Мазмұнға өту

Дарлингтон (футбол клубы)

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Англия Дарлингтон
Толық атауы

Darlington Football Club

Құрылған жылы

1883

Стадионы

Blackwell Meadows, Дарлингтон

Сыйымдылығы

3300

Иесі

Darlington FC Supporters Group

Бас жаттықтырушы

Steve Watson

Сайты

darlingtonfc.co.uk

Жарыс

National League North

2024/2025

11 орын

Формасы
Форма
Негізгі
форма
Форма
Қонақтық
форма
Форма
Резервтік
National League North
Бұл үлгіні: көру • талқылау • өңдеу

«Дарлингтон» (ағылш. Darlington Football Club;) — Англияның Дарлингтон қаласында орналасқан кәсіби футбол клубы. Команда National League North лигасында ойнайды.

Тарихы

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

Клубтың құрылуы

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
Cleveland Challenge Cup-пен Дарлингтон футбол клубының футболшылары, 1887 жыл.

1883 жылдың шілдесінде Дарлингтон Грамматикалық мектебінде жиналыс өткізілді. Жиналыстың мақсаты — аймақтағы басты турнир Durham Challenge Cup-қа Дарлингтондағы футбол клубтарының тым аз қатысуына алаңдаушылықты талқылау болды.

Жиналғандар Darlington & Stockton Times газетінің «Дарлингтонды лайықты деңгейде таныстыратын мықты қалалық не ауылдық клуб жоқ» деген пікірін қолдап, жаңа клуб құруға шешім қабылдады. Хатшы болып жергілікті инженер Чарльз Самуэль Крейвен сайланды.

Жаңа құрылған Дарлингтон футбол клубы сол жылы Durham Challenge Cup жарысына қатысып, алғашқы маусымында-ақ финалға жетті, ал 1885 жылы кубокты жеңіп алды[1][2].

Келесі маусымда клуб алғаш рет Англия кубогына қатысып, алайда Гримсби Таун клубынан 8:0 есебімен жеңіліп қалды[3].

Крейвен 1889 жылы Northern League лигасын құруға да айтарлықтай үлес қосты[1]. Дарлингтон осы лиганың негізін қалаушы мүшелерінің бірі болып қабылданып, кейіннен 1896 және 1900 жылдары чемпион атанды. Дәл осы екі маусымда клуб FA Amateur Cup турнирінің жартылай финалына да шықты[4].

Дарлингтон футбол клубы, 1910–11 маусым.

Клуб 1908 жылы кәсіби деңгейге өтті және North Eastern League-ке қосылды. 1910–11 маусымында Дарлингтон Англия кубогы жарысының соңғы 16-сына дейін жетті: бес іріктеу кезеңінен өтіп, үшінші раундта Суиндон Таунға жол берді. Екі жылдан кейін клуб North Eastern League чемпионы атанды[3].

Бірінші дүниежүзілік соғыс басталмай тұрып стадионды жаңғырту жұмыстары клубты қаржылық қиындыққа ұшыратты. Сол кезде Darlington Forge Albion компаниясының төрағасы Шығыс трибунаны аяқтауға және қарыздарды жабуға қаржылай көмек көрсетті, бұл клубқа ойынын жалғастыруға мүмкіндік берді[5].

Соғыстан кейін футбол қайта басталғанда, Дарлингтон North Eastern League-те екінші орын алды, ал келесі жылы екінші рет чемпион болды. Бұл жеңіс сәтті уақытқа дөп келді, өйткені дәл сол жылы Футбол лигасының үшінші дивизионының Солтүстік секциясы құрылып, Дарлингтон сол жерге шақырылды[6].

Үшінші дивизиондағы алғашқы маусымы сәтті өтті. Клуб екінші орынға жайғасты. Ал үш жылдан соң, 1924–25 маусымында Дарлингтон чемпион атанып, Футбол лигасының Екінші дивизионына көтерілді. 1926 жылы алған 15-орын клуб тарихындағы ең жоғары көрсеткіш болып қала беруде, бірақ 1927 жылы қайтадан Үшінші дивизионға түсіп кетті. Сол жерде олар Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін ойнады.

