Тіл философиясы

Тіл философиясы (ағылш. Philosophy of language) — аналитикалық философияда тілдің табиғатын, тіларалық, тіл мен қолданушының және тіл мен ғаламның байланысын зерттейді.^[1] Зерттеу көбінесе мағынаның табиғаты, интенционалдық, референт, сөйлем құрылымы, ұғымдар, үйрену және ойлану қатарлылар туралы ізденістерден тұрады.

Готлоб Фреге пен Бертран Рассел аналитикалық философияның "лингвистикалық бетбұрыс" (Linguistic turn) жасаған маңызды тұлғалар есептеледі. Бұлардан кейін Людвиг Витгенштейн (Tractatus Logico-Philosophicus), Вена үйірмесі, сондай-ақ логикалық позитивистер және Уиллард Ван Орман Куайн қатарлылар тіл философиясын жалғастырды.^[2]

Құрлықтық философияда тіл бөлек пән ретінде қарастырылмайды. Керісінше, ол феноменология, құрылымдық семиотика,^[3] герменевтика, экзистенциализм, деконструкция және сын теориясы секілді көптеген басқа ой салаларының ажырамас бөлігі.

Тарих

Антикалық философия

Ортағасыр философиясы

Жаңа дәуір философиясы

Қазіргі заман философиясы

Негізгі тақырыптар және тармақ салалар

Қаммуникациясы

Құрамы мен бөліктері

Көкей және тіл

Тумалық және үйренулік

Тіл және ойлау

Мағына

Референс

Әлеуметтік әрекеттесу және тіл

Ақиқат

Тіл және құрлықтық философия

Тіл философиясындағы мәселелер

Формалды және бейформалды тәсілдер

Әмбебаптық және композиция мәселесі

Тіл табиғаты

Аударма және түсіндіру

Бұлдырлық

Дереккөздер

↑ https://www.britannica.com/topic/philosophy-of-language Philosophy of language, Encyclopedia Britannica, 2018-11-14
↑ Philosophy of Language (ағыл.). Internet Encyclopedia of Philosophy. Тексерілді, 22 қыркүйек 2019.
↑ David Kreps, Bergson, Complexity and Creative Emergence, Springer, 2015, p. 92.

[1] ttps://www.britannica.com/topic/philosophy-of-language Philosophy of language, Encyclopedia Britannica, 2018-11-14

[IEP-2] Philosophy of Language (ағыл.). Internet Encyclopedia of Philosophy. Тексерілді, 22 қыркүйек 2019.

[Kreps-3] David Kreps, Bergson, Complexity and Creative Emergence, Springer, 2015, p. 92.

[1]

[2]

[3]