Мазмұнға өту

Стивенидж (футбол клубы)

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Англия Стивенидж
Толық атауы

Stevenage Football Club

Лақап аттары

The Boro

Құрылған жылы

1976

Стадионы

Броудхолл Вэй

Сыйымдылығы

7200

Президенті

Ұлыбритания Phil Wallace

Бас жаттықтырушы

Англия Алекс Ревелл

Сайты

stevenagefc.com

Жарыс

EFL League One

2024/25

14-ші

Формасы
Форма
Негізгі
форма
Форма
Қонақтық
форма
Форма
Резервтік
Бұл үлгіні: көру • талқылау • өңдеу

«Стивенидж» (ағылш. Stevenage Football Club) — (2010 жылға дейін Стивенидж Боро футбол клубы ретінде белгілі болған) — Англияның Хартфордшир графтығындағы Стивенидж қаласында орналасқан кәсіби футбол клубы. Клуб Англия футбол лигасының үшінші деңгейі – EFL Лига Уан жарысында өнер көрсетеді. Өзінің үй ойындарын Стивенидж қаласындағы Ламекс стадионында өткізеді.


Тарихы

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

1976–2010

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

Стивенидж Боро футбол клубы 1976 жылы Стивенидж Атлетик клубы банкротқа ұшырағаннан кейін құрылды[1]. Алғашқы ойын 1976 жылы қарашада Хитчин Таун Жастар командасына қарсы Броудхолл Вэй стадионында өтуі керек еді. Алайда кейін Стивенидж Боро қалалық кеңесі жерді жергілікті кәсіпкерге сатып, ол алаң бойымен ор қазып тастаған соң, онда футбол ойнауға мүмкіндік болмады.

Сондықтан жаңа клуб өзінің алғашқы матчтарын қаланың Кинг Джордж V атындағы алаңында, арқанмен қоршалған алаңда өткізіп, Чилтерн Жастар лигасында ойнай бастады[2]. Кейін аралық мәртебе алып, Уоллспан Саутерн Комбинация лигасына қосылды. Стивенидж қалалық кеңесі клубқа атауына "Боро" сөзін қосуға және қаланың елтаңбасын эмблема ретінде қолдануға рұқсат берді.

1980 жылы кеңес Броудхолл Вэй алаңының жалға алу құқығын қайта иеленіп, клубқа жалға берді. Стадион жөндеуден өткізілген соң, клуб Дерек Монтгомери басшылығымен аға мәртебе алып, Юнайтед Каунти Футбол Лигасына қосылды[3]. Клубтың алғашқы ресми лигалық матчы 1980 жылғы 16 тамызда ON Chenecks командасына қарсы өтті және 3–1 есебімен жеңіске жетті. Бұл матчты 421 көрермен тамашалады[4]. Алғашқы маусымында команда Юнайтед Каунти Лигасының Бірінші дивизионында чемпион атанып, 100-ден астам гол соқты. Сонымен қатар, сол маусымда клуб лига кубогын да жеңіп алды.

Юнайтед Каунти Премьер-дивизионында үш сәтті маусым өткізгеннен кейін, клуб 1984 жылы Истмиан Лигасының Екінші дивизион Солтүстік тобына өтті. Келесі маусымда клуб чемпион атанып, Истмиан Лигасының Бірінші дивизионына көтерілді. Екі жылдан соң клуб қайтадан Екінші дивизионға түсіп қалды. Бұл кезеңнен кейін клубты тұрақтандыру міндеті Брайан Уильямсқа жүктелді, ол 1988 жылғы шілдеде бас бапкер болып тағайындалды[5]. Ол екі толық маусым бойы клубты жаттықтырып, екі рет төртінші орынға жеткізді[6][7].

1990 жылы маусымда Пол Фэйрклоу клубтың бас жаттықтырушысы болып тағайындалып, сегіз жылдың ішінде команданы төрт лига чемпионатына жеткізді[8]. Оның алғашқы маусымында-ақ клуб 42 матчтың 34-інде жеңіске жетіп, лига чемпионы атанды[9]. Келесі маусымда клуб Истмиан Лигасының Бірінші дивизионында да чемпион атанып, үй алаңында қатарынан екінші маусымда жеңілмей, Истмиан Лигасының Премьер-дивизионына көтерілді[10].

