияда, АҚШ-та, Шығыс Еуропа мен бұрынғы Кеңес Одағы елдерінде көрсетілді. Ол испан тілді бұқаралық ақпарат құралдарында жиі «Мексика теленовеллаларының ханшайымы» деп аталады.[2]
Актрисалық қызметпен қатар Кастро бірнеше ондаған музыкалық альбом жазды, теледидарлық ойын-сауық бағдарламалары мен ток-шоуларды жүргізді және бірқатар жобалардың продюсері болды. Оның «Macumba» («Макумба»), «Aprendí a llorar» («Жылауды үйрендім»), «Rosa salvaje» («Жабайы Роза»), «Mala noche… ¡No!» («Жаман түн... Жоқ!») және «Mi pequeña Soledad» («Менің кішкентай Соледадым») әндері танымал болды.
Өмірбаяны
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Балалық шағы және отбасы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Вероника Кастро 1952 жылғы 19 қазанда Мехико қаласының Сан-Рафаэль ауданында инженер Фаусто Саинс Астоль мен Сокорро Кастро Альваның отбасында дүниеге келген. Оның толық аты-жөні — Вероника Худит Саинс Кастро.
Ол отбасындағы балалардың үлкені болды. Оның актриса Беатрис Кастро, теленовеллалар продюсері Хосе Альберто Кастро және теледидар саласының басшысы Фаусто Саинс есімді бауырлары бар.
Ата-анасы ажырасқаннан кейін балаларды анасы тәрбиеледі. Сокорро Кастро отбасын қамтамасыз ету үшін Мексика ұлттық автономиялық университетінде жұмыс істеді. Кастро кейінгі сұхбаттарында бұл кезеңде отбасы материалдық қиындықтарға тап болғанын және анасының балаларына білім алуды ең маңызды міндет ретінде қойғанын айтқан.[1]
Верониканың өнерге қызығушылығына туыстарының шығармашылық ортамен байланысы да әсер етті. Оның әкесінің анасы Сокорро Астоль театр труппасын басқарған, ал туысы Фернандо Сото «Мантекілья» Мексика киносының алтын дәуіріндегі танымал әзілкештердің бірі болған.
Білімі
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Он бес жасында Вероника актерлік өнерді үйрену үшін Андрес Солер басқаратын Мексика актерлер қауымдастығының театр мектебіне оқуға түсті. Мектепте оның сіңлісі Беатрис те білім алды.
Кейін Вероника Кастро Мексика ұлттық автономиялық университетінің Саяси және әлеуметтік ғылымдар факультетінде халықаралық қатынастар мамандығы бойынша оқыды. Ол актерлік және теледидардағы жұмысын университеттегі оқуымен қатар алып жүрді.
1979 жылы Кастро Мария Эстер Вальдес Гонсалеспен бірге жазған «Organismos internacionales de televisión» («Халықаралық теледидар ұйымдары») атты дипломдық жұмысын қорғап, халықаралық қатынастар бакалавры дәрежесін алды. Жұмыста теледидардың халықаралық байланыстағы рөлі, Мексика телехабар таратуының тарихы, спутниктік технологиялар және халықаралық хабар тарату ұйымдары қарастырылған.[3]
Сонымен бірге Кастро радиожүргізуші курстарынан өтіп, кәсіби дикторлық лицензия алған.
Шығармашылық жолының басталуы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Вероника Кастро шығармашылық жолын 1960-жылдардың екінші жартысында бастады. Алғашқы кезде ол фотоновеллаларға — актерлердің фотосуреттері мен қысқаша мәтіндер арқылы баяндалатын мерзімді басылымдарға түсті. Солардың арасында «La romántica Samantha» («Романтик Саманта»), «Citas» («Кездесулер»), «Chicas» («Қыздар») және «Cynthia, ¿buena o mala?» («Синтия: жақсы ма, жаман ба?») фотоновеллалары болды.
Одан кейін ол «Operación Ja-Já» («Ха-ха операциясы») ойын-сауық бағдарламасының балет тобына қабылданып, бағдарлама барысында балалар ойыншықтарын таныстырды. Сонымен бірге сіңлісі Беатриспен бірге Мехиконың Зона-Роса ауданындағы түнгі ойын-сауық орындарында өнер көрсетті.
1968-1974 жылдары Кастро Хавьер Лопес «Чабело» жүргізген «En familia con Chabelo» («Чабеломен бірге отбасылық кеш») балалар және отбасылық бағдарламасында жүргізушінің көмекшісі болып қызмет атқарды. 1969 жылы Пако Мальхестоның «Buenas tardes, buena suerte» («Қайырлы күн, сәттілік») радиотелебағдарламасына және «Yo no creo en los hombres» («Мен еркектерге сенбеймін») теленовелласына қатысты.
Кейін ол «Wonderlandia» («Ғажайыптар елі»), «La hora cero» («Нөлдік сағат»), «La cosquilla» («Қытық») және «Mujeres, mujeres y algo más» («Әйелдер, әйелдер және тағы бір нәрсе») секілді бағдарламаларда көрінді.
