Николай Алексеевич Абрамов

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Николай Алексеевич Абрамов (17 сәуір 1812, Тобыл губерниясы Қорған қаласы – 3 мамыр 1870, Семей) – Сібірді зерттеуші орыс ғалымы.

Өмірбаяны[өңдеу]

  • Қорған халық училищесінде оқыған.
  • Тобыл семинариясында оқыған.
  • 1834 жылдан Тобыл қаласының оқу орындарында, кейін Семей қаласында жұмыс істеді.

Еңбектері[өңдеу]

  • Павлодар, Өскемен, Семей, Алматы (Верный), Қапал, т.б. қалалар, бекіністер, станциялардың салыну тарихы, олардағы халық саны, кәсібі, оқу орындары, орыс-қазақ қатынастары, Ресей қол астына қарауы туралы бірнеше ғылыми мақалалар жазды.
  • Омбы–Семей жолы бойындағы, Қапал мен Қаратал өңіріндегі, Жетісудағы обалар мен бірнеше архитектуралық ескерткіштерге сипаттама берді.
  • Қозы Көрпеш – Баян Сұлу кесенесіне талдау жасап, ол туралы халық аңызын жариялады.
  • 1842 жылы Сібірге жер аударылып барған Ғұбайдолла Уәлиұлымен кездесіп, ол жайында көлемді очерк жазды.
  • Абрамов жинаған археологиялық және жазба мұралардың ішінде «Жеті шатырды» (Семей) қазғанда табылған түрлі түсті бояумен таңбаланған көне түріктің бас сүйегі, қарлұқ қағаны Арсланның 1212 жылы аты жазылған алтын сақина (Қапалдан табылған), тастағы ту ұстаған түрік әйелінің суреті және басқа да көне жазба ескерткіштері бар.[1][2]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Қазақ мәдениеті. Энциклопедиялық анықтамалық. Алматы: “Аруна Ltd.” ЖШС, 2005 ISBN 9965-26-095-8
  2. Қазақ ұлттық энциклопедиясы