1993–94 жылы маусым соңында Стивенидж тағы да жоғары көтеріліп, Истмиан Лига Премьер-дивизионында жеңіске жетіп, Футбол Конференциясына өтті. Екі маусым өткен соң клуб Конференцияда да чемпион атанды, алайда стадион талаптарына сәйкес келмегендіктен, Футбол лигасына көтеріле алмады. Осылайша, үшінші дивизионда соңғы орынды иеленген Торки Юнайтед командасы түсіп қалудан аман қалды.

Сол маусымда клуб алғаш рет Англия Кубогының Бірінші кезеңіне өтті, алайда Үшінші дивизионның Херефорд Юнайтед командасынан Эдгар Стрит стадионында 2–1 есебімен жеңіліп қалды[11].

1996–97 жылғы маусымда клуб алғаш рет Англия Кубогының үшінші кезеңіне өтті. Бұл кезеңге өту үшін олар Брисбен Роуд стадионында Лейтон Ориент клубын 2–1 есебімен жеңді. Олар келесі айналымда Бирмингем Ситимен Броудхолл Вэй стадионында ойнауы керек еді, алайда алаңға қатысты мәселелерге байланысты матч Сент-Эндрюс стадионына ауыстырылды. Бирмингем 2–0 есебімен жеңіске жетті[12].

Келесі маусымда клуб Англия Кубогының төртінші кезеңіне дейін жетіп, Премьер-лига өкілі Ньюкасл Юнайтедпен Броудхолл Вэйде кездесті. Ньюкасл жанкүйерлері үшін Оңтүстік трибуна артында уақытша трибуна орнатылып, стадионның сыйымдылығы 9 000 адамға дейін арттырылды[13]. Бұл сыйымдылық Футбол қауымдастығының талаптарына сай болды. Стивенидж Ньюкаслмен 1–1 есебімен тең ойнады — Джулиано Грациоли Ньюкасл капитаны Алан Ширердің алғашқы минуттардағы голына жауап қайтарды[14]. Қайта матч Сент-Джеймс Парк стадионында өтті, онда Стивенидж 2–1 есебімен жеңілді. Алан Ширердің бір голы — "сызықты кесіп өтпегендей" көрінген соққы — шешуші болды[15].

Бұл екі кубоктық жолдардан клуб айтарлықтай табыс тапса да, қаржылық қиындықтар туындады. Төраға Виктор Грин егер сатып алушы табылмаса, клубты жабатыны жөнінде мәлімдеді[16]. Кейін клубты Фил Уоллес сатып алып, клубтың қаржылық жағдайын және жергілікті кеңеспен қарым-қатынасты қалпына келтіру жұмыстарын бастады.

2001–02 жылғы маусымда клуб алғаш рет FA Trophy финалына шықты, алайда Вилла Парк стадионында Йовил Таунға 2–0 есебімен жеңілді[17]. Келесі маусымда, 2003 жылдың қаңтарында клуб Конференция Ұлттық лигасында соңғы орында болып, қауіпсіз аймақтан жеті ұпай артта қалған еді. Осы кезде клуб бас жаттықтырушы ретінде Грэм Уэстлиді тағайындады. Уэстли командамен 12-орынға дейін көтерілді, ол лигада 12 ойынның 8-інде жеңіске жетті.

2004–05 жылғы маусымда Стивенидж плей-офф кезеңіне шықты[18], бірақ финалда Британия стадионында Карлайл Юнайтедке 1–0 есебімен жеңілді. Келесі жылы команда алтыншы орынды иеленді[19], бұл плей-оффқа жету үшін жеткіліксіз болды, және Уэстлидің келісімі ұзартылмай, оның үш жарым жылдық бапкерлік кезеңі аяқталды.

Клуб жаңа бас бапкер ретінде Марк Стимсонды тағайындады. Оның алғашқы маусымында команда сегізінші орынға тұрақтады. Сол маусымда клуб тағы да FA Trophy финалына жетіп, финалда Киддерминстер Харриерске қарсы 2–0 есебімен ұтылып жатқан ойында 3–2 есебімен жеңіске жетті. Бұл матчты жаңа Уэмбли стадионындағы рекордтық 53 262 көрермен тамашалады. Осы жеңіс арқылы Стивенидж жаңа Уэмблиде ресми финал жеңіп алған алғашқы команда атанды[20].

