Миоры
| Қала | |||||
| Миоры | |||||
| белар. Мёры | |||||
.jpg) | |||||
| |||||
| Әкімшілігі | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Ел | |||||
| Облыс | |||||
| Аудан | |||||
| Тарихы мен географиясы | |||||
| Координаттары |
55°37′ с. е. 27°37′ ш. б. / 55.617° с. е. 27.617° ш. б. (G) (O) (Я)Координаттар: 55°37′ с. е. 27°37′ ш. б. / 55.617° с. е. 27.617° ш. б. (G) (O) (Я) | ||||
| Алғашқы дерек | |||||
| Қала статусы |
1912 | ||||
| Орталығының биiктігі |
146 м | ||||
| Уақыт белдеуі | |||||
| Тұрғындары | |||||
| Тұрғыны |
8 094 адам (2026) | ||||
| Сандық идентификаторлары | |||||
| Телефон коды |
+375 2152 | ||||
| Пошта индексі |
211287 | ||||
Миоры шекарасы
| |||||
Миоры (белар. Мёры) — Беларусьтің Витебск облысындағы қала. Миоры ауданының әкімшілік орталығы.[1] 2026 жылғы жағдай бойынша Миорының халқы 8 094 адамды құрады. Миоры — Беларусьтегі 100 қаланың бірі және халқының саны бойынша Беларусьте 95-ші орында.[2]
Географиялық сипаттамасы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Қала Миоры көлінің жағасында, Витебскіден 190 км, Минскіден 232 км, Латвиямен шекарадан 25 км және Литвамен шекарадан 79 км қашықтықта орналасқан. Миоры арқылы екі ұлттық тас жол өтеді: P14 Полоцк-Браслав тас жолы және P18 Ресей шекарасы-Шарковщина-Козяны тас жолы. Қаланы Минск және Витебск қалаларымен теміржол байланыстырады.[3]
Тарихы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Ол алғаш рет XVI ғасырдың басындағы құжаттарда Мерея жері ретінде аталған, бұл фин тілінде «ойпатты көл» дегенді білдіреді. Елу жылдан кейін бұл жер (және 19 ғасырдың басына дейін) Мирскийлер отбасының құрамына кірді. Шағын ауданның заманауи қалаға айналуына Мирскийлер отбасы ықпал етті.
1793 жылы Польша-Литва Достастығының екінші бөлінуі нәтижесінде қала Ресей империясына қала ретінде, Минскінің Дисенский ауданының болысының орталығы ретінде, ал 1842 жылдан бастап Вильнюс губерниясына берілді.[4]
1939 жылдан 1941 жылға дейін Миоры қысқа уақытқа Вилейка облысының орталығы болды. 1944 жылдың жазында азат етілгеннен кейін Полоцк және Молодечно облыстарының құрамына, ал 1960 жылдан бастап Витебск облысының құрамына кірді.[5]
1957 жылы Миорыға қалалық кент мәртебесі, ал 1972 жылы қала мәртебесі берілді.
Экономикасы және инфрақұрылымы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Қалада азық-түлік, жем және алғашқы өңдеу өнеркәсіп орындары орналасқан. 2 орта мектеп, балалар мен жасөспірімдер спорт мектебі, көркемсурет мектебі, балалар шығармашылық орталығы, қоғамдық орталық, 2 кітапхана және «Мир» тарихи-этнографиялық мұражайы бар.
Көрнекі орындары
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Миорының негізгі көрнекті жері — Бикеш Марияның Вознесения шіркеуі. Бұл шіркеу 1907 жылы салынған. 1951 жылы шіркеу астық қоймасына айналдырылды, бірақ 1956 жылы шіркеу сенушілерге қайтарылды. 1957 жылы қалпына келтіруден кейін үздіксіз пайдаланылып келеді.[6]
Елді мекеннің ең көркем ауданы — Киров көшесі мен Глубокоеге баратын бөгет арқылы өтетін жол арасындағы аумақ. Бұл сонымен қатар қаланың ең көркем бұрышы: ол көл жағасында, әдемі ландшафтпен безендірілген. Көшелердің ескі жоспарлау желісі жақсы сақталған, ол қазіргі заманғы талаптар мен нормативтерге сәйкес одан әрі дами отырып, жаңа орталықтың негізін қалады. Дзержинский мен Киров көшелерінің арасындағы қираған кварталдың орнында В.И.Лениннің ескерткіші мен аудандық мәдениет үйі орналасқан жаңа алаң құрылды. Жақын маңда Коммунистік, Октябрь және Дзержинский көшелерінің бойында жаңа құрылыстар бой көтеруде.[7]
Галерея
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
Темір жол стансасы
Дзержинский көшесі
Қала жағалауынан көлдің көрінісі
«Тырна адалдығы» мүсіні
.jpg)
.jpg)
Дереккөздер
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]- ↑ Миоры. Тексерілді, 8 сәуір 2026.
- ↑ Население Миоры. Тексерілді, 8 сәуір 2026.
- ↑ Города Беларуси→Миоры. Тексерілді, 8 сәуір 2026.
- ↑ Белоруссия. Витебская область. Миорский район. Тексерілді, 8 сәуір 2026.
- ↑ Поездка в тихий город Миоры. Тексерілді, 8 сәуір 2026.
- ↑ Достопримечательности Беларуси. Тексерілді, 9 сәуір 2026.
- ↑ Миоры. Тексерілді, 9 сәуір 2026.
| ||||||