1929–30 маусымында үшінші орынға дейін көтерілді, бірақ 1932–33 және 1936–37 маусымдарында лигада қалу үшін қайтадан өтініш беруге мәжбүр болды[4].

1934 жылы клуб ұлттық деңгейде ұйымдастырылған кубок турнирінде алғашқы табысына жетті. Олд Траффорд стадионында Стокпорт Каунти клубын 4:3 есебімен жеңіп, Football League Third Division North Cup кубогын иеленді[3]. Ал екі жылдан кейін тағы да финалға шықты, бірақ бұл жолы өз алаңында Честер клубынан 2:1 есебімен ұтылды[7].

Соғыстан кейінгі жылдар

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

Англия футбол қауымдастығы жарыс матчтарын прожектор жарығында өткізуге рұқсат бергеннен көп ұзамай, Дарлингтон 1955 жылдың қарашасында Сент-Джеймс Парк стадионында өткен, футбол лигасының клубтары арасындағы Англия кубогы ойынында Карлайл Юнайтед клубын 3:1 есебімен жеңді[8].

1957–58 маусымында клуб өз тарихындағы үздік көрсеткішін қайталап, Англия кубогы жарысының соңғы 16-сына шықты. Бұл жолда олар небәрі үш жыл бұрын Англия чемпиондары атанған Челси футбол клубын төртінші раундта жеңді. Стэмфорд Бридж стадионында үш голдық артықшылықтарын жоғалтқаннан кейін, Дарлингтон жауап ойында қосымша уақыттан соң 4:1 есебімен басым түсті. The Times тілшісі бұл жеңісті «жақсы ойластырылған тактика мен «Челси» ешқашан көрсете алмаған жігерлі ойынның үйлесімі арқасында алынған аса лайықты жеңіс» деп сипаттап, «қосымша уақыттың қажет болғаны таңғаларлық, өйткені «Дарлингтон» матчты әрдайым өз бақылауында ұстап тұрғандай көрінді» деп жазды[9].

Лигадағы жағдай біршама қарапайым болды: 1948–49 маусымында алған төртінші орын – соғыстан кейінгі алғашқы он екі маусымдағы жалғыз үздік жартыдағы көрсеткіш еді. Кейін Үшінші дивизионның аймақтық секциялары біріктірілгенде, клуб жаңа құрылған Төртінші дивизионға ауыстырылды[4].

Жанкүйерлер клубы £20 000 жинап, Feethams стадионының бір шетіне шатыр қойып, прожекторларды орнатты. Олар алғаш рет 1960 жылдың 19 қыркүйегінде пайдаланылды. Сол түні электр ақауы салдарынан Батыс трибуна өртеніп кетті[5] . Екі айдан кейін Дарлингтонның жанкүйерлер рекорды орнатылды: 21023 көрермен Лига кубогының төртінші раундында Болтон Уондерерспен өткен матчқа жиналды[10]. Лол Морганның басшылығымен клуб 1966 жылы үшінші дивизионға көтерілді. Соңғы турда Торки Юнайтедке қарсы матчты 16000 жанкүйер тамашалады, бұл тең ойын Дарлингтонға екінші орын әкеліп, турнирлік кестеде алға шығарды. Бірақ келесі жылы клуб қайтадан төменгі дивизионға түсті[10].

1968 жылы Дарлингтон Лига кубогының ширек финалына дейін жетіп, сырт алаңда Брайан Клафтың Дерби Каунти клубымен ойнады. Олар алғаш боп есеп ашқанымен, матч 5:4 есебімен аяқталып, Дарлингтон жеңіліп қалды.

1970-жылдары клуб бес рет лигада қалу үшін қайта өтініш беруге мәжбүр болды, ал 1982 жылы үлкен қаржылық дағдарысқа тап болды. Бірақ қаланың тұрғындары ұйымдастырған қаржы жинау шаралары клубты сақтап қалды[10]. Үш жылдан кейін, менеджер Сирил Ноулздың жетекшілігімен Дарлингтон үшінші орын алып, жоғарылады. Клуб үшінші дивизионда екі маусым ойнады. 1986 жылы алған 13-орын – 1958 жылы төрт дивизиондық құрылым енгізілгеннен бергі ең жоғарғы жетістік болды. Дегенмен, келесі маусымда олар қайтадан төмен түсті[4].

