Акио Морита

Акио Морита (жапон. 盛田昭夫; 26 қаңтар 1921, Нагоя – 3 қазан 1999, Токио) — Sony корпорациясының негізін қалаушы. Американдық философиялық қоғамның шетелдік мүшесі (1992).^[1]

Өмірбаяны

Осака физика-инженерлік университетті бітірді. Физикалық мамаңды бітіргеннен кейін Морита Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысып жапон флотында әскери жұмыс жасады. Оның жанұясы «сакэ» шығаруымен айналысқан.

Әскери зерттеу комитетінде ол Масару Ибакамен танысқан. Сол уақытта Ибука өзіннің компаниясына жас пен талантты инженерлерді іздеген болатын. 7 мамыр 1946 жылы олар «Токио телекоммуникациондық инженерлік корпорацияны» (жапон тіліннен 東京通信工業 То:кё: цусин ко:гё:, «Тоцуко», Tokyo Tsushin Kogyo K.K.) ашты. Sony компанияның ізашары, шамамен 20 қызметкерлер және бастапқы капиталы тек 190000 иен болған корпорация ашылды.Сол кезде Ибука 38, ал Морита 25 жасына келді.

1949 жылы компания алғаш магнитті жазушы пленканы шығарды, ал 1950 жылы Жапонияда алғаш бірінші магнитафонды сатты.1957 жылы компания қалта радионы өңдірді, бір жылдан соң Sony (sonus — латынша, «дыбыс», ал Sonny-boys — жапон жаргонынан, «гуілмен қозғалатын ұлдар») атына өзгерілді. 1960 жылы Sony алғаш транзитті теледидарды шығарды.

1961 жылы Sony Corporation of America Нью - Йорк қаласынның биржасының тізіміне кірген алғаш жапон компаниясы боп аталды. 1989 жылы Sony Columbia Pictures киностудиясын сатып алды

1990 жылдың басында Акио Морита саясаткер Синтаро Исахароның «Япония, которая может сказать нет» эссенің бірлескен авторы болған нәтижесінде өзінің танымалдылығын алды. Исахаро Жапонияны бизнес облысында тәуелсізділікті алуға шақырды.

25 қараша 1994 жылы Морита Sony компаниясын тастап, теннис ойыннын нәтижесінде алған жарақатты бос уақытты емдеуге жұмсаған.

Морита сонымен қатар 60-шы жылдары "мектептегі маңызды емес жетістіктер" кітабын жазды, онда оқу үлгерімі, бағалар және басқа да жетістіктер бизнес жүргізу қабілетінің деңгейін көрсетпейді және ешкімнің осы саладағы жетістігі мен сәтсіздігін болжауға мүмкіндік бермейді. Ол сондай-ақ Жапония экономикалық ұйымдар федерациясының вице — президенті болды (жапон. 経団連), Жапония мен АҚШ — тың экономикалық қатынастар тобының мүшесі ("данышпандар тобы" деп те аталады), ал 1992-1993 жылдары-комиссияның үшжақты азиялық бөлімшесінің төрағасы болған.^[2]

Акио Морита 1999 жылы 3 қазанда 78 жасында пневмониядан қайтыс болды.

Марапаттары

1972 жылы Морита американдық жетістіктер академиясының "алтын табақ" сыйлығын алды.^[3]

1982 жылы Акио Морита Британдық Корольдік өнер қоғамы кез-келген ұлттың адамдарына өнерді, өндірісті және сауданы ілгерілетудегі ерекше еңбегі үшін берген Альберт медалімен марапатталған алғашқы жапон болды. Екі жылдан кейін ол беделді Француз Құрмет легионы орденіне ие болды, ал 1991 жылы Жапония императорының 1 — дәрежелі Қасиетті Қазына орденіне ие болды.

1998 жылы ол Time журналы бойынша 20-шы ғасырдағы ең ықпалды 20 іскер адамның тізіміндегі жалғыз азиялық болды.

Дереккөздер

↑ APS Member History. web.archive.org. (24 сәуір 2022). Басты дереккөзінен мұрағатталған 24 сәуір 2022. Тексерілді, 25 маусым 2022.
↑ Trilateral Commission Membership. Басты дереккөзінен мұрағатталған 18 наурыз 2014. Тексерілді, 11 ақпан 2011.
↑ Golden Plate Awardees (ағыл.). Academy of Achievement. Басты дереккөзінен мұрағатталған 15 желтоқсан 2016. Тексерілді, 29 тамыз 2023.

[1] APS Member History. web.archive.org. (24 сәуір 2022). Басты дереккөзінен мұрағатталған 24 сәуір 2022. Тексерілді, 25 маусым 2022.

[2] Trilateral Commission Membership. Басты дереккөзінен мұрағатталған 18 наурыз 2014. Тексерілді, 11 ақпан 2011.

[3] Golden Plate Awardees (ағыл.). Academy of Achievement. Басты дереккөзінен мұрағатталған 15 желтоқсан 2016. Тексерілді, 29 тамыз 2023.

[1]

[2]

[3]