2007 жылы FA Trophy жарысындағы жетістіктен кейін, негізгі құрамның көп бөлігін клубта сақтап қалған Стивенидж 2007–08 жылғы маусымды жаңа клубтық рекордпен бастады, қатарынан сегіз ойында қақпасына гол жібермеді[21]. 2007 жылдың қазан айында Стивенидж Стимсонға жаңа келісімшарт ұсынды, алайда ол келесі күні отставкаға кетіп, Футбол Лигасының клубы Джиллингемге қосылды[22]. 2007 жылдың қарашасында оның орнына Питер Тейлор тағайындалды[23]. Алайда команда плей-оффқа шыға алмай, маусым соңында Тейлор отставкаға кетті[24]. Оның орнына бұрынғы бапкер Грэм Уэстли қайта тағайындалды[25].

Уэстлидің қайта оралуынан кейін Стивенидж маусымды баяу бастады, бірақ желтоқсаннан наурызға дейін қатарынан 27 матчта жеңілмей, плей-оффқа шықты[26]. Онда олар жартылай финалда Кембридж Юнайтедке жалпы есеп бойынша 4–3 есебімен жеңілді[27][28]. Сол маусымда Стивенидж FA Trophy турнирін тағы жеңіп алды, финалда Йорк Ситиді 2–0 есебімен ұтты[29].

Келесі маусымда Уэстли негізгі құрамды сақтап қалды, ал жаңа жыл қарсаңында Стивенидж турнир кестесінде бірінші орынға шықты[30]. Команда ақпан мен наурыз айларында қатарынан сегіз жеңіске қол жеткізіп[31], клуб тарихында алғаш рет Англия Футбол Лигасына (Football League) екі тур қалғанда жолдама алды. Бұл жетістік Киддерминстер Харриерспен болған матчтағы 2–0 есебімен жеңістен кейін рәсімделді. Стивенидж маусымды турнир кестесінің басында, екінші орындағы командадан 11 ұпай айырмашылықпен аяқтады[32]. Сол маусымда клуб тағы да FA Trophy финалына шықты, алайда қосымша уақытта Барроуға 2–1 есебімен жеңілді[33].

Маусым аяқталғаннан кейін көп ұзамай клуб төрағасы Фил Уоллес клуб Англия Футбол Лигасындағы өмірін 2010 жылдың маусымынан бастап «Стивенидж Футбол Клубы» деген атаумен бастайтынын, «Боро» (Borough) сөзін ресми атаудан алып тастайтынын мәлімдеді[34].

2010 – қазіргі уақытқа дейін

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

Стивенидждің Футбол Лигасындағы алғашқы ойыны 2010 жылдың тамызында Маклсфилд Таунға қарсы өтті және 2:2 есебімен тең аяқталды[35]. 2010 жылдың желтоқсаны мен 2011 жылдың қаңтарындағы алты ойында төрт рет жеңіліп қалған соң, клуб 18-орынға түсіп, құлдырау аймағынан небәрі төрт ұпай алда тұрды[36].

2011 жылдың ақпан–наурыз айларында Стивенидж 11 ойынның 9-ында жеңіске жетіп, турнир кестесінде жоғары көтеріліп, плей-офф аймағына шықты[37][38]. Клуб маусымды алтыншы орында аяқтап, Лига 2 плей-офф кезеңіне өтті[39]. 2011 жылдың 28 мамырында Олд Траффорд стадионында Торки Юнайтедке қарсы Лига 2 плей-офф финалында ойнап, 1:0 есебімен жеңіске жетті. Бұл клуб тарихындағы Лига 1-ге алғаш рет шығу болды.

Сол маусымда Стивенидж Англия Кубогында бұрынғы ең үздік көрсеткішін қайталап, турнирдің төртінші кезеңіне дейін жетіп, Рединг клубына 2:1 есебімен жеңілді[40].

Англия футболының үшінші деңгейіндегі алғашқы маусымында Стивенидж қатарынан 14 ойын жеңілмей, үш ай бойы Лига 1 плей-офф аймағында болды[41]. 2012 жылдың қаңтарында Грэм Уэстли Стивенидж клубынан кетіп, Престон Норт Энд клубының бас бапкері болып тағайындалды[42]. Оның орнына бұрынғы Колорадо Рэпидз жаттықтырушысы Гэри Смит тағайындалды[43]. Соңғы бес ойынның төртеуінде жеңіске жеткен соң, Стивенидж маусымды алтыншы орында аяқтап, соңғы плей-офф орнына ие болды[44]. Алайда жартылай финалда Шеффилд Юнайтедке 1:0 есебімен жалпы есепте жеңіліп қалды.

