Контрреволюция мен іріткіге қарсы күрес жөніндегі бүкілресейлік төтенше комиссия

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search
Контрреволюция мен іріткіге қарсы күрес жөніндегі бүкілресейлік төтенше комиссия
(БТК)
орыс. Всероссийская чрезвычайная комиссия по борьбе с контрреволюцией и саботажем
(ВЧК)
Emblema KGB.svg
Жалпы мағлұмат
Мемлекет Flag of the Russian Soviet Federative Socialist Republic (1918–1925).svg РКФСР
Құрылған уақыты 20 желтоқсан 1917
Оның алдындағы мекеме Күзет бөлімшесі
Таратылған уақыты 6 ақпан 1922
Орнына келген мекеме РКФСР ІІХК қарамағындағы МСБ
Штаб-пәтері Петроград, РКФСР
Басшысы Ф.Э. Дзержинский
Я. Х. Петерс

РКФСР ХКК қарамағындағы Контрреволюция мен іріткіге қарсы күрес жөніндегі бүкілресейлік төтенше комиссия[1], РКФСР ХКК қарамағындағы БТК (орыс. Всероссийская чрезвычайная комиссия по борьбе с контрреволюцией и саботажем при Совете народных комиссаров РСФСР; ВЧК при СНК РСФСР) — Кеңес мемлекетінің арнайы қауіпсіздік органы. Комиссия 1917 жылы 7 (20) желтоқсанда құрылды. 1922 жылы 6 ақпанда РКФСР ІІХК қарамағындағы МСБ өкілеттіктерін берумен жойылды[2].

БТК РКФСР мемлекеттік қауіпсіздігін қорғау мекемесі бола отырып, «бүкіл ел бойынша контрреволюцияға қарсы күрестің басқарушы органы», сонымен қатар «пролетариат диктатурасы» институттарының бірі, қызыл террорды жүзеге асырудың негізгі құралы — Азаматтық соғыс кезінде большевиктер бұрынғы Ресей империясы аумағында таптық жауларға қарсы, оның ішінде контрреволюциялық әрекетке айыпталған адамдарға қарсы қолданған жазалау шараларының жиынтығы болды.

Роберт Конквесттің айтуынша, 1917-1922 жылдары революциялық трибуналдардың үкімімен және ТК соттан тыс отырыстарынан 140 мың адам атылған. Кеңес арнайы қызметтің тарихын зерттеушілердің бірі полковник Олег Борисович Мозохин мұрағаттық деректерге сүйене отырып, бұл санды сынға алды. Оның айтуынша, «барлық ескертулер мен созулармен, БТК органдары құрбандарының санын 50 мыңнан аспайды деп бағалауға болады»[3]. Комиссияның жергілікті жерде контрреволюциямен күресу үшін аумақтық бөлімшелері болды[4].

«ЧК» ықшамдалуынан «чекист» сөзі шықты.

БТК міндеттері[өңдеу | қайнарын өңдеу]

Оның құрылуының басты идеологы Владимир Ильич Ленин Бүкілресейлік төтенше комиссиясы деп атады, онсыз «жұмысшылардың күші әлемде қанаушылар бар болғанша өмір сүре алмайды...», «сансыз астыртын әрекеттерге, бізден шексіз күшті адамдардың Кеңес өкіметіне жасаған сансыз қастықтарына қарсы біздің қаруымыз»[5].

1921 жылдың 27 қаңтарынан бастап бұл мекеменің міндеттеріне балалар арасындағы панасыздық пен қараусыздықты жою кірді[6].

БТК құрлымы[өңдеу | қайнарын өңдеу]

БТК-МҚК ескерткіш таңбасы

1917 жылдың 22 желтоқсанынан 1918 жылдың наурызына дейін БТК Петроградта Гороховая көшесі, 2-үй мекен-жайында орналасқан (қазір Ресей саяси полициясының мұражайы).

БТК басқару аппаратын алқа басқарды. Басқарушы орган — БТК Президиумының Төрағасы басқаратын БТК Президиумы, оның құжат айналымы екі жеке хатшымен қамтамасыз еткен екі орынбасары болды.

