Мазмұнға өту

Икемділік

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет

Икемділік — адамның тірек-қимыл аппаратының буындарында максималды амплитудадағы қозғалыстарды орындау қабілеті. Бұл физикалық сапа дененің қажетті қалыптарын еркін алуға, қозғалыстарды тиімді және үйлестірілген орындауға мүмкіндік береді. Икемділіктің негізі – буындардың қозғалғыштығы, байламдар мен бұлшықеттердің серпімділігі, сондай-ақ бұлшықеттердің релаксациясы мен жиырылуының үйлесімі. Ол пассивті (сыртқы күшпен созу) және белсенді (Бұлшық ет күшімен) түрлерге бөлінеді, әрі жасына, жынысына, туа біткен ерекшеліктеріне байланысты өзгереді. Жақсы дамыған икемділік қозғалыстың еркіндігін, жылдамдығын арттырып, жаттығулардағы күшті үнемдеуге көмектеседі. Икемділікті дамыту үшін созу жаттығулары, серпімді және бұралмалы қозғалыстар, статикалық кернеулер қолданылады. Мысалы, толық амплитудадағы тербету, иілу немесе айналмалы қозғалыстар (таяқшалар, құрсаулар арқылы) тиімді; жаттығуларды жүйелі, ерте жастан бастау керек. Даму дәрежесі төмен болса, қозғалыс үйлесімділігі нашарлайды.[1] Икемділік спортта, күнделікті өмірде қозғалыстың сапасын жақсартады, жарақат алуды азайтады және жалпы физикалық күйді көрсетеді. Оны дамыту білім мен тәжірибеге негізделген, еңбек пен тәрбие арқылы жетіледі.

Сілтемелер

[өңдеу | қайнарын өңдеу]
  1. Қарақов А., Қарақов А., Тайжанов С. Дене тәрбиесі. 4-кітап. Алматы: Үш Қиян, 2009. 128-132-беттер. ISBN 9965-32-940-0.