Сол маусымда Стивенидж тарихында алғаш рет Англия Кубогының бесінші кезеңіне дейін жетіп, Тоттенхэм Хотспур клубына қарсы ойнады. Алғашқы матч Броудхолл Вэйде 0:0 есебімен тең аяқталып[45], жауапты ойын Уайт Харт Лейнде өтіп, Стивенидж 3:1 есебімен жеңілді[46].

Клубты қатарынан екі маусымда жоғарғы лигаларға шығарған құрамның көпшілігі маусым соңында командадан кетті. Смиттің жаңа басшылығымен, сондай-ақ трансферлік саясаттың өзгеруімен, құрам толығымен жаңартылды. 2012–13 жылғы маусымның ортасында Стивенидж алғашқы алты орындағы командалардың қатарында болды, алайда 2012 жылдың желтоқсанынан бастап 18 матчтың 14-інде жеңіліске ұшырауы нәтижесінде үш айдан кейін клуб төменгі орындарға жақындады[47]. Осыдан кейін Смит 2013 жылдың наурызында жұмыстан босатылып, оның орнына клубқа үшінші рет Грэм Уэстли келді[48]. Команда маусымды 18-орында аяқтады[49].

2013–14 маусымы алдында құрам қайтадан жаңартылды, бірақ Стивенидж маусым соңында Лига 1 турнир кестесінде соңғы орынды алып, Лига 2-ге қайтадан түсіп қалды[50]. Лига 2-ге оралған алғашқы маусымда команда плей-офф жартылай финалына дейін жетіп, Саутенд Юнайтедтен жеңілді[51][52].

Клуб Уэстлиге жаңа келісімшарт ұсынбай, оның орнына 2015 жылдың мамырында Тедди Шерингемді бас бапкер етіп тағайындады[53]. Бұл оның алғашқы жаттықтырушылық тәжірибесі болатын. Шерингем 2016 жылдың ақпанында, команда 19-орында тұрған кезде, қызметінен босатылды[54]. Қалған маусымда негізгі құрам жаттықтырушысы Даррен Сарлл уақытша бапкер ретінде қызмет атқарды және клубты Лига 2-де сақтап қалған соң, тұрақты бас бапкер ретінде тағайындалды[55][56].

Сарлл басқарған алғашқы толық маусымда клуб плей-офф аймағынан небәрі үш ұпай кейін қалды[57]. Алайда 2017–18 маусымында Стивенидж 16-орында тұрған кезде, Сарлл 2018 жылдың наурызында жұмыстан босатылды. Клуб президенті Фил Уоллес қаңтардағы трансферлік терезеде бірнеше ойыншы сатып алынғанына қарамастан, "күткендей даму болмағанын" атап өтті[58]. Сарллдың орнына бұрынғы ойыншы және жаттықтырушы Дино Маамрия бас бапкер болып тағайындалды[59].

Маамрия басшылық еткен 2018–19 маусымында, клуб маусымды 10-орында аяқтап, плей-офф аймағынан бір ғана ұпай қалып қойды[60]. 2019 жылдың мамырында Уоллес Tifosy атты спорттық инвестициялық платформа арқылы 12% көлемінде жария акциялар пакетін ұсынды, мақсат — ойыншылардың жалақысына және трансферлік бюджетке қосымша қаржы тарту[61]. Бұл ұсыныс 2019 жылдың 31 шілдесінде жабылып, клуб жалпы 300 000 фунт стерлингке акция сатылғанын хабарлады[62].

Клуб 2019–20 маусымын жеңіссіз бастады. Осыдан кейін Маамрия 2019 жылдың қыркүйегінде қызметінен босатылды[63]. Негізгі құрамның жаттықтырушысы Марк Сэмпсон уақытша бапкер ретінде тағайындалды, бірақ бірнеше айдан кейін клуб 23-орында тұрған кезде Грэм Уэстли төртінші рет бас бапкер болып оралды[64]. Екі ай өткен соң, Уэстли отставкаға кетіп, оның орнына бұрын ойыншы-жаттықтырушы қызметін атқарған Алекс Ревелл тағайындалды[65].

