Витторио Де Сика

Витторио Де Сика
	Витторио Де Сика
	итал. Vittorio De Sica
	; Витторио Де Сика (1959)
Жалпы мағлұмат
Туған кездегі есімі	Витторио Доменико Станислао Гаэтано Сорано Де Сика
Туған күні	7 шілде 1901
Туған жері	Сора, Лацио, Италия
Қайтыс болған күні	13 қараша 1974 (73 жас)
Қайтыс болған жері	Нейи-сюр-Сен, Франция
Азаматтығы	Италия
Мамандығы	режиссёр; актёр
Белсенді жылдары	1917 — 1974
Бағыты	итальяндық неореализм
Жұбайы	Джудитта Риссоне (үйл. 1937; аж. 1954); Мария Меркадер (үйл. 1968);
Марапаттары	«Оскар» (1948, 1950, 1965, 1972); «Алтын глобус» (1950, 1965); «BAFTA» (1950, 1973); «Алтын аю» (1972) ; «Алтын пальма бұтағы» (1951)
IMDb	ID 0001120
Қолтаңбасы
	Ортаққордағы Витторио Де Сика

Витторио Де Сика (итал. Vittorio De Sica; 7 шілде, 1901, Сора, Лацио, Италия — 13 қараша, 1974, Нейи-сюр-Сен, Франция) — итальяндық кинорежиссёр және актер. Итальяндық неореализмнің негізгі тұлғаларының бірі.

Кино тарихындағы ең ықпалды режиссерлердің бірі саналатын оның төрт туындысы «Оскар» сыйлығын иеленді: «Шуша» және «Велосипед ұрылары» (құрметті марапаттар), ал «Кеше, бүгін, ертең» бен «Финци-Контини бағы» фильмдері «Шет тіліндегі үздік фильм» номинациясында жеңіске жетті. Негізінде, «Шуша» (Кинематографиялық Өнер және Ғылым Академиясы мойындаған алғашқы шетелдік фильм) мен «Велосипед ұрыларының» зор жетістігі «Шет тіліндегі үздік фильм» атты тұрақты марапаттың қалыптасуына негіз болды.

Бұл екі туынды классикалық кино канонының ажырамас бөлігі болып саналады.^[1] «Велосипед ұрылары» 1952 жылы Sight & Sound журналының сауалнамасы бойынша «барлық уақыттың ең ұлы фильмі» деп танылды,^[2] сондай-ақ Turner Classic Movies нұсқасы бойынша кино тарихындағы ең ықпалды 15 фильмнің қатарына енді.^[3]

Сонымен қатар, Де Сика режиссер Чарльз Видордың 1957 жылы Эрнест Хемингуэйдің «Қош бол, майдан!» романы бойынша түсірілген экранизациясында майор Ринальдидің рөлін сомдағаны үшін «Үздік көмекші актер» номинациясында «Оскарға» ұсынылды. Сыншылар тарапынан сәтсіз деп танылып, прокатта өзін ақтамаған бұл фильмде Де Сиканың актерлік шеберлігі туындының ең жарқын тұсы ретінде бағаланды.^[4]

Дереккөздер

↑ Ebert, Roger. The Bicycle Thief / Bicycle Thieves (1949). Мұрағатталған 5 қарашаның 2011 жылы. Тексерілді 8 қыркүйектің 2011.
↑ Ebert, Roger. The Bicycle Thief / Bicycle Thieves (1949) review (19 March 1999). Мұрағатталған 27 ақпанның 2009 жылы. Тексерілді 20 шілденің 2010.
↑ Ebert, Roger. TCM's 15 most influential films of all time, and 10 from me. Тексерілді 8 қыркүйектің 2011.
↑ A Farewell To Arms - TV Guide. TVGuide.com. Тексерілді, 8 қыркүйек 2011.

[1] Ebert, Roger. The Bicycle Thief / Bicycle Thieves (1949). Мұрағатталған 5 қарашаның 2011 жылы. Тексерілді 8 қыркүйектің 2011.

[2] Ebert, Roger. The Bicycle Thief / Bicycle Thieves (1949) review (19 March 1999). Мұрағатталған 27 ақпанның 2009 жылы. Тексерілді 20 шілденің 2010.

[3] Ebert, Roger. TCM's 15 most influential films of all time, and 10 from me. Тексерілді 8 қыркүйектің 2011.

[4] A Farewell To Arms - TV Guide. TVGuide.com. Тексерілді, 8 қыркүйек 2011.

[1]

[2]

[3]

[4]