1970 жылы Кастро El Heraldo de México газеті ұйымдастырған «El Rostro de El Heraldo» («El Heraldo басылымының келбеті») сұлулық және өнер байқауының жеңімпазы атанды. Марапаттау рәсімінде мексикалық кино жұлдызы Мария Феликс оның құрметті өкілі болды. Бұл жеңіс Кастроның кино, театр және теледидардағы мансабына жаңа мүмкіндіктер ашты.[1]
Сол жылы ол «Mi mesera» («Менің даяшым»), «La fuerza inútil» («Пайдасыз күш») және «El arte de engañar» («Алдау өнері») фильмдеріне түсті. 1970-жылдардың бірінші жартысында Кастро кино мен театрда белсенді жұмыс істеп, теленовеллаларда қосалқы рөлдерді орындады.
Алғашқы теленовеллалары
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]1971 жылы Кастро «El amor tiene cara de mujer» («Махаббаттың жүзі — әйел») теленовелласына, ал 1972 жылы «El edificio de enfrente» («Қарсы беттегі ғимарат») телехикаясына қатысты.
1975–1976 жылдары ол «Barata de primavera» («Көктемгі жеңілдік») теленовелласында жағымсыз кейіпкер Карина Лабраданы сомдады. Кейін «Mañana será otro día» («Ертең басқа күн болады») және «Pasiones encendidas» («Лаулаған құштарлықтар») телехикаяларында ойнады.
Кастроның айтуынша, шығармашылық жолының алғашқы кезеңінде оған ұзақ уақыт бойы басты рөлдер берілмеген. Соған қарамастан, фотоновелла, театр, радио, кино және теледидардағы тұрақты жұмысы оның кәсіби тәжірибесін қалыптастырды.[4]
«Байлар да жылайды» және халықаралық танымалдық
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]1979 жылы Кастро Валентин Пимштейн продюсерлік еткен «Los ricos también lloran» («Байлар да жылайды») теленовелласында Мариана Вильярреальдың басты рөлін сомдады. Оның серіктесі Рохелио Герра болды.
Кастро телехикаяның «Aprendí a llorar» («Жылауды үйрендім») атты негізгі әнін де орындады. Бұл рөл оның мансабындағы бетбұрысқа айналып, актрисаға халықаралық танымалдық әкелді.
«Los ricos también lloran» («Байлар да жылайды») Латын Америкасында ғана емес, Еуропада, Азияда және бұрынғы Кеңес Одағы аумағында көрсетілді. Телехикая бірқатар елдерде мексикалық теленовеллаларға деген қызығушылықтың өсуіне ықпал етті.[5]
1990-жылдардың басында Кастро Мәскеуге барған кезде оны телехикаяны көрген көптеген көрермен қарсы алды. Актриса кейін бұл сапарды өз шығармашылығының халықаралық ықпалын көрсеткен маңызды оқиғалардың бірі ретінде еске алған.[2]
1981-1982 жылдары Кастро кубалық жазушы Феликс Б. Кайнеттің шығармасы негізінде түсірілген «El derecho de nacer» («Дүниеге келу құқығы») теленовелласында Мария Элена дель Хунконы сомдады. Телехикаяда Игнасио Лопес Тарсо, Сальвадор Пинеда және Кастроның сіңлісі Беатрис те ойнады.
Аргентина мен Италиядағы жұмысы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]1982 жылы Кастро Аргентинаға барып, «Verónica: el rostro del amor» («Вероника: махаббат бейнесі») теленовелласында басты рөл атқарды.
Одан кейін Аргентинада түсірілген:
- «Cara a cara» («Бетпе-бет», 1983);
- «Yolanda Luján» («Йоланда Лухан», 1984);
- «Amor prohibido» («Тыйым салынған махаббат», 1986)
теленовеллаларында ойнады.
1985 жылы Кастро Италияда түсірілген «Felicità… dove sei» («Бақыт... сен қайдасың?») телехикаясында Карина рөлін орындады. Ол итальян тілінде әндер жазып, «Il segreto di Jolanda» («Йоланданың құпиясы») альбомын шығарды.
Аргентина мен Италиядағы жұмыстары Кастроның тек мексикалық емес, халықаралық теледидар жұлдызы ретіндегі беделін нығайтты.
«Жабайы Роза»
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]1987 жылы Кастро Мексикаға оралып, Валентин Пимштейн продюсерлік еткен «Rosa salvaje» («Жабайы Роза») теленовелласында басты рөл атқарды.
Ол кедей ортада өскен, мінезі ашық әрі қайсар Роса Гарсия Монтероны сомдады. Оның экрандағы негізгі серіктесі Гильермо Капетильо болды.
«Rosa salvaje» («Жабайы Роза») Мексикада және басқа елдерде үлкен танымалдыққа жетіп, Кастроның халықаралық мансабындағы ең әйгілі жобалардың біріне айналды. Теленовелланың негізгі әнін де актрисаның өзі орындады.
Осы рөлі үшін Кастро 1988 жылы TVyNovelas сыйлығының «Басты рөлдегі үздік актриса» санатында жеңімпаз атанды.[6]
Тележүргізушілік қызметі
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]1980 жылы Кастро «Noche a noche» («Түннен түнге») ойын-сауық бағдарламасының негізгі жүргізушісі болды.
