Хасан Рухани

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Хасан Рухани
парсыша: ‌حسن روحانی
Хасан Рухани
Лауазымы
Ту
7-ші Иран президенті
3 тамыз 2013 жылыдан бастап
Ізашары: Махмұт Ахмадинежад
Өмірбаяны
Білімі: Каледон университеті
Тегеран университеті
Діні: Ислам шиит
Дүниеге келуі: 12 қараша 1948(1948-11-12) (70 жас)
Сорхе, Иран
Сайты: rouhani.ir
Қолтаңбасы: Қолтаңбасы
Хасан Рухани Ортаққорда

Хасан Рухани (парсыша: ‌حسن روحانی‎; қараша]] 1948, Сорхе) — ирандық мемлекет қайраткері, саясаткер және шииттік дін маманы, Иранның жетінші президенті.

Өмірбаяны[өңдеу]

Хасан Рухани 1948 жылы 12 қарашада Иранның солтүстігіндегі Семнан останының (провинциясының) Сорхе қаласында туған.

1960 жылы діні білім алып бастады. Діни білімін шииттердің қаситетті қаласы — Құмда алған. 1969 жылы Тегеран университетіне оқуға түсті, ал ]]1972 жыл]]ы сот құқығы саласында бакалавр дәрежесін алды. 1995 жылы Глазгодағы Каледон университетінде «Иран тәжрибесі үлгісіндегі исламдық заң шығарушы билік» («The Islamic legislative power with reference to the Iranian experience») тақырыбында магистрлық диссертациясын қорғады. 1999 жылы осы университетте мемлекеттік құқық саласында философия докторы (PhD) ғылыми дәрежесін алды.

Шет тілдерді зерттеген. Орыс, араб, франццуз, неміс және ағылшын тілдерін меңгерген[1]

Саяси мансабы[өңдеу]

15 жасында Рухани исламдық революциялық ағымға қосылды. Бірнеше жылдан кейін ел ішін аралап, Хоймейниді қолдап үгіттеу жұмыстарына қатысты. Үкіметке қарсы сөздері үшін Рухани бірнеше рет түрмеге қамалған. Нәтижесінде ол Хомейнидің артынша Парижге қашты. 1978 жылы Иранда исламдық революция басталады: Хомейни Тегеранға қайтып келеді, оның артынша Рухани де елге оралады. 1980 жылы ол парламентте орын алып, артынша 20 жыл ішінде спикердің орынбасары, қауіпсіздің комитетінің басшысы қызметтерін атқарады.[2]

1999 жылдан бастап Эксперттер кеңісінің[3], 1991 жылдан бастап Пайдалылық кеңесінің[4], 1989 жылдан бастап Жоғарғы ұлттық қауіпсіздік кеңесінің мүшесі болды [5]. 1992 жылдан бастап Стратегиялық зерттеулер орталығының басшысы болды[6]. Жоғарғы ұлттық қауіпсіздің комитетенің төрағасы қызметінде отырып еуропалық мемлекеттермен ирандық ядролық бағдарлама бойынша келіссөздерді жүргізді.

2013 жыл президенттік сайлаудың бірінші турында жартыдан астам дауыс жинап (18 613 329 дауыс) жеңіске жетті.[7][8].

Дереккөздер[өңдеу]