Рюрик Ивнев

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Рюрик Ивнев (шын есімі Михаил Александрович Ковалёв) – орыс ақыны, аудармашы. [1]

Өмірі[өңдеу]

1891 жылы 11 (23) ақпанда дворяндар отбасында дүниеге келген. Тифиллис кадет корпусында (1901-1908 жылдары) оқыған. 1912 жылы Мәскеу университетінің заң факультетінде оқыған.

Қызметі[өңдеу]

Революциядан кейін Луначарскийдің хатшысы болып жұмыс істеген. Одан кейінгі уақытта Кавказ халқының тілдерінен аударма жасап өмір сүрген.

Шығармалары[өңдеу]

  • • Самосожжение. В 3-х кн., 1913-15
  • • Пламя пышет, 1913
  • • Рюрик Ивнев и Пётр Эсс, «У Пяти углов», типография "Рекорд", загородный 36, СПБ, 1913.
  • • «Золото смерти» Изд. Центрифуга, Москва, 1916. Отпечатано в типографии «Автомобилист».
  • • Самосожжение, 1917
  • • Солнце во гробе, 1921 — 25 стихотворений, отобранных Есениным
  • • Осада монастыря, 1925
  • • Избранные стихи, 1965
  • • Память и время, 1969
  • • Избранные стихотворения, 1974
  • • Часы и голоса. Стихи, воспоминания, 1978
  • • Тёплые листья, 1978
  • • Стихотворения, 1982
  • • Избранное. Стихотворения и поэмы. 1907—1981, 1988

Прозалары[өңдеу]

  • • Несчастный ангел. Роман, 1917
  • • Четыре выстрела в Есенина, Кусикова, Мариенгофа, Шершеневича. Статьи, 1921
  • • Любовь без любви. Роман, 1925
  • • Открытый дом. Роман, 1927
  • • Герой романа. Роман, 1928
  • • У подножия Мтацминды. Мемуары. Новеллы разных лет, 1973

Дереккөздер[өңдеу]

  1. http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A0%D1%8E%D1%80%D0%B8%D0%BA_%D0%98%D0%B2%D0%BD%D0%B5%D0%B2