Мазмұнға өту

Ultraviolence (альбом)

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Ultraviolence
Лана Дель Рей Студиялық альбом
Шығарылған күні

2014

Жазылған күні

2013-2014

Жанрлары

дезерт-рок, софт-рок, дрим-поп, джаз-фьюжн

Ұзақтығы

51:24

Ел

АҚШ

Өлеңдердің тілі

ағылшын

Лейблдері

Interscope, Polydor

Лана Дель Рей хронологиясы
Paradise
(2012)
Ultraviolence
(2014)
Honeymoon
(2015)
Кәсіби пікірлер
Жиынтық баға
Дереккөз Рейтингі
AnyDecentMusic? 7.2/10[1]
Metacritic 74/100
Сыншылардың пікірлері
Дереккөз Рейтингі
AllMusic 4 5 жұлдыздан4 5 жұлдыздан4 5 жұлдыздан4 5 жұлдыздан4 5 жұлдыздан[2]
Billboard 4 5 жұлдыздан4 5 жұлдыздан4 5 жұлдыздан4 5 жұлдыздан4 5 жұлдыздан[3]
The Daily Telegraph 3 5 жұлдыздан3 5 жұлдыздан3 5 жұлдыздан3 5 жұлдыздан3 5 жұлдыздан[4]
Entertainment Weekly A[5]
The Guardian 4 5 жұлдыздан4 5 жұлдыздан4 5 жұлдыздан4 5 жұлдыздан4 5 жұлдыздан[6]
Los Angeles Times 3 4 жұлдыздан3 4 жұлдыздан3 4 жұлдыздан3 4 жұлдыздан[7]
NME 6/10[8]
Pitchfork 7.1/10[9]
Rolling Stone 3.5 5 жұлдыздан3.5 5 жұлдыздан3.5 5 жұлдыздан3.5 5 жұлдыздан3.5 5 жұлдыздан[10]
Spin 8/10[11]

Ultraviolence (ағылш. тілінен — "Ультразорлық") — америкалық әнші және ән жазушы Лана Дель Рейдің 2014 жылдың 13 маусымында Interscope және Polydor лейблдерінде жарық көрген үшінші студиялық альбомы. 2012 жылы Born to Die альбомы шыққаннан кейін Лана жаңа музыка шығаруды жоспарламады. Алайда, 2013 жылдың қараша айында ол материал жинап, жаңа жазбаны жаза бастады. Сонымен қатар Дель Рей альбомның жазылуына продюсер ретінде атсалысты. Желтоқсан айында альбомның бастапқы нұсқасы аяқталып, әнші The Black Keys тобындағы Дэн Ауэрбахпен кездесті. Олар альбомның дыбысын өзгертуге және аяқталған композицияларды қайта жазуға келісті. Қайта жазу мен өңдеу жұмыстары 2014 жылдың қысының соңына дейін Нэшвиллде орындалды. Дэн Ауэрбахтың продюсерлігінен өткен альбом әндері дезерт-рок, психоделик рок және софт-рок бағыттарына жақын. Альбомда Born to Die кезеңіне тән дрим-поп бояулары да, джаз-фьюжн элементтері де кездеседі. Жазба негізі ретінде электрлік гитара, он екі ішекті гитара, соқпалы музыкалық аспаптар және меллотрон қолданылған.

Ultraviolence ішінара концептуалды және негізінен бұрынғы тақырыптармен бірдей тақырыптарды қамтиды: зорлық-зомбылық, махаббат, жастық шақ, опасыздық, ақша, жыныстық қатынас және есірткі. Музыкалық сыншылар жазбаны жылы қабылдады және әншінің вокалы мен оның композиторлық талантын, сондай-ақ 1950-1960 жылдардың аяғындағы рок жанрындағы Ауэрбахтың өнерін ерекше атап өтті. Ultraviolence мәтіндері, Лана Дель Рейдің оның алдындағы ән мәтіндері сияқты, әншінің феминизмге деген көзқарасы төңірегінде белсенді пікірталас тудырды. Ол тағы да тұрмыстық зорлық-зомбылық пен өлімді романтикалады деп айыпталды. Көбінесе дау-дамайдың тақырыбы титулдық ән болды, атап айтқанда, "Ол мені ұрды, және бұл сүйісу сияқты сезілді" тармағы. Дегенмен, жазба жылдың ең жақсы альбомдарының көптеген тізімінде пайда болды. Ultraviolence сонымен қатар әншінің Norman Fucking Rockwell! (2019) альбомынан кейінгі ең жақсы жұмысы деп саналады.

Альбом Аустралия, Канада және Ұлыбританияны қоса алғанда, он бес елдің музыкалық чарттарының бірінші орындарында тұру арқылы айтарлықтай коммерциялық жетістікке жетті. Шығарылғаннан бір аптадан кейін бүкіл әлемде 800 мыңнан астам көшірме сатылды. Ultraviolence Дель Рейдің американдық альбомдық Billboard 200 чартын бастаған алғашқы жұмысы болды. Жыл қорытындысы бойынша диск Бейонсе, Тейлор Свифт және Барбара Стрейзанд шығарылымдарынан артта қалып, АҚШ-тағы әйел орындаушылардың ең көп сатылатын альбомдарының рейтингінде төртінші орынға ие болды. АҚШ-тағы дебюттік аптада пластинканың 182 000 данасы сатылды - бұл 2014 жылғы әйелдер арасындағы үшінші үздік нәтиже, Ultraviolence тек Свифт пен Стрейзандқа ғана жол берді.