Брайан Литтлдың 1989 жылдың ақпанында менеджер болып тағайындалуы клубты Конференцияға түсуден құтқаруға кеш болды, бірақ ол командаға қатарынан екі мәрте жоғарылауға қол жеткізді[11]. Алдымен олар Конференцияда чемпион атанып, бірден футбол лигасына қайта оралды, ал 1990–91 маусымында Төртінші дивизионды жеңіп алды. Бірақ Литтл Лестер Сити клубына кеткен соң, клуб қайтадан құлдырай бастады[4][12][13].

1996 жылы олар плей-офф арқылы үшінші дивизионға қайта оралуға жақындады. Уэмблидегі алғашқы сапарында Плимут Аргайлге қарсы ойнап, Ронни Мождың голынан кейін жеңіліп қалды[14].

Жаңа стадион, әкімшілік және құлдырау

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

1999–2000 маусымы, Джордж Рейнольдс төрағалық еткен алғашқы жыл, Дарлингтонның Англия кубогында ойынын жеңіліп, сонымен бірге келесі раундқа жолдама алған алғашқы команда ретінде тарихқа енуімен есте қалды. Бұл жағдай Манчестер Юнайтедтің Футболдан клубтар арасындағы әлем біріншілігі турниріне қатысуына байланысты Англия кубогына қатыспағанынан болды. Олардың орнын анықтау үшін екінші раундта ұтылған 20 команданың арасынан «бақытты жеңілгендер» жеребесі өткізілді, Дарлингтон таңдалып, үшінші раундта Астон Виллаға Вилла Паркта 2:1 есебімен есе жіберді[15].

Сол маусымда олардың Уэмблидегі екінші ойыны өтті. Олар плей-офф финалында Питерборо Юнайтедке қарсы шықты. Бұған дейін олар Хартлпул Юнайтед клубын жартылай финалда жалпы есепте 3:0 есебімен жеңіп шыққан еді. Маусым басында тікелей жоғарылатуға сенімді болғанымен, финалда Дарлингтон көптеген мүмкіндіктерін жіберіп алып, тағы да жалғыз голдың арқасында жеңілді. Бұл жолы гол авторы Энди Кларк болды[16].

2002 жылы клуб әйгілі халықаралық жұлдыздар Пол Гаскойн мен Фаустино Асприльяны қатарға қосуға сәтсіз әрекет жасады[17], ал 2003 жылдың жазында жаңа стадионға – Рейнольдс Аренаға көшті. Рейнольдс клуб қарыздарын өз мойнына алғанымен, стадионның құрылысы (жоғары пайыздық несиелер арқылы қаржыландырылып, оны толық толтыру мүмкін еместігі ескерілмей салынған) клубты бар-жоғы алты айдан кейін әкімшілік басқаруға жеткізді[18][19] .

2004 жылдың қаңтарында Рейнольдс директор қызметінен кетті, ал клубтың жабылу қаупі туды. Қысқа мерзімде аман қалу үшін Пол Гаскойн, Брайан Робсон, Кенни Далглиш сияқты футбол жұлдыздары қатысқан қайырымдылық матчы ұйымдастырылды. Ойынға 14000-нан астам көрермен жиналып, £100 000 қаражат жиналды[20].

Алаңнан тыс қиындықтарға қарамастан, үшінші рет бас бапкер болып оралған Дэвид Ходжсон мен оның ойыншылары жақсы нәтижелер көрсетіп, команданы төменгі лигаға түсіп кетуден сақтап қалды[21].

Дарлингтон клубы Дарлингтон аренада Бери клубымен ойнаған сәт, 2008 жыл.

