Велоэргометрия

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Велоэргометрия - велометр тығыршығын аяқпен немесе қолмен айналдырып латенттік(жасырын) коронар артериясын айқындауға және баспалдақтық өсіру арқылы физиологиялық мөлшерді табуға қолданылатын зерттеу әдісі.[1]

Бұл әдістің негізі:ИЖА ауруымен ауыратын науқастарда ишемиялық бұлшықет ұлпасы пайда болып, бұл жағдай ЭКГнің өзгеруіне алып келеді(депрессия әлде ST сегментінің элевациясы,R әлде T тісінің өзгеруі,жүрекке қан өткізуінің бұзулуы әлде физикалық жүктеу кесірінен қозғыштығы). Велоэргометрияға физикалық жүктеу мөлшерінің сынамасы да жатады(соның ішінде ең танымалы-степ-тест және тредмил). Степ-тестті өту үшін науқас ұзындығы 22,5 см. келетін екі баспалдақты кезекпен басады. Тредмил сынамасын өту үшін науқас бұлтару бұрышы өзгеріп тұратын жолақшаның үстінде жүгіруі тиіс.

Жабдықтары[өңдеу]

Велоэргометр[өңдеу]

Велоэргометр - велотренажердің бір түрі. Басқа велотренажерлардан басты айырмашылығы - велоэргометр жүктеменің дәл мөлшерін табады. Велоэргометрдің екі түрі кездеседі:механикалық әлде электрикалық тоқтату системасымен.

  • Механикалық велоэргометрді қолдану кезінде жүктеме велосипед аяғының сырт жағына әлде тоқтату колодкаларының системасында орналасқан белбеудің қажау күшімен реттеледі. Бұндай велоэргометрде сынама алу кезінде науқас минутына 60 айналым жылдамдығын сақтауы тиіс. Науқас бұл жылдамдықтан асырып жіберсе - жүктеме күші өседі,ал түсіріп жіберсе - жүктеме күші азаяды.

Дереккөздер[өңдеу]

  1. О.Д.Дайырбеков, Б.Е.Алтынбеков, Б.К.Торғауытов, У.И.Кенесариев, Т.С.Хайдарова Аурудың алдын алу және сақтандыру бойынша орысша-қазақша терминологиялық сөздік. Шымкент. “Ғасыр-Ш”, 2005 жыл. ISBN 9965-752-06-0