1988 жылы оның жүргізушілік мансабындағы ең танымал жобалардың бірі — «Mala noche… ¡No!» («Жаман түн... Жоқ!») түнгі ойын-сауық және сұхбат бағдарламасы эфирге шықты. Бағдарламада әртістермен, музыканттармен, актерлермен және қоғам қайраткерлерімен сұхбаттар өткізілді.
Әнші Хуан Габриэль қатысқан шығарылым шамамен сегіз сағатқа созылып, Мексика теледидарындағы ерекше оқиғалардың біріне айналды.[7]
Кейін Кастро:
- «¡Aquí está!» («Міне, осында!», 1989);
- «La movida» («Қозғалыс», 1991);
- «Y Vero América ¡Va!» («Веро және Америка — алға!», 1992);
- «Furia musical» («Музыкалық құштарлық», 1993);
- «En la noche» («Түнде», 1994);
- «La tocada» («Музыкалық кеш», 1996)
бағдарламаларын жүргізді.
«Y Vero América ¡Va!» («Веро және Америка — алға!») бағдарламасында Латын Америкасы елдері мен Испанияның мәдениеті, музыкасы, салт-дәстүрлері және күнделікті өмірі көрсетілді. «Furia musical» («Музыкалық құштарлық») Мексикадағы топтық және аймақтық музыканы насихаттауға бағытталды.
Кастроның түнгі бағдарламалары белгілі бір уақытпен шектелмейтін еркін форматымен, ұзақ сұхбаттарымен және жүргізушінің қонақтармен бейресми қарым-қатынасымен ерекшеленді.
1990-жылдардағы шығармашылығы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]1990 жылы Кастро «Mi pequeña Soledad» («Менің кішкентай Соледадым») теленовелласында екі рөлді — Исадора Фернандес пен оның қызы Соледадты сомдады. Ол жобаның продюсерлік жұмысына да қатысты. Бұл Кастроның телепродюсер ретіндегі алғашқы ірі тәжірибесі болды.
Осы рөлі үшін ол 1991 жылғы TVyNovelas сыйлығының «Басты рөлдегі үздік актриса» санатында жеңіске жетті.
1993–1994 жылдары Кастро «Valentina» («Валентина») теленовелласында Валентина Монтероны ойнады. Жобаның актерлік құрамында Хуан Феррара және кубалық әнші Селия Крус та болды.
1997 жылы ол бауыры Хосе Альберто Кастро продюсерлік еткен «Pueblo chico, infierno grande» («Шағын қала — үлкен тозақ») теленовелласында Леонарда Руанның рөлін сомдады. Телехикаяда жасы үлкен әйел мен одан әлдеқайда жас ер адамның махаббаты баяндалды.
2000-жылдар
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Бірнеше жылдық үзілістен кейін Кастро 2003 жылы мексикалық «Big Brother VIP México» («Мексикадағы VIP „Үлкен аға“») реалити-шоуының жүргізушісі ретінде теледидарға оралды. Ол бағдарламаның 2003–2005 жылдардағы бірнеше маусымын жүргізді.
2004 жылы бағдарламаның финалдық шығарылымына піл үстінде шыққан кезде жануар студиядағы шу мен жарықтан үркіп, бақылаудан шығып кеткен. Оқиға салдарынан Кастро омыртқа және мойын аймағынан жарақат алды. Соған қарамастан, ол сол күнгі тікелей эфирді соңына дейін жүргізді.[8]
Кейін актриса жарақаттың салдарынан бірнеше операциядан өтті. Бұл оқиға оның денсаулығына және ұзақ мерзімді тележобаларға қатысу мүмкіндігіне әсер етті.
2006 жылы Кастро «Código postal» («Пошта индексі») жастар теленовелласында арнайы рөл атқарды.
2008 жылы ол «Mujeres asesinas» («Кісі өлтіруші әйелдер») телесериясының «Emma, costurera» («Тігінші Эмма») бөлімінде Эмма рөлін сомдады.
2009 жылы Кастро «Los exitosos Pérez» («Табысты Перестер») теленовелласында Роберта Сантос рөлін орындады.
2010 жылы ол Ресейде көрсетілген «Минута славы» («Даңқ минуты») таланттар бағдарламасына қазылар алқасының мүшесі ретінде қатысты. Бұл сапар актрисаның «Los ricos también lloran» («Байлар да жылайды») теленовелласынан кейін Ресейге қайта оралуы ретінде кеңінен жарияланды.
Театрға оралуы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Кастро театр сахнасында да тұрақты өнер көрсетті. Оның алғашқы қойылымдарына «Romeo y Julieta» («Ромео мен Джульетта»), «Por eso estamos como estamos» («Сондықтан осындай күйдеміз»), «El juego que todos jugamos» («Бәріміз ойнайтын ойын»), «Don Juan Tenorio» («Дон Хуан Тенорио») және «Coqueluche» («Көкжөтел») жатады.
1995 жылы ол «La mujer del año» («Жыл әйелі») мюзиклінде ойнап, ән айтып және би биледі.
