Жануарлар даусы

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Жануарлар даусы– бір түрге, кейде әр түрге жататын жануарлардың өзара бірін-бірі ажырату және түрлі сезімін білдіру үшін шығаратын дыбыстары. Бұл көптеген жәндіктерге, балықтарға, құйрықсыз қосмекенділерге (құрбақа, бақа), кейбір бауырымен жорғалаушыларға (жармасқылар, хамелеондар, крокодилдер) және барлық құстар мен сүтқоректілерге тән. Жануарлардың дыбыс диапазоны 20 Гц – 20 кГц. Жануарлар даусында тек дыбыс аппараты арқылы пайда болатын дыбыс (шаянтәрізділерде, жәндіктерде) қана емес, балықтың торсылдағымен, жүзу қанатымен, құстың құйрық қауырсынымен, қанатымен, тұмсығымен (қарабауыр бұлдырық, дегелек), аяғындағы не қанатындағы арнайы аппараттарымен (түзу қанатты жәндіктер) шығаратын дыбыстары да болады. Жануарлардың сайрау, қорқу, айбат шегу, ашыққанын, сескенгенін, жұптасу кезінде шығаратын әр түрлі дыбыстары болады. Жарқанаттар мен дельфиндердің дауысы жаңғырық қабылдауда маңызы зор. Кейбір Жануарлар даусы ғалымдар шаруашылыққа зиян келтіретін құстарға, жәндіктерге, т.б. кейбір хайуанаттарға қарсы пайдаланып, бау-бақшаны, егістікті қорғайды. Мысалы, Қазақстан орнитологтары қараторғайдың шығаратын дыбыстарын жазып алып, акустик. әдіспен жүзім бағының зиянкестеріне қарсы қолданады.[1]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Қазақ Энциклопедиясы