Ила

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Ила’, “уәллаһи, биллаһи” (араб.: ант ішу, уәде ету) – мұсылмандық құқықтағы ерінің әйелімен белгілі бір уақыт бойына бірге тұрмауға ант ішуі, уәде етуі, Иқа’ат кітабында мазмұндалған отбасы тұрмысына қатысты міндеттемелердің бірі.

Ила’ айтылған кезде сақталуға тиіс ережелер:

  • Ила’ мерзімі 4 ай және одан да астам, осы уақыт ішінде ері әйеліне жақындаспайды;
  • Ила’ айтушының кәмелетке толған, ақыл-есі бүтін болуы, әрі ила’ сөздерін шын ниетте айтуы тиіс;
  • Ила’ сөздері Алла атымен “уәллаһи, биллаһи”, деп басталып, әйелімен қашанға дейін бірге тұрмайтыны анық айтылуы керек.

Ила’ айтылған соң әйелі үндемесе, келіскенінің белгісі. Онда ері әйеліне сол мерзім ішінде жақындаспауы тиіс. Ал әйелі келіспеген жағдайда қазының үкімімен ері сол мерзім өткен соң әйелімен ажырасуға немесе кәфарат беруге міндетті. Кәфарат мөлшері – 1 құлды азат ету, не 10 аш адамды тойдыру, не 3 күн ораза ұстау. Егер ері ила’ мерзімі өтпей әйеліне жақындасса, кәфараттың тағы бір осындай мөлшерімен жазаланады.[1][2]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. «Қазақстан»: Ұлттық энцклопедия / Бас редактор Ә. Нысанбаев – Алматы «Қазақ энциклопедиясы» Бас редакциясы, 1998 ISBN 5-89800-123-9, IV том
  2. Ислам. Энциклопедиялық анықтамалық. Алматы: “Аруна Ltd.” ЖШС,2010 ISBN 9965-26-322-1