2008 жылы Кастро «Chiquita pero picosa» («Кішкентай, бірақ ащы мінезді») комедиясымен театрға қайта оралды.
2015–2016 жылдары ол Бродвейдің «Applause» («Қошемет») мюзиклінің мексикалық нұсқасы — «Aplauso» («Қошемет») қойылымында театр жұлдызы Марго Ченнингті сомдады. Осы рөлі үшін 2016 жылы «La Dama de la Victoria» театр сыйлығының «Мюзиклдегі үздік актриса» аталымында марапатталды.[9]
«Гүлдер үйі» және стримингке оралуы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]2018 жылы Кастро режиссер және продюсер Маноло Каро түсірген Netflix платформасының «La casa de las flores» («Гүлдер үйі») қара комедиялық телесериясында Вирхиния де ла Мораны сомдады.
Оның кейіпкері — сырттай мінсіз көрінетін ауқатты отбасының құпияларын жасыруға тырысатын ана әрі гүл дүкенінің иесі. Сериалда Сесилия Суарес, Айслинн Дербес, Дарио Ясбек және Хуан Пабло Медина да ойнады.[10]
Бұл жоба Кастроның бірнеше жылдық үзілістен кейінгі ірі актерлік жұмысы болды және оны стриминг платформаларының жас аудиториясына танытты. Актриса сериалдың бірінші маусымына ғана қатысты.[7]
2019 жылы Кастро «Pequeños gigantes» («Кішкентай алыптар») балалар таланттары байқауының қазылар алқасына кірді. Ол Мигель Босе және Ариэль Мирамонтеспен бірге жұмыс істеді.
Сол жылы Кастро көпшілік алдында актерлік қызметтен кететінін мәлімдеді. Алайда кейін бұл шешім түпкілікті болмағанын көрсетіп, бірнеше кино жобасына қатысты.[11]
Кейінгі кино жұмыстары
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]2020 жылы Кастро «Dime cuando tú» («Өзің айтшы, қашан») романтикалық комедиясында басты кейіпкерді тәрбиелеген әженің рөлін орындады. Фильмнің операторлық жұмысын оның ұлы Мишель Кастро атқарды.
Сол жылы ол «El camino de Xico» («Ксиконың жолы») анимациялық фильмінде Кармен кейіпкерін дыбыстады.
2022 жылы Кастро «Cuando sea joven» («Жас болғанымда») музыкалық комедиясында жетпіс жастағы Малена Каррера Лонгорияны сомдады. Оқиғада оның кейіпкері сиқырлы түрде өзінің жиырма екі жастағы қалпына оралады. Жас Маленаны Наташа Дюпейрон ойнады.[12]
Кастро кейін сапалы сценарий мен қолайлы жұмыс жағдайлары ұсынылған жағдайда киноға немесе теледидарға қайта оралу мүмкіндігін жоққа шығармайтынын айтты.
Денсаулығы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]2004 жылғы пілмен болған оқиғадан кейін Кастро омыртқа, мойын және сол қол аймағындағы жарақаттарға байланысты бірнеше медициналық операциядан өтті. Жарақаттың салдары оның қозғалысына және ұзақ түсірілімдерге қатысуына әсер етті.
2026 жылғы қаңтарда актриса Мехикодағы ауруханада жоспарлы медициналық тексеруден және оңалту емінен өтті. Алғашқы хабарларда оның ауруханаға шұғыл жеткізілгені айтылғанымен, кейін Televisa өкілдері емдеудің жоспарлы болғанын, актрисаның жағдайы ауыр емес екенін және тексеруден кейін үйіне оралғанын мәлімдеді.[13]
Музыкалық шығармашылығы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Вероника Кастро кәсіби әншілік қызметін 1973 жылы «Verónica Castro» («Вероника Кастро») деген атпен шыққан төрт әннен тұратын шағын күйтабақтан бастады. Ол Жапонияда өткен Yamaha музыкалық фестиваліне «Verdadero amor» («Шынайы махаббат») әнімен қатысты.
1978 жылы оның алғашқы толық форматты «Sensaciones» («Сезімдер») альбомы шықты.
1979 жылғы «Aprendí a llorar» («Жылауды үйрендім») альбомының атауы «Los ricos también lloran» («Байлар да жылайды») теленовелласының негізгі әнімен байланысты болды.
1980-жылдары Кастро баллада, солтүстік-мексикалық музыка, эстрада, би музыкасы және итальян тіліндегі әндерді орындады. Оның «Norteño» («Солтүстік әуендері»), «Cosas de amigos» («Достар арасындағы әңгімелер»), «El malas mañas» («Жаман қылықты»), «También romántica» («Сондай-ақ романтикалық»), «Esa mujer» («Сол әйел») және «Simplemente todo» («Жай ғана бәрі») альбомдары жарық көрді.
