Көбік (сөз)

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Көбік. Сұйық зат қайнағанда, шайқағанда көпіріп бетіне шығатын жеңіл нәрсе. «...Әйелдердің... бірі қазанның көбігін алып жатыр» (С. Мұратбеков, Жабайы алма). Алғашқы кезде бұл сөздің етістік қызметін атқарғанын моңғол тобындағы тілдер дерегінен білеміз. Монғолдарда қазіргі кезге дейін «хөвөх» тұлғасындағы сөз «жүзу», «қалқу» мағыналарында қолданылады (Қаз.-мон. сөз., 1977, 92, 174). Қалмақ тілінде де «көвк» сөзі «қалқу; қалқып бетіне шығу» дегенді ұғындырады (Рус.-кал. сл., 1%4, 89). Жеңіл заттың қалқып, жүзіп жүретін қозғалысы өзіне атау болып меншіктелгендігін көріп отырмыз.[1]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Бес жүз бес сөз.— Алматы: Рауан, 1994 жыл. ISBN 5-625-02459-6