Клуб Лига 2 турнир кестесінің соңғы орнында тұрған кезде маусым COVID-19 пандемиясына байланысты 2020 жылдың наурызында тоқтатылды[66]. EFL клубтары 2020 жылдың 9 маусымында өткен жиналыста маусымды ресми түрде аяқтауға келісті. Алғашында Стивенидж Лига 2-ден түсіп қалды деп жарияланды, өйткені 19 маусымда тәуелсіз тәртіптік комиссия Маклсфилдтен екі ұпайды шегеріп, тағы төртеуін шартты түрде қалдырды – бұл оларды автоматты түрде түсірмейтін ең үлкен жаза болды. Алайда EFL бұл шешімге шағым түсіріп[67][68][69], 2020 жылдың 11 тамызында жеңіске жетті[70]. Сол кезде шартты ұпай шегерімдері 2019–20 маусымына қолданылып, Маклсфилд соңғы орынға түсті, ал Стивенидж 23-орында қалып, Лига 2-де қалды[70].

Ревеллдің басшылығымен, клуб 2020–21 маусымын Лига 2-де 14-орында аяқтады[71]. Алайда 2021–22 маусымының алғашқы 16 матчында тек үш жеңіске қол жеткізген соң, Ревелл қызметінен кетті. Оның орнына Пол Тисдэйл 2021 жылдың қарашасында тағайындалды[72]. Бірақ Тисдэйл тек 21 матчтың үшеуінде ғана жеңіске жетіп, 2022 жылдың наурызында клубтан кетті[73].

Клуб тоғыз ойын қатарынан жеңе алмай, Лига 2-де 22-орында, яғни түсіп қалу аймағынан үш ұпай жоғары тұрған кезде, Стив Эванс бас бапкер болып тағайындалды. Клуб маусымның соңғы тоғыз ойынының төртеуінде жеңіске жетіп, 21-орынмен маусымды аяқтап, Лигада қалды[74].

2022–23 маусымында, Эванстың басшылығымен Стивенидж Лига 2-де 2-орын алып, Лига 1-ге жолдама алды[75]. Осы маусымда клуб Ағылшын премьер-лигасының өкілі Астон Вилланы Англия кубогының үшінші кезеңінде олардың өз алаңында жеңіп кетті[76].

2023–24 маусымында, Стивенидж маусым бойы плей-офф аймағында күресіп жүрді. Алайда маусым соңына жақын Стив Эванс Ротерхэм Юнайтедке кетіп қалды[77].

Стадион

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
Толық мақаласы: Броудхолл Вэй (стадион)
Броудхолл Вэй стадионындағы Солтүстік трибунасы.

Клуб Броудхолл Вэй стадионында ойнайды, стадион сыйымдылығы 7 400 көрермен. Бұл стадион бұрын Стивенидж Таун және Стивенидж Атлетик клубтарына тиесілі болған. Қаланың бұрынғы клубы банкрот болғаннан кейін, бұл стадион үш жыл бойы пайдаланылмаған болатын. 1980 жылы жаңадан құрылған Стивенидж Боро клубы қалалық әкімдіктің стадионды қайта сатып алуының нәтижесінде Броудхолл Вэйге көшті[78].

1995–96 жылғы маусымда Стивенидж Конференцияны жеңіп алса да, Хартфордширлік клуб стадион сыйымдылығы мен инфрақұрылымы жеткіліксіз болғандықтан Футбол Лигасына көтерілуге рұқсат ала алмады.

2000-жылдардың басында стадионға жаңарту жұмыстары жүргізіліп, 600 000 фунт стерлинг тұратын жаңа трибуна ашылды, оның астында люкс кабинкалар орналастырылды.

2009 жылдың қаңтарында Стивенидж Lamex Food Group компаниясымен жеті сандық демеушілік келісімшартқа қол қойып, Броудхолл Вэй стадионы ресми түрде "The Lamex Stadium" деп қайта аталды[79].

2009–10 жылғы маусымда клуб чемпион атанып, жоғарғы лигаға көтерілген соң, Броудхолл Вэй алғаш рет 2010–11 жылғы маусымда Футбол Лигасының ойындарын қабылдады.

