Есту жүйкесі
Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Есту жүйкесі (слуховой нерв); (nervus acusticus; лат. nervus — жүйке және acusticus — есту) — ішкі құлақ пен ми орталығын байланыстыратын, есту талдағышының (анализаторының) өткізгіш жолы. Есту жүйкесі тепе-тендік жүйке түбіршігімен бірігіп, ми жүйкелерінің VIII жұбы тепетеңдік-есту сезімтал жүйкесін түзеді. Есту жүйкесінің түбіршігі иірімді (спиральды) жүйке түйінінен, ал тепетендік жүйке түбіршігі кіреберіс (вестибулалық) жүйке түйінінен басталады. Екі түбіршік ішкі есту өзегінде бір баганға бірігіп, сопақша мидың сұрзаттық ядроларында аяқталады.[1]
[өңдеу] Пайдаланған әдебиет
- ↑ Биоморфология терминдерінің түсіндірме сөздігі/ - Алматы: "Сөздік-Словарь", 2009. ISBN 9965-822-54-9
 |
Бұл — мақаланың бастамасы. Бұл мақаланы толықтырып, дамыту арқылы, Уикипедияға көмектесе аласыз. Бұл ескертуді дәлдеп ауыстыру қажет. |
 |
Бұл мақаланы Уикипедия сапа талаптарына лайықты болуы үшін уикилендіру қажет. |
