Мон-Кхмер тілдері

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Мон-Кхмер тілдеріҮндіқытай түбегі мен Оңтүстік Қытай, Солтүстік-Шығыс Үндістан және Никобар аралдарына таралған туыстас тілдер. Австроазия тілдері семьясына жатады. Көне жазбалы кхмер (Камбоджаның мемлекеттік тілі; жазба текстері б. з. 7 ғасырдан белгілі) және мон (жазба текстері б. з. 10 ғасырдан белгілі) тілдерінің есімімен осылай аталған. Мон-Кхмер тілдері төрт топқа: оңтүстік-шығыс (Камбоджа, Вьетнам, Тайланд, Бирма, Оңтүстік Қытайға тараған мон, поар, срэ, бахнар, брао, бру т.б. тілдері), солтүстік-шығыс (Лаос, Тайланд, Оңтүстік Бирмаға тараған палаунг, ва, кава, лава, данау т. б. тілдері), солтүстік-батыс (Үндістанның Ассам штатына тараған кхаси тілі), оңтүстік-батыс (Никобар аралдарына тараған көп диалектілі никобар тілдері). Мон-Кхмер тілдерінде аффрикат және ызың дыбыстарға қарағанда дауысты дыбыстар мен дифтонгілер көбірек қолданылады. Жаңа сөз жасауда негізінен аффикстік (префикс және инфикс) тәсіл, кейде аналитикалық тәсіл де қолданылады.[1]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Қазақ Совет Энциклопедиясы,8 том