Жетістіктері

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

Ұлттық

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

Лига

  • Лига 2 (EFL League Two) (4 деңгей)
    • Күміс жүлдегер: 2022–23
  • Conference National (5 деңгей)
    • Чемпион: 1995–96, 2009–10
  • Isthmian League
    • Premier Division чемпионы: 1993–94
    • Division One чемпионы: 1991–92
    • Division Two North чемпионы: 1985–86, 1990–91

Кубок

  • FA Trophy
    • Жеңімпаз: 2006–07, 2008–09

Дереккөздер

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
  1. ↑ Stevenage Borough – History  (ағыл.), Stevenage F.C..
  2. ↑ Stevenage Borough v Tamworth matchday programme — Stevenage F.C., 2009. — P. 34.
  3. ↑ BoroGuide – Derek Montgomery  (ағыл.).
  4. ↑ Stevenage Borough 3–1 ON Chenecks  (ағыл.).
  5. ↑ BoroGuide – Brian Williams  (ағыл.).
  6. ↑ BoroGuide – Season – 1988–89  (ағыл.).
  7. ↑ BoroGuide – Season – 1989–90  (ағыл.).
  8. ↑ BoroGuide – Paul Fairclough  (ағыл.).
  9. ↑ BoroGuide – Season – 1990–91  (ағыл.).
  10. ↑ BoroGuide – Season – 1991–92  (ағыл.).
  11. ↑ Hereford 2–1 Stevenage  (ағыл.), Soccerbase (11 November 1995).
  12. ↑ Birmingham 2–0 Stevenage  (ағыл.), Soccerbase (4 January 1997).
  13. ↑ Football: FA will rule today on Stevenage tie  (ағыл.) (9 January 1998).
  14. ↑ Shaw, Phil. Football: Grazioli keeps Stevenage under the spotlight  (ағыл.) (26 January 1998).
  15. ↑ Stevenage relive the day they gave Alan Shearer and Newcastle United a shock in FA Cup  (ағыл.) (7 January 2011).
  16. ↑ Stevenage Borough v Tamworth matchday programme — Stevenage F.C., 2009. — P. 35.
  17. ↑ Yeovil lift FA Trophy  (ағыл.) (12 April 2002).
  18. ↑ Final 2004/2005 Football Conference Table, Soccerbase.
  19. ↑ Final 2005/2006 Football Conference Table  (ағыл.), Soccerbase.
  20. ↑ Hughes, Ian. Kidderminster 2–3 Stevenage  (ағыл.) (12 May 2007).
  21. ↑ Stevenage 4–0 Farsley Celtic  (ағыл.) (18 September 2007).
  22. ↑ Stimson resigns as Stevenage boss  (ағыл.) (17 October 2007).
  23. ↑ Stevenage name Taylor as new boss  (ағыл.) (1 November 2007).
  24. ↑ Manager Taylor to leave Stevenage  (ағыл.) (28 April 2008).
  25. ↑ Westley named as Stevenage boss  (ағыл.) (2 May 2008).
  26. ↑ Final 2008/2009 Football Conference Table  (ағыл.), Soccerbase.
  27. ↑ Stevenage 3–1 Cambridge United  (ағыл.) (30 April 2009).
  28. ↑ Maiden, Phil. Cambridge United 3–0 Stevenage  (ағыл.) (5 May 2009).
  29. ↑ Stevenage 2–0 York  (ағыл.) (9 May 2009).
  30. ↑ Stevenage 4–1 Cambridge Utd  (ағыл.) (1 January 2010).
  31. ↑ Stevenage 1–0 Oxford United  (ағыл.) (30 March 2010).
  32. ↑ Stevenage 1–0 York  (ағыл.) (24 April 2010).
  33. ↑ Stevenage Borough 1–2 Barrow AET  (ағыл.) (8 May 2010).
  34. ↑ Stevenage to drop Borough from name  (ағыл.) (18 May 2010).
  35. ↑ Stevenage 2–2 Macclesfield Town  (ағыл.) (7 August 2010).
  36. ↑ English League Two 2010–2011 : Table  (ағыл.), Statto.com.
  37. ↑ Port Vale 1–3 Stevenage  (ағыл.) (22 February 2011).
  38. ↑ Burton 0–2 Stevenage  (ағыл.) (22 March 2011).
  39. ↑ 2010–11 Football League Two table  (ағыл.) (16 June 2009).
  40. ↑ Stevenage 1–2 Reading  (ағыл.) (29 January 2011).
  41. ↑ Wycombe 0–1 Stevenage  (ағыл.) (31 December 2011).
  42. ↑ Graham Westley named Preston boss after Stevenage compensation deal  (ағыл.) (14 January 2012).