БТК аппаратында келесі бөлімдер мен бөлімшелер болды:

  • контрреволюциямен күрес;
  • шетелдік бөлім (1920 ж. 20 желтоқсан);
  • қарсы барлау бөлімі;
  • халықаралық қатынастар бөлімі;
  • алыпсатарлықпен күрес;
  • лауазымы бойынша қылмыстармен күрес;
  • түрме бөлімі;
  • бөтен қалалық бөлім;
  • ұйымдастыру бөлімі;
  • темір жол бөлімі (1918 ж. 27 шілдеден бастап);
  • әскер бөлімі (1918 ж. 27 шілдеден бастап);
  • «дін қызметкерлерінің дұшпандық қызметімен» күресу бөлімі (1919 ж. ақпанынан бастап), кейінірек — БТК құпия бөлімінің 6-бөлімшесі;
  • Шифрлау мен шифрды анықтаудың 8-арнайы бөлімі (1921 ж. 5 мамырдан бастап);
  • Контрабандаға қарсы күрес жөніндегі комиссия (1921 ж. 8 желтоқсаннан бастап).

1917 жылдың желтоқсанында БТК аппараты 40 адам, 1918 жылдың наурызында — 120 қызметкерден тұрды.

1918 жылы наурызда БТК орталық аппараты Кеңес үкіметімен бірге Мәскеуге ауыстырылды. 1919 жылдан бастап «Ресей» сақтандыру қоғамының ғимаратын иеленді.

Аумақтық және мамандандырылған бөлімшелер[өңдеу | қайнарын өңдеу]

Бастапқы кезеңде бірқатар жерлерде контрреволюцияға, алыпсатарлыққа және іріткіге қарсы күрес жөніндегі аумақтық органдар Төтенше комитеттер деп аталды. Штаттың көбеюімен және жаңа бөлімдердің пайда болуымен бұл комитеттер төтенше комиссия деп аталды[7]. 1918 жылы 40 губерниялық (ГубТК деп аталады) және 365 уездік төтенше комиссиялары болды. ГубТК мынадай бөлімдерге бөлінді[8]:

  • контрреволюциямен күрес;
  • алыпсатарлықпен күрес;
  • қызметтік қылмыспен күрес;
  • бөтен қалалық;
  • темір жол;

1918 жылдың тамызынан бастап БТК шекара, теміржол және су көлігі органдары жұмыс істейді. Ірі теміржол бекеттерінде губерниялық комиссияларға бағынатын аймақтық, бөлімшелік төтенше комиссиялар (ТК) құрылды.

Қызыл Әскердегі БТК органдары 1918 жылдың соңында әскерде және майдандағы контрреволюцияға қарсы күресті ұйымдастыру, тыңшылық, сондай-ақ жаудың тылында барлау жүргізу үшін құрылды. 1919 жылдың 21 ақпанына дейін майдандық пен әскери ТК жұмыс істеді, олар 1919 жылдың 21 ақпанынан бастап Қызыл Әскердің бөлімшелері мен мекемелерінде тыңшылық пен контрреволюцияға қарсы күрес жөніндегі Айрықша бөлімдер болып қайта құрылды.

Өкілеттіктері[өңдеу | қайнарын өңдеу]

Бастапқыда БТК міндеттері мен өкілеттіктері дәл анықталмады, бұл, мысалы, Ф. Э. Дзержинскийдің 1917 жылғы 7 желтоқсандағы есебінде көрсетілген, онда оған «Комиссия тек алдын ала тергеу жүргізеді, себебі бұл бұлтартпау үшін қажет»[9].

БТК құрылғаннан бастап бір мекемеде заң шығарушылық (заңнаманы әзірлеуге тікелей қатысу), сот (сот өндірісі) және атқарушы (барлау, жедел және тергеу жұмыстары) функцияларын алды. Әкімшілік жағынан бастапқыда жұмсақ болған тікелей әсер ету шаралары қолданылады: контрреволюцишылдарды азық-түлік карточкаларынан айыру, халық жауларының тізімдерін жасау және жариялау, контрреволюциялық меншікті тәркілеу және тағы басқалар.

Азаматтық соғыстың басталуымен БТК төтенше өкілеттіктер берілді, оған сәйкес контрреволюцияшылдар мен іріткі жасаушыларға, бас пайдасы үшін пайдаланған және бандитизм жасаған тұлғаларға қатысты шаралар қолданылды.

