Луис Рено (заңгер)
| Луи Рено | |
| фр. Louis Renault | |
| | |
| Туған күні | |
|---|---|
| Қайтыс болған күні | |
| Ұлты |
Француз |
| Қызметі |
заңгер |
| Марапаттары мен сыйлықтары | |
Луис Рено немесе Луи Рено (фр. Louis Renault; 21 мамыр 1843 - 8 ақпан 1918) – француз заңгері. Эрнесто Монетамен бірлесе 1907 жылғы бейбітшілік саласындағы Нобель сыйлығының лауреаты .
Өмірбаяны
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Луи Рено 1843 жылы Отенде (Франция) дүниеге келген. 1861 жылы Дижон университетінде Әдебиет бойынша бакалавр дәрежесін алды, ал 1868 жылдан 1873 жылға дейін онда Рим және сауда құқығының оқытушысы болып жұмыс істеді. 1873 жылдан бастап Париж университетінің заң факультетінде жұмыс істеді, онда 1881 жылы Халықаралық құқық профессоры болды. 1890 жылы Сыртқы істер министрлігіне заң кеңесшісі болып тағайындалды. Бұл қызметте ол Францияның атынан бірнеше рет халықаралық кездесулерде, соның ішінде екі Гаага конференциясына (1899 және 1907) және Лондон теңіз конференциясына (1908-1909) қатысты.
Халықаралық аралық соттың беделді мүшесі бола отырып, Рено дауларды шешуге жиі тартылды; олардың арасында жапон салықтары туралы іс (1905), касаблан ісі (1909), Саваркар ісі (1911) және басқалары болды[1].
1907 жылы Рено Эрнесто Монетамен бірге "Франциядағы халықаралық құқықтың данышпаны" ретінде бейбітшілік саласындағы Нобель сыйлығының лауреаты болды. Ол сондай-ақ Францияның ең жоғары наградасы Құрметті легион орденімен марапатталды.
Дереккөздер
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]- ↑ Louis Renault. Басты дереккөзінен мұрағатталған 16 желтоқсан 2005.(қолжетпейтін сілтеме)