1986 жылы шыққан «Macumba» («Макумба») әні Кастроның ең танымал музыкалық жұмысына айналды. Ән АҚШ-тың Billboard журналының Hot Latin Songs тізімінде екінші орынға дейін көтерілді.[14]
Кастро өзі ойнаған теленовеллалар мен жүргізген бағдарламалардың негізгі әндерін жиі орындады. Олардың қатарында:
- «Aprendí a llorar» («Жылауды үйрендім»);
- «Rosa salvaje» («Жабайы Роза»);
- «Mala noche… ¡No!» («Жаман түн... Жоқ!»);
- «Mi pequeña Soledad» («Менің кішкентай Соледадым»);
- «La movida» («Қозғалыс»);
- «Pena de amor y muerte» («Махаббат пен өлім азабы»)
бар.
2009 жылы Кастро «Resurrección» («Қайта тірілу») альбомын интернет арқылы тегін таратып, оны тыңдармандарына алғыс ретінде ұсынды. Сол жылы ол белсенді әншілік мансабын аяқтайтынын жариялады.
Жеке өмірі
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Вероника Кастро ресми некеде болмаған. Оның екі ұлы бар.
1974 жылы Кастроның актер және әзілкеш Мануэль «Эль Локо» Вальдеспен қарым-қатынасынан Кристиан Кастро дүниеге келді. Кристиан кейін Латын Америкасындағы танымал поп-әншілердің біріне айналды.
Кастро ұлын негізінен өзі тәрбиеледі. Кристиан бала кезінен анасының телебағдарламалары мен концерттеріне қатысып, кейін кәсіби музыкалық мансабын бастады.
Кастроның екінші ұлы Мишель Кастро кәсіпкер Энрике Ньембромен қарым-қатынасынан дүниеге келген. Мишель кинооператор және режиссер мамандығын таңдады. Ол «Dime cuando tú» («Өзің айтшы, қашан») фильмінің қоюшы операторы болды.
Кастро бірнеше сұхбатында ана болуды өміріндегі ең маңызды міндеттердің бірі деп санайтынын және кәсіби мансабын балаларының тәрбиесімен қатар алып жүргенін айтқан.[2]
Қоғамдық бейнесі және шығармашылық мұрасы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Вероника Кастроның шығармашылығы мексикалық теленовеллалардың халықаралық таралу тарихымен тығыз байланысты. «Los ricos también lloran» («Байлар да жылайды») мен «Rosa salvaje» («Жабайы Роза») телехикаялары арқылы ол испан тіліндегі теледидар өндірісінің Латын Америкасынан тыс нарықтарға шығуына үлес қосты.
Оның экрандық кейіпкерлері көбіне әлеуметтік теңсіздікпен, отбасылық қайшылықтармен және жеке басына түскен қиындықтармен күресетін, мінезі мықты әйелдер болды.
Кастро актрисалық, әншілік және жүргізушілік қызметті қатар атқарған Мексика теледидарының алғашқы ірі әмбебап жұлдыздарының бірі саналады. Ол жүргізген түнгі бағдарламалардың еркін форматы кейінгі мексикалық ойын-сауық және сұхбат бағдарламаларына ықпал етті.
2025 жылы Гуанахуато халықаралық кинофестивалінде Кастроға 58 жылдық шығармашылық жолы үшін фестивальдің Күміс кресті және Кино мен теледидардағы әйелдер қауымдастығының «La Musa» («Муза») сыйлығы табыс етілді.
Фестивальдегі шеберлік сабағында Кастро кино және теледидар саласындағы әйелдердің құқықтары, еңбек жағдайлары мен гендерлік теңдік мәселелерін көтерді. Оның мансабы барысында 400-ден астам бағдарламаға, сұхбатқа және экрандық жобаға қатысқаны атап өтілді.[15]
2026 жылғы сәуірде Кастро испан тіліндегі стриминг сериалдарының жетістіктерін бағалайтын Premios Aura марапаттау рәсімінде алпыс жылдық шығармашылық қызметі үшін «Premio Leyenda» («Аңыз сыйлығы») марапатын алды. Марапатты оған актер және режиссер Эухенио Дербес табыс етті.[16]
2026 жылғы 27 маусымда Мехикода өткен 48-ші ЛГБТИҚ+ мақтаныш шеруі кезінде Кастро қоғамдағы әралуандылықты қолдағаны және мәдени ықпалы үшін «Reina Estrella Aliada 2026» («2026 жылғы одақтас жұлдыз ханшайымы») құрметті атағымен марапатталды. Ол ұзақ үзілістен кейін мыңдаған көрерменнің алдында сахнаға шығып, адамдарды бір-бірін құрметтеуге және жақсы көруге шақырды.[17]
Фильмографиясы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Теленовеллалары
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]| Жыл | Түпнұсқа атауы және қазақша аудармасы | Рөлі |
|---|---|---|
