Синхрониялық лингвистика

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Синхрониялық лингвистика (орыс. синхроническая лингвистика, (гр. synchronos гр. syn - бірге + гр. chronos - уақыт)) (статикалық, сипаттамалық) — тілдің тарихи дамуының бір дәуіріндегі заңдылықтарды зерттейтін тіл білімінің саласы.

Әр дәуірдегі заңдылықтардың зерттелуі арқылы тарихи даму процесінің хронологиялық жүйесі қалыптасады.[1][2]

Тағы қараныз:[өңдеу]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Тіл білімі терминдерінің түсіндірме сөздігі — Алматы. «Сөздік-Словарь», 2005 жыл. ISBN 9965-409-88-9
  2. Орысша-қазақша түсіндірме сөздік: Ғылымтану. Жалпы редакциясын басқарған э.ғ.д., профессор Е. Арын- Павлодар: ҒӨФ «ЭКО», 2006. ISBN 9965-808-78-3