Александр Иванович Бараев

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search
Бараев Александр Иванович
Pen name: Александр
Мансабы: агроном
Ұлты:  Кеңестік Социалистік Республикалар Одағы

Бараев Александр Иванович (16.7.1908, Санкт-Петербург — 8.9.1985, Астана) — ғалым, ауыл шаруашылығы ғылым докторы (1971), профессоры (1972). Бүкілодақтық ауыл шаруашылығы ғылым академиясының академигі (1966), Қазақстанның еңбек сіңірген ғылыми қайраткері (1968), Социалистік Еңбек Ері (1980). Куйбышев (қазіргі Самара) ауыл шаруашылығы институтын бітірген (1930). Орал астық сұрыптау стансасының директоры (1950—1953), Қазақ егіншілік ғылыми-зерттеу институтының директоры (1953 — 1957), 1957 жылдан өмірінің соңына дейін Бүкілодақтық астық шаруашылығы ғылыми-зерттеу институтының (қазіргі Қазақ астық шаруашылығы ғылыми-зерттеу институты) директоры болды. Бараев егіншіліктің топырақ қорғау жүйесінің негізі — топырақты су және жел эрозиясынан қорғайтын сыдыра жыртып өңдеу әдісін тапты. Ол ауыспалы егіс танабында таза сүдігер жерді қолдануды, дәнді дақылдар егісін қысқа мерзімде аяқтауды ұсынды, өнімділігі аз шалғындар мен жайылымдарды түбегейлі жақсарту, көлдетіп суарылатын жерлерді мейлінше тиімді пайдалану, ортаң жерлерді игеру жүйелерін жасап, өндіріске енгізді. Оның ұйымдастыруымен Қазақ ауыл шаруашылығы ғылыми-зерттеу институтында топырақ баптайтын және тұқым себетін машиналардың жаңа түрлері (сыдыра жыртатын құралдар, аңызға тұқым себетін сеялкалар, ине тісті тырмалар) сынақтан өткізіліп, тәжірибеге енгізді. Лениндік сыйлық лауреаты (1972). 2 мәрте Ленин орденімен, Октябрь революциясы, Құрмет белгісі және Халықтар достығы ордендерімен марапатталған. [1]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Қазақ Энциклопедиясы
  • Почвозащитное земледелие, М., 1975;
  • Яровая пшеница в Северном Казахстане, А.-А., 1976;
  • Яровая пшеница, М., 1978.

Сілтемелер[өңдеу]