Мазмұнға өту

Охридтік Наум

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Охридтік Наум
көне слав. Наоумъ Охрїдьскꙑи
Әулие Наум иконасы
Әулие Наум иконасы
Туған күні

830 (0830)

Туған жері

Бірінші Болгар патшалығы

Қайтыс болған күні

23 желтоқсан 910 (0910-12-23)

Қайтыс болған жері

Охрид

Еске алу күні

20 маусым, 27 шілде, 23 желтоқсан (Юлиан күнтізбесі бойынша)[1]

Охридтік Наум (көне слав. Наоумъ Охрїдьскꙑи, сонымен қатар Наум Преслав ретінде белгілі; 830 – 910 ж. 23 желтоқсан, Охрид) — болгар әулие, әсіресе қазіргі Болгария мен Солтүстік Македонияда құрметтеледі.

Әулие Наум, әулие Кирилл мен Мефодий және оның серігі Әулие Климент Охридпен бірге болгар діни әдебиетінің негізін қалаушылардың бірі. Болгар православие шіркеуі Әулие Наумды жеті адамның қатарына қосады.

886–893 жылдары ол Преславта тұрып, жергілікті әдеби мектептің ұйымдастырушысы болды[2]. А. Л. Никитин Наум Охридский «Бірінші шақырылған Андрей ертегісінің» Дунай нұсқасының түпнұсқасының авторы болуы мүмкін деп санайды.

893/894 жылдары епископ болып тағайындалған Охридтік Клименттің орнына ол орталығы Девол қаласында орналасқан Кутмичевица аймағында білім беру ісін басқарды және Охрид кітап мектебін басқарды. 905 жылы ол бүгінде оның атымен аталған Охрид көлінің жағасында монастырь құрды. Оның жәдігерлері де сол жерде сақталған.

Софиядағы бульвар оның есімімен аталады, ал Смоленск аралындағы (Ливингстон) (Оңтүстік Шетланд аралдары) Әулие Наум тауы да оның есімімен аталады.

Македонияның Свети Наум қаласындағы Охридтегі Әулие Наум монастырі.

Дереккөздер

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
  1. Преподобный Наум Охридский. Басты дереккөзінен мұрағатталған 13 маусым 2008. Тексерілді, 10 маусым 2008.
  2. Pravoslavie.Ru/Болгар православ шіркеуінің ерекше құрметті әулиелері. Басты дереккөзінен мұрағатталған 14 маусым 2008. Тексерілді, 10 маусым 2008.
  • Obolensky, Dimitri.Byzantium and the Slavs. — St Vladimir’s Seminary Press, 1994. — P. 48—49. — ISBN 0-88141-008-X.
  • Наум Охридский: [арх. 27 ноября 2022] / Турилов А. А. // Нанонаука — Николай Кавасила. — М. : Большая российская энциклопедия, 2013. — С. 147. — (Большая российская энциклопедия: [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 22). — ISBN 978-5-85270-358-3.