| 1968 | Cynthia («Синтия») | Синтия |
| 1969 | Yo no creo en los hombres («Мен еркектерге сенбеймін») | эпизодтық рөл |
| 1971 | El amor tiene cara de mujer («Махаббаттың жүзі — әйел») | қосалқы рөл |
| 1972 | El edificio de enfrente («Қарсы беттегі ғимарат») | қосалқы рөл |
| 1975–1976 | Barata de primavera («Көктемгі жеңілдік») | Карина Лабрада |
| 1976 | Mañana será otro día («Ертең басқа күн болады») | Габриэла |
| 1978 | Pasiones encendidas («Лаулаған құштарлықтар») | Марта |
| 1979–1980 | Los ricos también lloran («Байлар да жылайды») | Мариана Вильярреаль |
| 1981–1982 | El derecho de nacer («Дүниеге келу құқығы») | Мария Элена дель Хунко |
| 1982 | Verónica: el rostro del amor («Вероника: махаббат бейнесі») | Вероника |
| 1983 | Cara a cara («Бетпе-бет») | Лаура Линарес Менар |
| 1984 | Yolanda Luján («Йоланда Лухан») | Йоланда Лухан |
| 1985 | Felicità… dove sei («Бақыт... сен қайдасың?») | Карина |
| 1986 | Amor prohibido («Тыйым салынған махаббат») | Нора |
| 1987–1988 | Rosa salvaje («Жабайы Роза») | Роса Гарсия Монтеро де Линарес |
| 1990 | Mi pequeña Soledad («Менің кішкентай Соледадым») | Исадора Фернандес / Соледад «Соль» Фернандес |
| 1993–1994 | Valentina («Валентина») | Валентина Монтеро |
| 1997 | Pueblo chico, infierno grande («Шағын қала — үлкен тозақ») | Леонарда Руан |
| 2006 | Código postal («Пошта индексі») | Беатрис Корона |
| 2009 | Los exitosos Pérez («Табысты Перестер») | Роберта Сантос |
Телесериалдары
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]| Жыл | Түпнұсқа атауы және қазақша аудармасы | Рөлі |
|---|---|---|
| 2008 | Mujeres asesinas («Кісі өлтіруші әйелдер»), «Emma, costurera» («Тігінші Эмма») бөлімі | Эмма |
| 2018 | La casa de las flores («Гүлдер үйі») | Вирхиния Агирре де ла Мора |
Кинофильмдері
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]| Жыл | Түпнұсқа атауы және қазақша аудармасы | Ескертпе немесе рөлі |
|---|---|---|
| 1970 | Mi mesera («Менің даяшым») | кино дебюті |
| 1970 | La fuerza inútil («Пайдасыз күш») | — |
| 1970 | El arte de engañar («Алдау өнері») | — |
| 1971 | Un sueño de amor («Махаббат арманы») | көзі көрмейтін жас қыз |
| 1971 | Novios y amantes («Жұптар мен ғашықтар») | «Novios» («Жұптар») бөлімі |
| 1971 | El primer paso de la mujer («Әйелдің алғашқы қадамы») | — |
| 1971 | Acapulco 12-22 («Акапулько 12–22») | — |
| 1972 | El ausente («Жоқ адам») | — |
| 1972 | Cuando quiero llorar no lloro («Жылағым келгенде жыламаймын») | — |
| 1972 | La recogida («Асыранды қыз») | — |
| 1972 | Bikinis y rock («Бикини мен рок») | — |
| 1973 | Volveré a nacer («Қайта дүниеге келемін») | — |
| 1975 | Guadalajara es México («Гвадалахара — Мексика») | — |
| 1975 | Nobleza ranchera («Ранчо тектілігі») | — |
| 1979 | Johnny Chicano («Чикано Джонни») | — |
| 1980 | Navajeros («Пышақшылар») | — |
| 1985 | Naná («Нана») | — |
| 1986 | Chiquita pero picosa («Кішкентай, бірақ ащы мінезді») | басты рөл |
| 1986 | El niño y el Papa («Бала мен Рим папасы») | басты рөл |
| 1989 | Dios se lo pague («Құдай қайтарсын») | басты рөл |
| 1995 | Sabina's Music («Сабинаның музыкасы») | қысқаметражды фильм |
| 2008 | En la oscuridad («Қараңғылықта») | қысқаметражды фильм |
| 2020 | Dime cuando tú («Өзің айтшы, қашан») | Уиллдің әжесі |
| 2020 | El camino de Xico («Ксиконың жолы») | Карменнің дауысы |
| 2022 | Cuando sea joven («Жас болғанымда») | Малена Каррера Лонгория |
Телебағдарламалары
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]| Жылдар | Бағдарлама | Қызметі |
|---|---|---|
| 1968–1974 | En familia con Chabelo («Чабеломен бірге отбасылық кеш») | жүргізушінің көмекшісі |
| 1969 | Buenas tardes, buena suerte («Қайырлы күн, сәттілік») | жүргізуші және диктор |
| 1971 | Revista musical Nescafé («Nescafé музыкалық журналы») | қосалқы жүргізуші |
