Антонио Лабриола

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Антонио Лабриола(итал. Antonio Labriola; 2 шілде 1843 жыл, Кассино — 12 ақпан 1904 жыл, Рим) - итальян философы, публицист, марксизмнің теоретигі және насихатшысы, социалистік қозғалыстың қайраткері.

Өмірбаяны[өңдеу]

90 жылдарда социашыл және гербартшілдік бағыттан марксизмге көшті. Ф. Энгельспен жиі хат алысып тұрды. Ол өз еңбектерінде тарихи дамудың, таптар мен таптық күрестің айқындаушы факторларын, халық бұқарасы мен жеке адамдардың тарихтағы рөлін, буржуазиялық қоғамның даму заңдылықтары мен оның сөзсіз күйреуін, мемллекеттік революция мәселелерін зерттеді. Идеология, мораль, құқықтың шығуы мен тарихи рөліне, саяси проблемаларға, пролетариат партиясының тактикасы мен ұйымдық принциптеріне баса көңіл бөлді; социалистік қозғалыстың маркстік теориямен байланысы туралы пікірді одан әрі дамытты. Оның идеясын А. Грамши, П. Тольятти ілгері дамытты. Антонио пролетариат диктатурасы туралы ілімді жете бағаламады, ұлт мәселесін теріс түсінді[1]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Қазақ Совет Энциклопедиясы,7 том