Ибраһим І (Батыс Қарахан)

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Ибраһим І, Бөрі тегін, Тамғаш хан (1052 – 1068) – Батыс Қарахандар әулеті мемлекетінің билеушісі.

1037 жылы Қарахандар әулеті мемлекетінің батыс бөлігінде билік құрған Әли тегін әулетінің ұрпақтарымен күресе отырып, ол өзіне Мауераннахрдың басым бөлігін қаратты. 1040 жылы Бөрі тегін Әли тегін ұлдарының қолындағы Мауераннахрдың қалған бөліктерін қаратып, Бұхара мен Самарқанда өз атынан теңге соқтырады. Осы кезден бастап ол Тамғаш хан (Хандардың ханы) деген жоғары лауазымға ие болады. 1060 жылы Ферғана өлкесін өз иелігіне қосып, Шаш пен Түнкет қалаларын алады. Ол билік еткен тұста мемлекетті басқару ісін жақсартуға күш салды. Ферғанада ақша жүйесін ретке келтірді. Мемлекеттегі әр түрлі діни ағымдарға қарсы күрес жүргізді. Тақ мұрагері етіп баласы Шамс әл-Мүлік Насырды тағайындаған.[1]

Тағы қараңыз[өңдеу]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. «Қазақстан»: Ұлттық энцклопедия / Бас редактор Ә. Нысанбаев – Алматы «Қазақ энциклопедиясы» Бас редакциясы, 1998 ISBN 5-89800-123-9, IV том