LaFerrari

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

LaFerrari (сондай-ақ Ferrari F70/F150 белгілі) — гибридтік суперкар, италиялық Ferrari фирмасының бірінші сериялық гибридтік автомобилі. Шектеулі сериясымен 2013 жылы шығарылды.

Өздерінің атақты Ferrari Enzo ізбасарын шығару ниетін фирма алғаш рет сонау 2007 жылдың наурыз айында білдірген еді[1]. Қыркүйек айында Францияда автомобильдің шамамен бағасы мен қуаты белгілі болды[2]. 2009 жылдың соңында компания қайтадан суперкар туралы деректерді жариялады[3], 2010 жылы жаңа флагманынның сериясын іске қосу туралы ниетін еске салды[4]. 2011 жылы итальян маркасы, автомобиль гибридтік болады - деп мәлімдеді[5], ал келесі жылы алғаш рет автомобильдер маркасында қолданыған HY-KERS рекуперациялау жүйесі туралы айтылды[6]. Содан кейін, сәуірде, Пекин автосалонында компания өзінің гибридті қондырғысын өзі ұсынды[7]. Маусым айында камуфляждағы нұсқасының тыңшылық суреттер пайда болды[8], желтоқсан айында Ferrari автомобильдің тизерін көрсетті[9]. 2013 жылғы Женева автосалонында суперкардың дайын нұсқасы ақырында ұсынылды, сондай-ақ тек ресми моторшоуда ғана компанияның ең қуатты купесінің аты пайда болды[10]. Автокөлік құны 1,3 миллион евроға бағаланды [11], барлығы 499 дана өндірілді.

Шанақ[өңдеу]

LaFerrari негізінде карбон материалдың 4 түрінен тұратын монокок жатыр және массасы 70 кг Enzo-ға[12] қарағанда 20%-ға жеңілірек, компанияның Scuderia Ferrari — жарыс бөлімшесімен әзірленген. Шанақ аэродинамикасын көбейтетін керекті уақытта қысқыш күшін ұлғайтатын белсенді элементтер қамтамасыз етеді. Ізбасарымен Салыстырғанда шанақты бұрау қаттылығы 27% - ға артты, ал иілу — 22%[13]. Масса қатынасы 41 / 59 % құрайды, артқы ості артық салмағы бар етіп компания арнайы жасап шығарған, осындай арақатынасты оңтайлы деп тапқан[14]. Сондай-ақ, ауырлық орталығы, 35 мм-ге төмендеді.

Аспа және тежегіштер[өңдеу]

Алдынан LaFerrari екі көлденең сырықты аспа, артында — көп көлденең сырықты аспа. Белсенді амортизаторлар құрамында қос соленоидтар және магнетореологиялық сұйықтық бар[15]. Жақсы басқарылуын қамтамасыз ететін электронды-басқарылатын артқы дифференциал E-Diff 3, тайғанауға қарсы жүйесі және электрондық орнықтылық бақылауы[10] бар. Басқа да көптеген суперкары, LaFerrari көлемі 398 мм алдыңғы және артында 380 мм карбон-керамикалық Brembo тежегіштерімен жабдықталған. Шиналар — Pirelli P-Zero, өлшемі алдында 265/30 R19 және артында 345/30 R20 [16].

Қозғалтқыш және БӨП[өңдеу]

Күш қондырғысын LaFerrari Ferrari FXX алды, алайда, көлемі 6262 см3 12 цилиндрлік атмосфералық бензинді қозғалтқышта, 2 электромотор жұмыс істейді. Бензин қайтарым агрегаты 800 а. к.-мен шектелген, ал күштік қондырғылардың жиынтық қуаты 963 а. к. және 900 Н•М құрайды[17]. Бірінші электромотор 7-жылдамдықты роботталған трансмиссияға кіріктірілген[18] екі Ілінісумен тікелей артқы доңғалақтарға қызмет етеді, екіншісі — қосалқы жабдықтарды нәрлендіреді. Литийлі-ионды аккумуляторлар панельдер еденінде орналасқан және салмағы 60 кг. Олардың зарядтау, егер ол қазіргі уақытта пайдаланылмайтын болса рекуперативтік тежеу және қозғалтқыштың тарту күшін қамтамасыз етеді.

Динамикалық сипаттамалары және салон[өңдеу]

Фьоранон трассасын компанияның әрбір автомобилі жүріп өтеді, LaFerrari кемінде 1 минут 20 секундта өтеді, бұл Enzo Ferrari нәтижесінен 5 секундке жылдам. 200 км/сағ жылдамдықты автомобиль 7 секундте алады, ал 300-ге дейін — 15 секундте[19].

Автомобиль интерьерінде, сондай-ақ көмірпластик материал басым, бірақ сондай-ақ, алькантара және табиғи былғары да бар. Рөл квадрат-тәрізді пішінге ие, аспаптар панелі, тұтас дисплеймен үйлескен. Автокөліктің креслосы бекітілген қалыпта, оның орнына руль мен басқыштары реттеледі. Отырғызу және басқарушылығымен бүкіл әлемге әйгілі шабандоздар Фернандо Алонсо мен Фелипе Масса жұмыс істеді. Автокөлік фаралар компанияның соңғы жетістіктеріне сай, есіктері, Enzo моделі сияқты жоғары ашылады[20].

Ескертпелер[өңдеу]

Сілтемелер[өңдеу]