Гиппариондар

Гиппариондар Қазбалық ауқымы: 15–2 Ma ПреК К О С Д Кр П Т Ю Б Пг Н Mid Miocene to Pleistocene
Қаңқа
Ғылыми топтастыруы
Дүниесі: Жануарлар Жамағаты: Хордалылар Табы: Сүтқоректілер Сабы: Тақтұяқтылар Тұқымдасы: Equidae Тегі: Hipparion De Christol, 1832
Түрлері
H. concudense H. crassum H. dietrichi H. fissurae H. forcei H. gromovae H. laromae H. longipes H. macedonicum H. matthewi H. mediterraneum H. molayanense H. periafricanum H. rocinantis H. sellardsi H. shirleyae H. tehonense

Гиппарион (лат. Hipparion) – жойылып кеткен үш тұяқты жылқы тұқымдасы. Шамамен бұдан 2 – 12 млн. жылдар бұрын миоцен – плиоцен дәуірінде Оңт. Америка мен Австралиядан басқа құрлықтарда тіршілік еткен. 100-ге жуық түрлерінің қаңқасы табылған. Тұрқы есектен ірілеу, қазіргі жылқыдан кішілеу, шоқтығына дейінгі биікт. 1,5 м-дей болған. Олардың ортаңғы, үшінші аяғы негізгі тірек қызметін атқарған, ал екінші және бірінші тұяқтары қысқа әрі кішкентай болғандықтан жұмсақ, батпақ жерлерде ғана тіреуіш болған. Қазіргі жылқыларға қарағанда аяқтарындағы буынаралық иілім көбірек, ал тістері ұсақ, жоғ. жақ тістеріндегі «протокон» эмаль сызықтары басқаларға жалғаспай, дөңгелек болған. Гиппариондардың бұл ерекшеліктері олардың ылғалды, тоғайлы далаларда, өзен-көл аймақтарында тіршілік етіп, жұмсақ шөптермен қоректенгенін көрсетеді. Қазақстанда Гиппарионның сүйектері – Павлодар обл-нан (Ертіс өз-ні жағасынан), Алматы обл-нан (Ботамойнақ және Есектартқан асуларынан), Қостанай обл-нан (Түлкісай қорғанынан), Шығыс Қазақстан обл-нан (Қалмақбай қорғанынан), т.б. жерлерден табылған.^[1]