Маусым соңында Рейнольдс клубты әкімшілік басқарудан шығару үшін бақылауды Sterling Consortium-ға тапсыруға мәжбүр болды[22], ал Стюарт Дэвис төраға қызметіне кірісті. Дэвис пен оның қызметкерлері Рейнольдстің қатал стиліне қарағанда жанкүйерлерге жақын тәсілді ұстанды. Алайда 2006 жылы клубты жылжымайтын мүлік саласындағы кәсіпкер Джордж Хоутон сатып алды[19][23].

Ходжсон 2006 жылы қызметінен босатылды. Оның орнына Дэйв Пенни келді. Ол басқарған төрт маусым қатарынан Дарлингтон турнир кестесінің жоғарғы жартысында аяқтады. 2008 жылы команда плей-оффтың жартылай финалына шықты, бірақ пенальти сериясында Рочдейл клубына жеңілді[4][24].

2009 жылдың ақпанында Дарлингтон тағы да әкімшілік басқаруына жіберіліп, автоматты түрде 10 ұпайдан айырылды. Бұл айып болмаса, олар тағы да плей-оффқа шығар еді[4][25]. Қаражат жинау шаралары клубты аман алып тұрды, бірақ мамырға дейін сатып алушы табылмаған соң, клуб негізгі құрамдағы көп ойыншыларды трансферге қойып, қызметкерлер санын минимумға дейін қысқартты[26].

20 мамырда Хоутон клубқа қайта оралып, төраға болды, Мидлсбро клубының бұрынғы бапкері Колин Тоддты менеджер етіп тағайындады[27] және жергілікті кәсіпкер Радж Сингхке клубтың меншік құқығын беру арқылы келісім ұйымдастырды. Осылайша клуб әкімшілік басқарудан шығып, 2009–10 маусымын ұпайсыз шегерімсіз бастауға мүмкіндік алды[28].

Тодд алғашқы тоғыз ойынның жетеуінде жеңіліп[29], қызметінен кетті, ал оның орнына Ирландия құрамасының бұрынғы бас бапкері Стив Стаунтон келді. Бірақ ол небәрі 23 лига ойынының төртеуінде ғана жеңіске жете алды.

Клуб ақыры Конференцияға (бесінші лигаға) түсіп қалды, ал жазда бапкерлер мәселесі ушықты: Саймон Дэйви мен оның орнына келген Райан Кидд небәрі 11 күн ішінде қызметтен кетіп, команданы Марк Купер қолына алды. Ол клубты Уэмблидегі 2011 жылғы FA Trophy финалында жеңіске жеткізді. Дарлингтон қосымша уақыттың соңғы минутында гол салып, Мансфилд Таун клубын ұтты[30].

Алайда, 2011–12 маусымының басында бірқатар сәтсіз нәтижелерден кейін, қазан айында Купер мен оның көмекшісі Ричард Драйден қызметінен босатылды. Екі айдан кейін Радж Сингх клубты әкімшілік басқаруға өткізді.

Қаңтарда бірнеше ойыншы босатылып, символикалық сомаға басқа клубтарға кетті, ал уақытша бапкер Крейг Лиддл мен қалған ойыншылардың келісімшарттары бұзылды. Екі күннен кейін жанкүйерлер ұйымдарының соңғы минуттағы қаржылай көмегінің арқасында клуб жойылып кетуден аман қалды. Жиналған қаражат Дарлингтонға маусымды аяқтауға жеткілікті болды[31], бірақ үш ойын қалғанда олардың төменгі лигаға түсетіні ресми түрде белгілі болды.

Дарлингтон 1883

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

2012 жылы 3 мамырда клубты қоғам иелігіне көшіру мақсатында DFC 1883 Ltd компаниясы өз қарауына алды. Несие берушілермен ерікті келісімге келе алмағандықтан[32], клуб Англия Футбол қауымдастығынан шығарылып, кейін Жоғарғы сот шешімімен таратылды. DFC 1883 Limited дереу жаңа клуб құрды. Жаңа клуб Солтүстік Премьер-лига талаптарына сай келмейтін стадионда ойнауды ұсынғандықтан, Англия Футбол қауымдастығы оны Солтүстік лиганың Бірінші дивизионына орналастырды[33]. Бас бапкер болып Мартин Грей тағайындалды. Жаңа клубтың бұрынғы клубтың жалғасы ретінде қарастырылмауы туралы шағым қабылданбай, клуб жаңа клуб ретінде танылып, Дарлингтон футбол клубы атауымен ойнауға құқығы жоқ екені расталды. Жаңа иелер клубқа Дарлингтон 1883 деген атау беруді таңдады[34].