Альбомның жарнамасы концерттермен, бейнеклиптер шығарумен және баспа сұхбаттарымен сүйемелденді. Олардың бірі, The Guardian-мен бірге, басылым мен орындаушы арасындағы медиаскандалды қоздырды. Сонымен қатар, жазбаны қолдау үшін төрт сингл шығарылды. «West Coast» американдық Billboard Hot 100-де 17 орынға жетіп, жақсы коммерциялық нәтижелер көрсетті. Екінші сингл, «Shades of Cool», мұндай нәтижелерге қол жеткізе алмады, бірақ сыншылармен жоғары бағаланды. «Ultraviolence» титулдық әні мен «Brooklyn Baby» альбомның соңғы синглдері ретінде маусымның алғашқы күндерінде шығарылды. Коммерциялық тұрғыдан алғанда, екеуі де жақсы нәтижелерге қол жеткізді.

Алдыңғы тарихы және жазылуы

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]

2012 жылы Born to Die альбомы жарық көргеннен кейін Лана басқа альбом шығаруды ойламады, өйткені ол "айтқысы келген нәрсенің бәрін айтты" (ағылш. "already said everything [she] wanted to say."). Дегенмен, 2013 жылдың ақпанында Дель Рей альбоммен жұмыс істей бастады.

Әндер тізімі

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
№ АтауыАвтор(лар)Продюсер(лер) Ұзақтығы
1. «Cruel World» Лана Дель Рей, Блейк СтренетэнДэн Ауэрбах 6:39
2. «Ultraviolence» Дель Рей, Дэниел ХитАуэрбах 4:11
3. «Shades of Cool» Дель Рей, Рик НоуэлсАуэрбах 5:43
4. «Brooklyn Baby» Дель Рей, Барри Джеймс О’НиллАуэрбах 5:53
5. «West Coast» Дель Рей, НоуэлсАуэрбах 4:25
6. «Sad Girl» Дель Рей, НоуэлсАуэрбах, Ноуэлс 5:17
7. «Pretty When You Cry» Дель Рей, СтренетэнДель Рей, Стренетэн, Ли Фостер 3:54
8. «Money Power Glory» Дель Рей, Грег КёрстинКёрстин 4:30
9. «Fucked My Way Up to the Top» Дель Рей, ХитАуэрбах 3:32
10. «Old Money» Дель Рей, Хит, Робби ФицсиммонсХит 4:31
11. «The Other Woman» Джесси Мэй РобинсонАуэрбах 3:01
51:24

Дереккөздер

[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
  1. ↑ Ultraviolence by Lana Del Rey reviews. AnyDecentMusic?. Тексерілді, 17 шілде 2018.
  2. ↑ Thomas, Fred Ultraviolence – Lana Del Rey. AllMusic. Тексерілді, 20 маусым 2014.
  3. ↑ Partridge, Kenneth (June 16, 2014). "Lana Del Rey, 'Ultraviolence': Track-by-Track Album Review". Billboard. http://www.billboard.com/articles/review/6121485/lana-del-rey-ultraviolence-album-review-song-by-song-track-by-track. Retrieved March 28, 2016.
  4. ↑ Hall, James. Lana Del Rey, Ultraviolence, review: 'dark and cinematic', The Daily Telegraph (June 17, 2014). Тексерілді 26 сәуірдің 2018.
  5. ↑ Anderson, Kyle (June 13, 2014). "Ultraviolence". Entertainment Weekly. http://www.ew.com/ew/article/0,,20824995,00.html. Retrieved June 13, 2014.
  6. ↑ Petridis, Alexis Lana Del Rey: Ultraviolence review – great songs about awful, boring people. The Guardian. (June 12, 2014). Тексерілді, 12 маусым 2014.
  7. ↑ Roberts, Randall Lana Del Rey's 'Ultraviolence': Defiant seduction from pop instigator. Los Angeles Times. (June 13, 2014). Тексерілді, 20 маусым 2014.
  8. ↑ Snapes, Laura Lana Del Rey – 'Ultraviolence'. NME. (June 16, 2014). Басты дереккөзінен мұрағатталған 19 маусым 2014. Тексерілді, 26 сәуір 2018.
  9. ↑ Richardson, Mark Lana Del Rey: Ultraviolence. Pitchfork. (June 16, 2014). Тексерілді, 16 маусым 2014.
  10. ↑ Ganz, Caryn (June 20, 2014). "Lana Del Rey: Ultraviolence". Rolling Stone. https://www.rollingstone.com/music/albumreviews/ultraviolence-20140620. Retrieved June 20, 2014.
  11. ↑ Weiss, Dan Lana Del Rey Beats the Internet, Nods to Pink Floyd on 'Ultraviolence'. Spin. (June 20, 2014). Тексерілді, 26 сәуір 2018.