| 1975 | Muy agradecido («Шын жүректен ризамын») | жүргізуші |
| 1980 | Noche a noche («Түннен түнге») | негізгі жүргізуші |
| 1987 | Esta noche se improvisa («Бүгін кеште импровизация») | жүргізуші |
| 1988 | Mala noche… ¡No! («Жаман түн... Жоқ!») | жүргізуші және продюсер |
| 1989 | ¡Aquí está! («Міне, осында!») | жүргізуші |
| 1991 | La movida («Қозғалыс») | жүргізуші және бағдарлама тұжырымдамасының авторы |
| 1992 | Y Vero América ¡Va! («Веро және Америка — алға!») | жүргізуші |
| 1993 | Furia musical («Музыкалық құштарлық») | жүргізуші |
| 1994 | En la noche («Түнде») | жүргізуші |
| 1996 | La tocada («Музыкалық кеш») | жүргізуші |
| 2003–2005 | Big Brother VIP México («Мексикадағы VIP „Үлкен аға“») | жүргізуші |
| 2005 | Big Brother México («Мексикадағы „Үлкен аға“») | жүргізуші |
| 2007 | Mentiras y verdades («Өтірік пен шындық») | жүргізуші |
| 2010 | Минута славы («Даңқ минуты») | қазылар алқасының мүшесі |
| 2019 | Pequeños gigantes («Кішкентай алыптар») | қазылар алқасының мүшесі |
Театрдағы рөлдері
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]| Жыл | Қойылым | Рөлі немесе ескертпе |
|---|---|---|
| 1970 | Romeo y Julieta («Ромео мен Джульетта») | Джульетта |
| 1970 | Por eso estamos como estamos («Сондықтан осындай күйдеміз») | — |
| 1971 | El juego que todos jugamos («Бәріміз ойнайтын ойын») | — |
| 1975 | Don Juan Tenorio («Дон Хуан Тенорио») | Донья Инес |
| 1976 | Travesuras de medianoche («Түн ортасындағы тентектіктер») | — |
| 1976, 1980 | Coqueluche («Көкжөтел») | басты рөл |
| 1977 | La idiota («Ақымақ әйел») | басты рөл |
| 1978 | La luna es azul («Ай көгілдір») | басты әйел рөлі |
| 1978 | 24 horas contigo («Сенімен 24 сағат») | басты рөл |
| 1979 | Tru trú entre tres («Үшеу арасындағы тру-тру») | басты рөл |
| 1982–1983 | Un día con Charlie («Чарлимен бір күн») | Аргентинада қойылған |
| 1983 | Los amores de Verónica («Верониканың махаббаттары») | Аргентинада қойылған |
| 1995 | La mujer del año («Жыл әйелі») | басты рөл |
| 2008 | Chiquita pero picosa («Кішкентай, бірақ ащы мінезді») | басты рөл |
| 2015–2016 | Aplauso («Қошемет») | Марго Ченнинг |
Дискографиясы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Студиялық альбомдары мен саундтректері
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]| Жыл | Альбом |
|---|---|
| 1973 | Verónica Castro («Вероника Кастро») |
| 1978 | Sensaciones («Сезімдер») |
| 1979 | Aprendí a llorar («Жылауды үйрендім») |
| 1980 | Norteño («Солтүстік әуендері») |
| 1981 | Cosas de amigos («Достар арасындағы әңгімелер») |
| 1982 | El malas mañas («Жаман қылықты») |
| 1982 | Verónica Castro («Вероника Кастро») |
| 1982 | Sábado en la noche Tiki Tiki («Сенбі түні: Тики-тики») |
| 1983 | También romántica («Сондай-ақ романтикалық») |
| 1983 | Esa mujer («Сол әйел») |
| 1984 | Il segreto di Jolanda («Йоланданың құпиясы») |
| 1986 | Simplemente todo («Жай ғана бәрі») |
| 1987 | Reina de la noche («Түн ханшайымы») |
| 1988 | Mamma Mia («Мамма миа») |
| 1990 | Viva la Banda («Ансамбль жасасын») |
| 1990 | Mi pequeña Soledad («Менің кішкентай Соледадым») |
| 1992 | Romántica y calculadora («Романтик әрі есепшіл») |
| 1994 | Vámonos al dancing («Биге барайық») |
| 1995 | La mujer del año («Жыл әйелі») |
| 1996 | La tocada («Музыкалық кеш») |
| 1999 | Ave Vagabundo («Кезбе құс») |
| 2005 | Por esa puerta («Сол есіктен») |
| 2009 | Resurrección («Қайта тірілу») |
Жинақтары
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]- Lo mejor de Verónica Castro («Вероника Кастроның таңдаулы әндері», 1983);
- La movida rap («Қозғалыс рэпі», 1991);
- 20 éxitos («20 хит», 1994);
- De colección («Таңдаулы топтама», 1996);
- Imágenes («Бейнелер», 2002);
- 70 años Peerless, una historia musical («Peerless-тің 70 жылы: музыкалық тарих», 2003);
- Serie diamante («Алмас сериясы», 2008).