Ақтар тұтқынға алған қызылдардың алғашқы жазалаулардан, Володарский мен Урицкийдің өлтірілуінен, Лениннің өміріне қастандықтан (1918 жылдың жазында) бастап, кепілгерлерді тұтқындау және жиі өлтіру әдеті жалпыға бірдей және заңдастырылған болатын. Күдіктілерді жаппай тұтқындауды жүзеге асырған контрреволюциямен, бас пайдасы үшін пайдаланып қалумен және іріткімен күрес жөніндегі төтенше комиссия партияның ресми бақылауында, бірақ іс жүзінде ешкімнің келісімінсіз олардың тағдырын жеке өздері шешуге бейім болды.

Сол ретте, контрреволюциялықтың мәнісі екі түрлі түсіндіруге болатын, өйткені бұл терминнің нақты түсіндірмесі болмаған:

Кеңестерге, олардың атқару комитеттеріне немесе жекелеген кеңестік институттарға қарсы туындаған себептерге қарамастан кез келген әрекеттер


Контрреволюциялық әрекеттердің мұндай анықтамасы Бүкілресейлік Орталық Атқару Комитетінің Кассация бөлімінің 1918 жылғы 6 қарашадағы қаулысымен берілген.

1920 жылы 17 сәуірде «Төтенше комиссиялардың трибуналдармен қарым-қатынасы туралы № 4 БТК өкімхаты» жасырын түрде қабылданды, онда, атап айтқанда, келесі ұсыныс бар:

БТК жолдастарға сонымен бірге жарияланған заңның баптарына қатаң негізделетін істерді қараудың «жеңілдетілген тәртібі» деп аталатын трибуналдар үшін арнайы нұсқаулық әзірленіп жатқанын хабарлайды. іс жүргізу айыптау актісін оқуға, айыпталушыдан жауап алуға және үкім шығаруға дейін қысқарады.

— үзінді[10]

БТК жоюдың алдында В. И. Ленин 1921 жылы 23 желтоқсанда Бүкілресейлік Кеңестердің IX съезінде:

... бізде құрылған жағдай бұл мекемені тек қана саяси саламен шектеуді бұйыра талап етеді, ... БТК реформаға ұшырату, оның атқарымы мен құзыреттілігін анықтау және оның жұмысын саяси міндеттермен шектеу қажет.

— үзінді[11]

Айрықша өкілеттіктері[өңдеу | қайнарын өңдеу]

Дереккөздер[өңдеу | қайнарын өңдеу]

  1. Из протокола № 21 заседания СНК от 7 (20) декабря 1917 г. (Центральный партийный архив Института марксизма-ленинизма при ЦК КПСС, ф. 19, on. 1, д. 21, л. 2. Подлинник) // В. И. Ленин и ВЧК : Сб. документов (1917—1922 гг.) — 2-е изд., доп. — М.: Политиздат, 1987. — Б. 152. — 85000 таралым.
  2. Контрреволюцияға қарсы күрес жөніндегі төтенше комиссиялар/ Лацис (Судрабс). — М. : Гос. изд-во, 1921. — 62 с.; 23 см.
  3. БТК соттан тыс өкілеттіктерін құқықтық реттеу - БТК-БМСБ монографиясының тараулары - Мақалалар мен жарияланымдар - Мозохин Олег Борисович - МҚМ ІІХК БМСБ БТК тарихынан. mozohin.ru. Тексерілді, 25 қараша 2019.
  4. Бүкілресейлік төтенше комиссияның тарихынан (1917—1922 жж.). Сб. док. М., 1958, № 144.
  5. А. Велидов «БТК қызыл кітабы»
  6. Бүкілресейлік төтенше комиссияның тарихынан (1917—1922 жж.). Сб. док. М., 1958, № 313.
  7. Шевырин С. А. Азамат соғысы жылдарындағы Пермдік ТК.
  8. Төтенше комиссиялар жайлы. www.hrono.ru. Тексерілді, 15 сәуір 2019.
  9. В. И. Ленин и ВЧК. Сборник документов (1917—1922 гг.). М., 1987. С. 23.
  10. Циркулярное письмо ВЧК № 4 о взаимоотношениях чрезвычайных комиссий с трибуналами. www.alexanderyakovlev.org. Тексерілді, 25 қараша 2019.
  11. Ленин В.И. Полн. собр. соч. Т.44