Николай Подгорный Викторович

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Николай Викторович Подгорный
Микола Вікторович Підгорний
Николай Подгорный Викторович
Лауазымы
Ту
Жоғарғы Президиумнің орынбасары
9 желтоқсан 1965 жыл — 16 маусым 1977 жыл
Ізашары Анастас Иванович Микоян
Ізбасары Леонид Ильич Брежнев
Ту
«Политбюро ЦК КПСС» мүшесі
4 мамыр 1960 жыл — 24 мамыр 1977 жыл
Ту
«Политбюро ЦК КПСС»
18 маусым 1958 жыл — 4 мамыр 1960 жыл
Ту
Комунисттік партияның секретарі
26 желтоқсан 1957 жыл — 2 маусым 1963 жыл
Ізашары Алексей Илларионович Кириченко
Ізбасары Пётр Ефимович Шелест
Өмірбаяны
Дүниеге келуі 18 ақпан 1906(1906-02-18)
Карловка
Қайтыс болуы 11 қаңтар 1983(1983-01-11) (76 жас)
Мәскеу
Жерленді Новодевичье
Қолтаңбасы Қолтаңбасы

Подгорный Николай Викторович [18. 2. 1903 ж. , Карловка қаласы, қазіргі Полтава облысы] — Совет Одағы Коммуннстік партиясының, Совет мемлекетінің, халықаралық коммунистік және жұмысшы қозғалысының қайраткері, Соң. Еңбек Ері атағын 2 рет алған (1963, 1973). 1930 жылдан КПСС Подгорный мүшесі. Жұмысшы семьясында туған. 1917 жылдан Карловка бас механика шеберханасында үйренуші, слесарь болды. 1921—23 ж. Карловка ауданы комсомол комитетінің секретары. Жұмысшы факультетін (1926), тамақ өнеркәсібінің Киев технол. институтын (1931) бітірді. 1931—37 ж. қант өнеркәсібі орындарында істеді. 1937—39 ж. Винница облыс қант тресі бас инженерінің орынбасары, Каменск—Подольск обл. қант тресінің бас инженері. 1939—42 ж. УССР Тамақ өнеркәсібі халкомының орынбасары, КСРО Тамақ өнеркәсібі халкомының орынбасары. 1942—1944 ж. тамақ өнеркәсібі Мәскеу технол. институтының директоры.Украина территориясы неміс-фашист басқыншылардан азат етілгеннен кейін Подгорный КСРО және УССР үкіметтерінің өкілі ретінде азат етілген аудандарда Совет өкіметі органдарын құруға, халықты азық-түлікпен жабдықтауға, тамаң өнімдері өнеркәсіп орындарының жұмысын, республиканың жау талқандап кеткен халық ш-н қалпына келтіруге белсене қатысты. 1944—50 ж. УССР Тамақ өнеркәсібі халкомының орынбасары. УССР Мин. Советінің КСРО үкіметі жанындағы тұрақты өкілі. 1950—53 ж. Украина КП Харьков обкомының 1-секретары. 1953—63 ж. Украина ЦП ОИ 2-секретары және оның 1-секретары. 1963— 65 ж. НПСС ОК секретары. 1965 жылдың желтоқсанынан КСРО Жоғары Советі Президиумының Председателі.Подгорный партияның 19-съезінде КПСС Орталық тексеру комиссішсының мүшесі, 20, 22—25-съездерінде КПСС ОК мүшелігіне сайланды. 1958—60 ж. КПСС ОК Президиумының мүшелігіне кандидат, 1960—1966 ж. оның Президиум мүшесі, 1966 жылдың сәірінен КПСС ОК Саяси Бюросының мүшесі. 4—9 КСРО Жоғарғы Советінің депутаты. 1958 жылдан КСРО Жоғарғы Советі Президиумының мүшесі. РКФСР және УССР Жоғарғы Советтерінің депутаты болып сайланды. КПСС ОК Саяси Бюросының мүшесі, КСРО Жоғарғы Советі Президиумының Председателі ретінде Подгорный партия жоспарларын жүзеге асыруға, соц. демократияны жетілдіруге, еңбекшілер депутаттары Советтерінің ролін арттыруға, заңдылықты нығайтуға т. б. мәселелерге көңіл бөледі. Өзінің күнделікті жұмысында советтік сыртқы саясатты жүзеге асыру, КСРО-ның халықар. бағытын нығайту жолында зор жұмыстар істеп келеді. КПСС делегациясын басқарып және оның құрамында туысқан коммунистік және жұмысшы партияларының съездеріне қатысты. Совет партия-үкімет делегациясын басқарып шетелдерде бірнеше рет болды. 5 рет Ленин орденімен, Еңбек Қызыл Ту орденімен және медальдармен марапатталған, БХР, МХР, ЧССР және Финляндияның жоғары мемлекет наградаларын алған.[1]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Қазақ Совет Энциклопедиясы, 9 том