2013 жылдың ақпанында, клуб толықтай жанкүйерлер мен қауымдастық иелігіне өтті. Дарлингтон 2012–13 маусымында Солтүстік лиганың Бірінші дивизионы чемпионы атанып, клуб тарихындағы рекордтық 122 ұпай жинап, осы жолда 145 гол соқты, және осылайша 2013–14 маусымына Солтүстік Премьер-лиганың Бірінші Дивизион Солтүстікке көтерілді. Сол маусымды олар екінші орынмен аяқтап, плей-офф жартылай финалында Рамсботтом Юнайтед клубына жол берді. 2014–15 маусымында Дарлингтон қайтадан екінші орын алды және бұл жолы финалда Бамбер Бриджды 2–0 есебімен жеңіп, Премьер-дивизионға жолдама алды. Дарлингтон қатарынан екінші рет көтеріліп, 2015–16 Солтүстік Премьер-лига Премьер-дивизионы чемпиондығын 2016 жылдың 21 сәуірінде Уитби Таунды 7–1 есебімен жеңгеннен кейін қамтамасыз етті. Алайда, клуб қатарынан үшінші рет көтерілуді жүзеге асыра алмады: 2016–17 маусымында Ұлттық Лига Солтүстік плей-офф аймағында аяқтағанына қарамастан, стадион талаптарына байланысты қатысуға рұқсат етілмеді.

Дарлингтон футбл клубы атауына қайта оралу

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

2017 жылдың сәуірінде Англия футбол қауымдастығы клубтың дәстүрлі Дарлингтон футбол клубы атауына 2017–18 маусымынан бастап қайта көшу туралы өтінішін мақұлдады.

2017 жылдың жазында клубтың ресми сайтында қосымша қаржы жинаудың арқасында жаңа ойын алаңы мен жаңа отырғыштар трибунасының құрылысы басталғаны хабарланды.

2017 жылдың қазанында бас бапкер Мартин Грэй қарсылас Йорк Сити клубына ауысу үшін отставкаға кетті. Оны бұрынғы ойыншы Томми Райт алмастырды, ал тағы бір бұрынғы ойыншы Алан Уайт оның көмекшісі болды. Райт басқарған екі маусымда Дарлингтон тиісінше 12-ші және 16-шы орындарды иеленіп, 2019 жылдың сәуірінде тараптардың ортақ келісімімен қызметінен кетті[35].

2019 жылдың мамырында Райттың орнына бұрынғы ойыншы Алан Армстронг тағайындалды. Сол жылы шілдеде көмекші бапкер Алан Уайт клубтан кетіп, бір аптадан соң оның орнына тағы бір бұрынғы ойыншы Даррен Холлоуэй келді[36].

Армстронгтың алғашқы маусымында Дарлингтон 2012 жылы қайта құрылғаннан бері алғаш рет Англия кубогының бірінші кезеңіне шықты. Оған дейін сырт алаңда Траффорд, Лемингтон және Тамуэрт клубтарын жеңді[4][37]. Бірінші кезеңде олар Лига Екі өкілі Уолсоллмен сырт алаңда ойнап, матч 2–2 есебімен аяқталды. Қарымта кездесуде Дарлингтон 1–0 есебімен ұтылып қалды, бірақ бұл ойынды 3106 жанкүйер тамашалап, Блэквэлл Медоуздағы рекордтық көрермен санын жинады және BT Sport телеарнасынан көрсетілді[38].

