Зәкария Сағындықұлы

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search
Зәкария Сағындықұлы
Туған жері

Маңғыстау облысы

Қайтыс болған күні

1931 (1931)

Қайтыс болған жері

Ойыл, Ойыл ауданы, Ақтөбе облысы, РКФСР, КСРО

Мемлекет

 КСРО
Flag of Russia.svg Ресей империясы (1922 жылға дейін)

Мамандықтары

ақын
күйші

Аспаптары

домбыра

Зәкария Сағындықұлы (т. ж. б., Маңғыстау облысы – 1931) – ақын.

Өмірбаяны[өңдеу]

Бала кезінен Абыл, Махамбет, Аралбай жырларын жаттап, Қашаған, Ақтан ақындардан өнеге алады. Зәкария жиын-тойларда жыр айтып, күй тартып, ән салып, өз өнерпаздығымен елге кең танылады.

Қазан төңкерісінен кейін елді отырықшылыққа үндеп, бірқатар ауылдарды Ойыл төңірегіне – Сулыкөл, Наршөккен, Қоғалыкөл, Қоңырсай мекендеріне қоныстандыра бастайды. Оның бұл игі ісін шолақ белсенділер теріс түсіндіріп, жалған жаламен кеңестік кезеңнің кәріне ұшырайды.

1928 – 30 ж. Ойыл түрмесінде отырып, 1930 ж. он жылға бас бостандығынан айыруға үкім шығарылады.

Шығармалары[өңдеу]

Зәкария жазықсыз жаламен қапаста отырып шығарған «Адамзаттың баласы», «Құдіреті күшті құдайым», «Адай деген ел едік», «Көлденең жатқан Маңғыстау», «Шатылу бүгін емес, бұрыннан бар», т.б. жыр шумақтарында өткен дарқан күндерді еске алып, елдің рухын, бағзы тұрмысын армандай толғайды. Қадірлес досы Мамай Салғараұлына өлең-хат түрінде жолданған ыза мен мұңға толы тебіреніс-толғаулары ел арасына кең тараған. Толғаулары мерзімді баспасөз беттерінде және «Қапаста жазылған хаттар» (А., 1992), «Жыр-дария» (Ақтау, 1995) жинақтарында жарық көрген.[1]

Дереккөздер[өңдеу]

  • Сыдиықұлы Қ., Халқымен қайта қауышқандар, А., 1997
  1. «Маңғыстау» энциклопедиясы, Алматы, 1997;