Ибраһим ибн Хусейн

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Ибраһим ибн Хусейн (1179 – 1204) – Батыс Қарахандар әулеті мемлекетінің билеушісі.

Өзі билік еткен тұста Батыс Қарахандар әулеті иеліктерін біріктіріп, Бұхара, Үзкент қалаларына билік еткен. Ибраһим ибн Хусейн беделі өсіп “сұлтандардың ұлы сұлтаны”, “Қылыч Тамғаш хан”, “Қылыч Арслан қаған” деген лауазымдарға ие болды. Ибраһим ибн Хусейн тұсында Орталық Азияда қидандар, гуридтер мен хорезмшахтардың қозғалысы бой көтерді. Бұхараға көз тіккен хорезмшах Текешпен арадағы қатынасы шиеленісе түсті. Ибраһим ибн Хусейн баласы Османды өзінің орнына билеуші етіп қойды.[1]

Дереккөздер[өңдеу | қайнарын өңдеу]

  1. «Қазақстан»: Ұлттық энцклопедия / Бас редактор Ә. Нысанбаев – Алматы «Қазақ энциклопедиясы» Бас редакциясы, 1998 ISBN 5-89800-123-9, IV том