Гран-при (Канн кинофестивалі)
| Гран-при | |
| фр. Grand Prix | |
 Канн кинофестивалінің жолағы | |
| Жалпы мәліметтер | |
|---|---|
| Мемлекет | |
| Құрылтайшы | |
| Негізі қаланды |
1967 |
| Ресми сайт | |
Гран-при (фр. Grand Prix — үлкен жүлде) — Канн кинофестивалінің қазылар алқасы тарапынан негізгі конкурсындағы фильмге берілетін маңыздылығы жағынан екінші марапат. 1954 жылға дейін, сондай-ақ 1964 — 1974 жылдары Канн кинофестивалінің басты марапаты («Алтын пальма бұтағы») «Гран-при» деп аталған болатын.[1]
Тарихы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Марапат алғаш рет 1967 жылы табыс етілді. 1977 жылы жүлде ешкімге берілген жоқ. Ал 2020 жылы коронавирус пандемиясына байланысты фестиваль мүлдем өткізілмеді. 1968 жылы Франциядағы мамыр оқиғаларына байланысты фестиваль орта жолдан тоқтатылып, ешқандай марапат үлестірілмеді.
Сондай-ақ қазылар алқасының дауыстары тең түсіп, жүлдені екі фильм өзара бөліскен 10 жағдай тіркелді (1967, 1971, 1976, 1978, 1989, 1990, 1994, 2011 және 2021–2022 жылдары). Бұл аталымда ең көп жеңіске жеткендер — Андрей Тарковский, Бруно Дюмон, Нури Бильге Джейлан және Маттео Гарроне (әрқайсысы екі реттен жеңімпаз атанды). Сонымен қатар марапатты үш режиссерлік тандем өзара бөлісті: «Аққан жұлдыздар түні» (1982) фильмі үшін Паоло мен Витторио Тавиани, «Велосипед мінген бала» (2011) үшін Жан-Пьер мен Люк Дарденндер және «Льюин Дэвистің ішінде» (2013) туындысы үшін Джоел мен Итан Коэндер. Бұл жүлдені алған алғашқы әйел режиссер — 1984 жылы «Балаларыма арналған күнделік» фильмін түсірген Марта Месарош болды.
1995 жылдан бастап марапаттың ресми атауы жай ғана Гран-при деп өзгертілді. Алайда, 1967 жылы негізі қаланғалы бері оның тағы екі атауы болған: «Қазылар алқасының арнайы гран-приі» (Grand Prix Spécial du Jury, 1967–1988) және «Қазылар алқасының гран-приі» (Grand Prix du Jury, 1989–1994).
Жеңімпаздар
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
Дереккөздер
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]- ↑ Awards at Cannes Film Festival. The Internet Movie Database. Тексерілді, 28 мамыр 2017.