Алғазыұлы Шарғын

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Алғазыұлы Шарғын (1903, Алматы облысы Ұйғыр ауданы Ұзынтам 1988, Райымбек ауданы, Қожманбета.) - ақын. 1920 - 1921 ж. ақын мектебінде ақын Додабаев Маңұтаннан дәріс алған. 1925-1930 ж. болыстық атқару күнде хатшы болып, ауылды ұжымдастыру науқанына белсене араласады. 1932 ж. асыра сілтеушіліктің қамымен Қытайға қонс аударуға мәжбүр болады. 1934 - 1958 ж. аралығында Қытайдағы қазақ ақындарында ағартушылықпен айналысып, мұғалім, мектеп директоры, ауданы оқу мәдениет бөлімдерінің меңгерушісі, халық кеңесінің хатшысы сияқты қызметтер атқарады. Ақын Таңжарық Жолдыұлымен бірлесіп, Құлжада тұңғыш қазақ газеті "іле газетін" шығаруға ат салысады. Бұдан кейінгі ашылған "Төңкеріс таңы", "Білім арнасы", "Одақ" т.б. газет-журналдарда шығармалары жарияланып тұрған. А.Таңжарықпен, Нәсілхан қызбен, Күлшарханмен айтысып, "Шалкөде жырдың жайлауы" дастанын шығарады. Оның туындылары Шыңжаңның барлық баспасөз беттерінде, Пекиндегі "Ұлұқтар" журналында басылды. 1958 ж. туған жерге оралып, алуан түрлі салаларда қызмет атқарды. Өзі қайтыс болғаннан соң, шығармалары "Көшкеруен" (1992) атты жеке жинақ болып басылып шықты.[1]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. “ Қазақ әдебиеті. Энциклопедиялық анықтамалық. - Алматы: «Аруна Ltd.» ЖШС, 2010.ISBN 9965-26-096-6