Мазмұнға өту

Ғабден Өтегенұлы Аязбаев

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Ғабден Өтегенұлы Аязбаев
Туған күні

18 наурыз 1899 (1899-03-18)

Туған жері

№ 8 ауыл, Қамыс-Самар уезі, Бөкей Ордасы, Астрахан губерниясы, Ресей империясы

Қайтыс болған күні

4 маусым 1969 (1969-06-04) (70 жас)

Қайтыс болған жері

Ембі, Ақтөбе облысы, Қазақ КСР

Азаматтығы

 Ресей империясы
 КСРО
 Қазақ КСР

Марапаттары мен сыйлықтары

Ғабден Өтегенұлы Аязбаев (18 наурыз 1899, № 8 ауыл, Қамыс-Самар уезі, Бөкей Ордасы, Астрахан губерниясы, Ресей империясы4 маусым 1969, Ембі, Ақтөбе облысы, Қазақ КСР) — қазақ кеңестік шаруашылық қайраткері, Қазақ КСР Ақтөбе облысы Темір ауданындағы КСРО кеңшарлар министрлігі «Жұрын» қой өсіру кеңшарының директоры. Социалистік Еңбек Ері (1949).

1899 жылы Бөкей Ордасындағы Қамыс-Самар уезінің №8 ауылында малшының отбасында дүниеге келген. Толық емес орта мектепті бітірген. 1916 жылдан 1918 жылға дейін Жаңа Қазақ екіжылдық мектепте оқыған, оны бітірген соң Қырғыз өлкесін басқару жөніндегі Қырғыз революциялық кеңесінде әскери үгітші болып жұмыс істеген. 1920 жылдың қаңтарынан бастап Бөкей губерниясындағы Қамыш-Самар уезі Тұрдықұл болысының жұмысшылар, сарбаздар және шаруалар кеңесі атқару комитеті хатшысы қызметін атқарған.

1923 жылдың қаңтарынан 1924 жылдың қыркүйегіне дейін — ауыл мектебінде мұғалім болып істеді. Кейінгі жылдары: Орда ауылындағы Бөкей уездік қаржы бөлімінің қаржылық бақылау бөлімше меңгерушісі (1924 ж. қыркүйегі-1925), Орынбордағы өлкелік қаржы курстарының студенті (1925), Орал қаласындағы Орал округінің мемлекеттік қаржылық бақылау бөлімше меңгерушісі (1928 ж. қыркүйегі - 1930 ж. наурызы), аудандық жоспар төрағасы, Талов аудандық атқару комитетінің орынбасары (1930 ж. наурызы - 1932 ж. наурызы), Ақтөбе облысындағы №2 қой кеңшары, содан кейін №5 кеңшары директорының орынбасары (1932 ж. наурызы - 1934 ж. желтоқсаны), №3 Темір қой кеңшарының директоры (1934 ж. желтоқсаны - 1936 ж. қарашасы), Ақтөбе облысындағы Жұрын аудандық жоспарының экономисі (1936 ж. қарашасы - 1939 ж. желтоқсаны), Жұрын аудандық атқару комитетінің жалпы бөлімі меңгерушісі (1939 ж. желтоқсаны - 1940 ж. сәуірі), Новороссийск ауданындағы Қопа ауылының Қопа кеңшары директорының орынбасары (1941 ж. наурыз – 1942 ж. наурыз) қызметтерін атқарды.

1942 жылдың наурыз айында Қызыл Әскер қатарына шақырылды. Ұлы Отан соғысына қатысты. Миномет батареясында дивизия партия ұйымдастырушысы ретінде соғысты. Сталинградты қорғауда, 2-Украина және 1-Украина майдандарында шайқасты. Соғыстың соңында ол 163-бөлек жоғары қуатты гаубица артиллериялық бригадасы 2-дивизиясы 4-батареясының партия ұйымдастырушысы ретінде сержант шенін алды.

1945 жылдың қыркүйегінде әскерден қайтқаннан кейін ол Ақтөбе облысына оралып, Жұрын кеңшарының директоры болып тағайындалды. Қысқа мерзім ішінде кеңшарды Ақтөбе облысындағы жетекші ауылшаруашылық кәсіпорындарының қатарына қосты. 1948 жылы кеңшар 135 биеден 135 құлын өсірді. КСРО Жоғарғы Кеңесі Төралқасының 1949 жылғы 3 желтоқсандағы Жарлығымен оған «1948 жылы мал шаруашылығының жоғары өнімділігіне қол жеткізгені және мемлекетке мал және өсімдік өнімдерін жеткізу жөніндегі кеңшар жоспарын және барлық мал түрлері бойынша мал шаруашылығын дамыту жөніндегі мемлекеттік жоспарды орындағаны үшін» Социалистік Еңбек Ері атағы Ленин ордені және «Орақ пен балға» алтын медалімен (№ 4956) бірге берілді.

Сол жарлықпен кеңшар еңбеккерлері, аға табыншылар Балым Бірімова мен Ершуақ Құловқа Социалистік Еңбек Ері атағы берілді.

1950 жылдан бастап — Қазақстан Компартиясы Жұрын аудандық комитетінің пленум мүшесі.

Кейіннен ол Алматыдағы бір жылдық кеңшар директорлары курсында оқып, оны 1951 жылдың қарашасында аяқтады. 1954 жылдың тамыз айында денсаулығына байланысты Жұрын кеңшарындағы қызметінен кетті. 1954 жылдың қараша айынан бастап — сол кеңшардағы №1 фермада зоотехник болды. 1956 жылдың қаңтарынан 1958 жылдың сәуіріне дейін — Новая База ауылындағы Құмжарған байланыс агенттігінің агенттік меңгерушісі болды.

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Мұғалжар ауданының Ембі қаласында тұрды. 1957 жылдан бастап — республикалық маңызы бар дара зейнеткер, ал 1968 жылдан бастап — одақтық маңызы бар дара зейнеткер болды. 1969 жылдың маусым айында қайтыс болды. «Жұрын» кеңшарының зиратында жерленген.

Естелік

Мұғалжар ауданындағы Бірлік (бұрынғы Новая База) ауылындағы бір көшеге оның есімі берілді.