2019–20 маусымын Дарлингтон 10-шы орында аяқтады. 2021–22 маусымында клуб 13-ші орынға тұрақтады. 2023 жылдың қаңтарында лигада бірінші орында тұрғанымен, 2022–23 маусымын 10-шы орынмен аяқтады[4]. Әлсіз нәтижелер 2023–24 маусымына да жалғасып, Армстронг 2023 жылдың 6 қыркүйегінде қызметінен босатылды[39]. Оны Джош Гоулинг алмастырды, бірақ ол небәрі үш айдан кейін жұмыстан кетті. Оның басшылығымен 16 ойынның тек үшеуі ғана жеңіспен аяқталды[40]. Стив Уотсон Гоулингтің орнына келіп, көмекші бапкер ретінде Терри Митчеллді Уоркингтоннан шақырды[41]. Олар маусым барысында бір кезде қауіпсіз аймақтан 9 ұпай артта қалған клубты соңғы 15 матчтың 10-ын жеңіске жеткізіп, 16-орынға көтеріп, «Ұлы құтқарылуды» жүзеге асырды[4].

Жетістіктері

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

Лига

  • Third Division North (3 деңгей)
    • Чемпион: 1924–25
    • Күміс жүлдегер: 1921–22
  • Fourth Division (4 деңгей)
    • Чемпион: 1990–91
    • Күміс жүлдегер: 1965–66
    • Жоғарылады: 1984–85
  • Football Conference (5 деңгей)
    • Чемпион: 1989–90
  • Northern Premier League Premier Division (7 деңгей)
    • Чемпион: 2015–16
  • Northern Premier League Division One North (8 деңгей)
    • Күміс жүлдегер және плей-офф жеңімпазы: 2014–15
    • Күміс жүлдегер: 2013–14
  • Northern League
    • Чемпион: 1895–96, 1899–1900, 2012–13
    • Күміс жүлдегер: 1896–97, 1898–99
  • North Eastern League
    • Чемпион: 1912–13, 1920–21
    • Күміс жүлдегер: 1919–20

Кубок

  • FA Trophy
    • Жеңімпаз: 2010–11
  • Football League Third Division North Cup
    • Жеңімпаз: 1933–34
    • Күміс жүлдегер: 1935–36
  • Durham Challenge Cup
    • Жеңімпаз: 1884–85, 1890–91, 1892–93, 1896–97, 1919–20, 1999–2000

