Борис Михайлович Степанов

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Степанов Борис Михайлович (24.05.1910- 24.06.1990)- ядролық физика, электрвакуумдық және импульстық өлшеу жүйелерінің саласында танымал кеңестік ғалым, Қоғамның еңбек сіңірген қайраткері.

Өмірбаяны[өңдеу]

1910 жылы Петербург қаласында дүниеге келген. 1935 жылы Ленинград физика- механикалық институтты аяқтаған.

1934-1960 жылы АН КСРО химиялық институтында инженер қызметінен электрвакуумдық зертхананың бастығының дәрежесіне дейін жұмыс істеген.

1941 жылы «жұмысшы- шаруа Қызыл Әскеріне» шақырылған болатын. Ленинградтық майданда 37418 әскери бөлімде пиротехник қызметін атқарған. 1943 жылдың сәуірінде Ленинградтық 01754 әскери бөлімінде оқ- дәрілерді сақтау бөлімінің бастығы болып және капитан қызметін атқарып жүрді.

Қоршаудан шыққаннан кейін Ленинград қаласынан минаны алу үрдісіне қатысты.

1945-1960 жылдары әртүрлі өлшеу тәсілдерін және құралдарын өңдеп шығарды. Олар ядролық және термоядролық жарылыстарын сүйемелдеуге, қару- жарақтарды өңдеуге, физика саласында зерттеу жұмыстарын жүргізуге зор мүмкіндіктер ашты.

1990 жылы Мәскеу қаласында көз жұмды.

Марапаттаулары[өңдеу]

Қызыл Жұлдыз ордені (1944), «Құрмет» ордені (1953), Қазандық төңкерісіндегі еңбегі үшін (1971), Ленин ордені (1956, 1962, 1980), «1941—1945 жылдарындағы Ұлы Отан соғысында жеңіске жеткені үшін».

Еңбек жолы[өңдеу]

1960—1965 жылдары НИИИТ директоры және ғылыми көшбасшысы.

1965—1983 жылдары оптикалық— физикалық өлшеудің ВНИИ директоры.

Физика— математика ғылымның докторы, профессор.

Қоғамдық Еңбек қайраткері.(1980)

Сталиннің және Ленин сыйлықтарының иегері.

Шығармалары[өңдеу]

Фотометриялық және голографиялық аппараттардың жинағы. 1974.

Жіңішке магниттік қабықшалар туралы мәліметтер. 1976.

Төмен температурада материалдардың оптикалық қасиеті. 1980.

Дереккөз[өңдеу]

Орысша уикипедиядан аударылған.