  43. ↑ Stevenage appoint Gary Smith as Graham Westley's successor  (ағыл.) (25 January 2012).
  44. ↑ Stevenage 3–0 Bury  (ағыл.) (5 May 2012).
  45. ↑ Stevenage 0–0 Tottenham  (ағыл.) (19 February 2012).
  46. ↑ Tottenham 3–1 Stevenage, BBC Sport (8 March 2012).
  47. ↑ Stevenage sack manager Gary Smith after 'worrying' run  (ағыл.) (13 March 2013).
  48. ↑ Graham Westley re-appointed as Stevenage manager  (ағыл.) (30 March 2013).
  49. ↑ League One – 2012–13 League Table  (ағыл.), Sky Sports.
  50. ↑ League Two – 2013–14 League Table  (ағыл.), Sky Sports.
  51. ↑ Stevenage 1–1 Southend United  (ағыл.) (10 May 2015).
  52. ↑ Southend United 3–1 Stevenage  (ағыл.) (14 May 2015).
  53. ↑ Teddy Sheringham: Stevenage name ex-England striker as boss  (ағыл.) (21 May 2015).
  54. ↑ Teddy Sheringham: Stevenage sack former England striker  (ағыл.) (1 February 2016).
  55. ↑ League Two – 2015–16 League Table, Sky Sports.
  56. ↑ Sarll and Roeder to remain in charge of management team  (ағыл.), Stevenage F.C. (8 May 2016).
  57. ↑ League Two – 2016–17 League Table  (ағыл.), Sky Sports.
  58. ↑ Darren Sarll: Stevenage sack manager after two years in charge  (ағыл.) (18 March 2018).
  59. ↑ Dino Maamria: Stevenage appoint Nuneaton Town boss as manager  (ағыл.) (20 March 2018).
  60. ↑ League Two – 2018–19 League Table  (ағыл.), Sky Sports.
  61. ↑ Share in our future: Phil Wallace interview  (ағыл.), Stevenage F.C. (17 May 2019).
  62. ↑ Offer closed: Over £300,000 worth of shares sold  (ағыл.), Stevenage F.C. (2 August 2019).
  63. ↑ Dino Maamria: Stevenage sack Tunisian; Mark Sampson takes temporary charge  (ағыл.) (9 September 2019).
  64. ↑ Graham Westley: Stevenage reappoint former manager for fourth spell in charge  (ағыл.) (15 December 2019).
  65. ↑ Graham Westley: Stevenage manager resigns to end fourth spell as boss  (ағыл.) (16 February 2020).
  66. ↑ League One & League Two clubs vote to end seasons early  (ағыл.) (9 June 2020).
  67. ↑ Macclesfield Town: EFL to appeal against independent panel decision  (ағыл.) (3 July 2020).
  68. ↑ Stevenage will have chance to be heard at appeal against Macclesfield sanction  (ағыл.) (13 July 2020).
  69. ↑ Macclesfield Town: Stevenage blocked from contributing to League Two rivals' points appeal  (ағыл.) (28 July 2020).
  70. 1 2 Macclesfield Town relegated after EFL wins points appeal, Stevenage reprieved  (ағыл.) (11 August 2020).
  71. ↑ Alex Revell: Stevenage part company with manager after poor run  (ағыл.), Stevenage F.C. (14 November 2021).
  72. ↑ Tisdale appointed  (ағыл.), Stevenage F.C. (28 November 2021).
  73. ↑ Managerial change  (ағыл.), Stevenage F.C. (16 March 2022).
  74. ↑ League Two – 2021–22 – League Table  (ағыл.), Soccerway.
  75. ↑ Reeves goal secures Stevenage second spot  (ағыл.) (8 May 2023). Тексерілді 28 мамырдың 2025.
  76. ↑ Aston Villa 1–2 Stevenage  (ағыл.) (8 January 2023).
  77. ↑ Steve Evans: Rotherham United reappoint Stevenage manager after sacking Leam Richardson  (ағыл.) (17 April 2024).
  78. ↑ Stevenage Borough v Ebbsfleet United matchday programme — Stevenage F.C., 2009. — P. 36.
  79. ↑ Stevenage to change stadium name  (ағыл.) (25 January 2009).

Сілтемелер

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
«https://kk.wikipedia.org/w/index.php?title=Стивенидж_(футбол_клубы)&oldid=3512227» бетінен алынған