Дереккөздер

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
  1. 1 2 Feethams' football glory days recalled  (ағыл.) (7 May 2003).
  2. ↑ Durham Challenge Cup Winners (ағыл.). Dunston Federation F.C.. Басты дереккөзінен мұрағатталған 25 қазан 2007. Тексерілді, 10 қыркүйек 2025.
  3. 1 2 3 History in brief (ағыл.). Darlington F.C.. (7 July 2009). Басты дереккөзінен мұрағатталған 13 қараша 2011. Тексерілді, 10 қыркүйек 2025.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Darlington (ағыл.). Football Club History Database. Richard Rundle. Тексерілді, 10 қыркүйек 2025.
  5. 1 2 Inglis Simon Football Grounds of Britain — 3rd. — London: CollinsWillow, 1996. — P. 147–48. — ISBN 0-00-218426-5.
  6. ↑ Division 3 1920/21 (ағыл.). footballsite.co.uk. Басты дереккөзінен мұрағатталған 17 қазан 2017. Тексерілді, 10 қыркүйек 2025.
  7. ↑ Football League Division Three North Cup Summary – Contents (ағыл.). Football Club History Database. Richard Rundle. Тексерілді, 10 қыркүйек 2025.
  8. ↑ Newcastle United F.C. (31 December 2009). Plymouth Argyle v Newcastle United (DOC). Пресс-релиз.
  9. ↑ Darlington's three quick goals (30 January 1958), бет  12.
  10. 1 2 3 Darlington FC 125th Anniversary 42–83 (29 June 2014), бет  4.
  11. ↑ Brian Little. League Managers Association. Басты дереккөзінен мұрағатталған 18 сәуір 2021. Тексерілді, 10 қыркүйек 2025.
  12. ↑ Darlington FC 125th Anniversary 84–125 (29 June 2014), бет  6.
  13. ↑ Darlington manager history (ағыл.). Soccerbase. Centurycomm. Тексерілді, 10 қыркүйек 2025.
  14. ↑ Metcalf, Rupert. Pilgrims progress  (ағыл.) (26 May 1996).
  15. ↑ Quaker shaker  (ағыл.) (3 May 1999).
    Lucky Darlington land Villa trip  (ағыл.), BBC Sport (1 December 1999).
  16. ↑ Darlo feeling the strain  (ағыл.), BBC Sport (25 May 2000).
    Posh pull it off at Wembley  (ағыл.), BBC Sport (26 May 2000).
  17. ↑ Asprilla rejects Darlington move  (ағыл.) (30 August 2002).
  18. ↑ Gibson, John. Whistle is blown on George (27 December 2003).
    Conn, David. Reynolds' grand designs lie at the root of Darlington's woe  (ағыл.) (11 March 2009).
  19. 1 2 Conn, David. Reynolds holds key to Darlington's £20m debt  (ағыл.) (31 January 2004).
  20. ↑ Turn up or the Quakers will die  (ағыл.) (17 January 2004).
    Cook, Paul. All-stars match announced to save struggling Quakers  (ағыл.) (8 April 2009).
  21. ↑ Football focus  (ағыл.) (3 August 2004).
  22. ↑ Conn, David. Creditors call for investigation after Darlington escape administration  (ағыл.) (29 May 2004).
  23. ↑ Wilkinson, Andrew. We won't stand still  (ағыл.) (5 March 2005).
  24. ↑ Penney named as Darlington boss  (ағыл.), BBC Sport (30 October 2006).
  25. ↑ Darlington enter administration  (ағыл.), BBC Sport (25 February 2009).
  26. ↑ Darlington put squad up for free  (ағыл.), BBC Sport (8 May 2009).
  27. ↑ Houghton and Todd to lead Quakers  (ағыл.), BBC Sport (20 May 2009).
  28. ↑ Darlington edge toward agreement  (ағыл.), BBC Sport (25 June 2009).
    Darlington out of administration  (ағыл.), BBC Sport (7 August 2009).
  29. ↑ Darlington part company with Todd  (ағыл.), BBC Sport (29 September 2009).
  30. ↑ FA Trophy final: Darlington 1–0 Mansfield Town  (ағыл.), BBC Sport (7 May 2011).
  31. ↑ Fans group given time to raise Darlington rescue funds  (ағыл.), BBC Sport (15 February 2012).
  32. ↑ DFC 1883 Limited group complete purchase of Darlington  (ағыл.), BBC Sport (3 May 2012).
  33. ↑ Darlington relegated four divisions after FA recommendation  (ағыл.), BBC Sport (25 May 2012).
  34. ↑ Darlington 1883 replaces former club name after FA ruling  (ағыл.), BBC Sport (25 June 2012).
  35. ↑ Wright leaves Darlington (ағыл.). The Northern Echo. (26 April 2019). Тексерілді, 10 қыркүйек 2025.
  36. ↑ Darren Holloway appointed as assistant manager (ағыл.). Darlington FC. (19 July 2019). Тексерілді, 10 қыркүйек 2025.
  37. ↑ All set for Walsall (ағыл.). Darlington F.C.. (8 November 2019). Тексерілді, 10 қыркүйек 2025.
  38. ↑ Darlington 0–1 Walsall  (ағыл.), BBC Sport.
  39. ↑ Wilson, Scott Club statement: Darlington sack Alun Armstrong after poor start to season (ағыл.). (6 September 2023). Тексерілді, 10 қыркүйек 2025.
  40. ↑ Wilson, Scott Darlington part company with Josh Gowling after Scarborough defeat (ағыл.). (26 December 2023). Тексерілді, 10 қыркүйек 2025.
  41. ↑ Wilson, Scott Darlington appoint former Newcastle defender Steve Watson as new boss (ағыл.). (31 December 2023). Тексерілді, 10 қыркүйек 2025.
«https://kk.wikipedia.org/w/index.php?title=Дарлингтон_(футбол_клубы)&oldid=3502913» бетінен алынған