Марапаттары мен құрметтері
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]| Жыл | Марапат немесе ұйым | Санат немесе марапаттау себебі | Нәтиже |
|---|---|---|---|
| 1970 | El Heraldo de México | El Rostro de El Heraldo («El Heraldo басылымының келбеті») | Жеңімпаз |
| 1988 | TVyNovelas | «Басты рөлдегі үздік актриса» — «Rosa salvaje» («Жабайы Роза») | Жеңімпаз |
| 1988 | TVyNovelas | «Үздік тележүргізуші» — «Mala noche… ¡No!» («Жаман түн... Жоқ!») | Жеңімпаз |
| 1990 | TVyNovelas | «Үздік тележүргізуші» — «¡Aquí está!» («Міне, осында!») | Жеңімпаз |
| 1991 | TVyNovelas | «Басты рөлдегі үздік актриса» — «Mi pequeña Soledad» («Менің кішкентай Соледадым») | Жеңімпаз |
| 1992 | TVyNovelas | «Үздік тележүргізуші» — «La movida» («Қозғалыс») | Жеңімпаз |
| 1994 | TVyNovelas | «Үздік тележүргізуші» — «Furia musical» («Музыкалық құштарлық») | Жеңімпаз |
| 2016 | La Dama de la Victoria | «Мюзиклдегі үздік актриса» — «Aplauso» («Қошемет») | Жеңімпаз |
| 2019 | TVyNovelas | Шығармашылық жолы үшін арнайы сыйлық | Құрметті марапат |
| 2024 | Premios PRODU | Una Vida de Dedicación Artística («Өнерге арналған өмір») | Құрметті марапат |
| 2025 | Гуанахуато халықаралық кинофестивалі | 58 жылдық шығармашылық жолы үшін Күміс крест | Құрметті марапат |
| 2025 | Кино мен теледидардағы әйелдер қауымдастығы | La Musa («Муза») | Құрметті марапат |
| 2026 | Premios Aura | Premio Leyenda («Аңыз сыйлығы») — алпыс жылдық шығармашылық жолы үшін | Құрметті марапат |
| 2026 | Мехико ЛГБТИҚ+ мақтаныш шеруі | Reina Estrella Aliada 2026 («2026 жылғы одақтас жұлдыз ханшайымы») | Құрметті атақ |
2024 жылы Кастро Premios PRODU сыйлығында театр, кино және теледидар салаларындағы көпжылдық еңбегі үшін «Una Vida de Dedicación Artística» («Өнерге арналған өмір») марапатына ие болды.[18]
2019 жылы TVyNovelas марапаттау рәсімінде оған Мексика теледидарындағы ұзақ шығармашылық жолы үшін арнайы сыйлық табыс етілді.[19]
Дереккөздер
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]- 1 2 3 «La transformación de Verónica Castro: de edecán a jueza de Pequeños Gigantes». Las Estrellas, 11 сәуір 2019. (исп.)
- 1 2 3 «Reina de la telenovela». El País, 16 сәуір 2014. (исп.)
- ↑ «Verónica Castro es hecha en CU: esta fue la tesis que presentó la “reina de las telenovelas”». Infobae, 20 қазан 2025. (исп.)
- ↑ «Verónica Castro revela detalles sobre sus dificultades al iniciar su carrera en la televisión». Televisa, 17 қазан 2024. (исп.)
- ↑ «“Los ricos también lloran”: la historia de amor que mandó a Rogelio Guerra y Verónica Castro a Rusia». Univision. (исп.)
- ↑ «Ellas son las protagonistas de telenovelas que más Premios TVyNovelas han ganado». TVyNovelas. (исп.)
- 1 2 «Verónica Castro, la reina del culebrón “millennial”». El País, 1 қыркүйек 2018. (исп.)
- ↑ «Verónica Castro cae de un elefante». El Universal, 2004. (исп.)
- ↑ «Verónica Castro fue galardonada como “Mejor Actriz en Musical”». Univision, 2016. (исп.)
- ↑ «The House of Flowers». Netflix. (ағыл.)
- ↑ «Verónica Castro, el ocaso y el adiós de la reina de las telenovelas mexicanas». El País, 19 қыркүйек 2019. (исп.)
- ↑ «Cuando sea joven estrena en México». TelevisaUnivision, 13 қыркүйек 2022. (исп.)
- ↑ «Reportan hospitalización de Verónica Castro: revelan lo que verdaderamente pasó con la actriz». Las Estrellas, 15 қаңтар 2026. (исп.)
- ↑ Verónica Castro Chart History. Billboard. (ағыл.)
- ↑ «Verónica Castro recibió un homenaje en el GIFF por sus 58 años de trayectoria». The Hollywood Reporter Español, 1 тамыз 2025. (исп.)
- ↑ «Verónica Castro recibe reconocimiento por 60 años de trayectoria en los Premios Aura». Milenio, 27 сәуір 2026. (исп.)
- ↑ «Verónica Castro es coronada como la “Reina Estrella Aliada 2026”». Milenio, 27 маусым 2026. (исп.)
- ↑ «Sofía Vergara, Verónica Castro y Maite Perroni entre las personalidades honoríficas para los Premios PRODU 2024». ¡Hola!, 29 қазан 2024. (исп.)
- ↑ «Verónica Castro es homenajeada en los Premios TVyNovelas». TVyNovelas, 2019. (исп.)
Сыртқы сілтемелер
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]- Вероника Кастро (ағыл.) Internet Movie Database сайтында
- Вероника Кастроның Instagram желісіндегі ресми парақшасы
- Вероника Кастроның Billboard сайтындағы парақшасы
Ортаққорда бұған қатысты медиафайлдар бар: Вероника Кастро