Кириллица

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Мұнда ауысу: шарлау, іздеу
Кириллица
Түрі:

консонантты-вокалдық жазу

Тілдері:

көне славян тілі,шіркеу славян тілі, орыс тілі, серб тілі, болгар тілі, македон тілі, украин тілі, молдаван тілі

Пайда болған жері:

Оңтүстік-Шығыс Еуропа

Шығарушы:

Климент Охридский (ұйғарым бойынша) Кирилл және Мефодий (дәстүрлі түрде)

Кезең:

с IX ғасырдан бастап (XVI ғасырдың аяғы)

Шығу тегі:

Финикиялық

Жазу үлгісі
Кириллица әріптері

Кириллицаға негізделген қазақша пернетақта үлгісі. iPhone қосымшасы

Кириллицаславян әліпбиінің алғашқы екі түрінің бірі (екіншісі – глаголица). Әліпби славян ағартушысы Кириллдің атымен аталған. Қазіргі Кириллица 43 әріптен тұрады, ол әуелде 38 әріптен құралып, оған 5 әріп кейін қосылды. Кириллицаның әріптік құрамы көне славян тілінің дыбыстық жүйесіне сай келеді, сондықтан ол қазіргі славян тілдерінің көпшілігінің әліпбиіне негіз болды. Кириллица грек жазуы негізінде жасалған. Грек жазуында әріп саны – 25 болғаны белгілі, қалған 18 әріп грек тілінде жоқ славян тілінің дыбыстарын белгілеу үшін алынған. Ресейге Кириллица 10 ғ-да енген. Орыс әліпбиінен Кириллицаның 12 әрпі шығарылып, екі жаңа әріп (й, е) қосылған. Кезінде КСРО құрамында болған халықтардың жазуы Кириллицаға көшірілді. Оның ішінде қазақ жазуы да 1940 ж. Кириллицаға көшіріліп, осы әліпби күні бүгінге дейін қолданылып келеді.[1]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Қазақ энциклопедиясы