Нефротикалық синдром

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search
Нефротикалық синдром
Diabetic glomerulosclerosis (1) HE.jpg

Нефритикалық синдром– жіті нефритке ұқсайтын белгілердің жиынтығы болады. Ісіну тез дамиды, бозарған ісінген беті, олигурия, протеинурия, бүйрек гематуриясы («жуынды құйылған ет»), артериальды гипертензия (бірінші диастолалық қысым) болып табылады, бүйрек функциясы бұзылады. Жедел сол қарыншалық жетіспеушілік дамиды (өкпе ісінуі, ат шабыс ырғағы). Жіті нефритикалық синдромдың асқынулары: бүйрек эклампсиясы, жіті бүйрек жетіспеушілігі, сіңір тартылуы, ықылық, құсу, жүрегі айну, Жедел постстрептококкты нефритте жіті нефритикалық синдром кездеседі. Бұл синдром созылмалы нефритте, гломерулонефритте, жүйелі қызыл волчанкада, түйінді периартериитте, геморагиялық васкулитте, жедел тубулоинтерстициальды нефритте пайда болады. Бұл синдромда науқастың ауруы үдеюі болады.

Жіктелуі[өңдеу]

Этиологиясына байланысты[өңдеу]

  • Тұқым қуалаған
  • Туа біткен

Пайда болғандықтан[өңдеу]

  • Ерте
  • Кеш (бірнеше жылдан).
  • Терминальды.

Клиникалық көріністерге байланысты[өңдеу]

  • Толық
  • Толық емес (үлкейген протеинурияда).

Ағымына қарай[өңдеу]

  • Қайталанбалы.
  • Персистерленген (2 жыл бойы жазылуы болған жоқ).
  1. регрессия
  2. тұрақты
  3. дамыған

Стероидпен емделгенде реакциясы[өңдеу]

  • Стероидке сезімді
  • Стероидты резистенттілігі

Асқынулардың болуы және болмауы[өңдеу]

  • Асқынулар бар (СББ – пен).
  • Асқынулар жоқ.

Түрлері[өңдеу]

  • Ятрогенді (дәрәлер)
  • Паранеопластикалық (ісіктерде).
  • Параспецификалық (туберкулез).

Нефротикалық синдромдың субъективті белгілері[өңдеу]

Жалпы әлсіздік, тәбет жоғалуы, ауызы құрғайды,шөлдейді, несептің мөлшері азаяды, бас ауырады, бел ауырады, ісіну жұмсақ болады, із қалады (әсіресе аяқта). Ауыр жағдайда асцит, гидроторакс немесе бас мидің ісінуі болады. Түспейтін ісінуінде иерінің трофикалық өзгерістер пайда болады. Тері бозғылт, суық, ісінген болып табылады. Гидроторакс кезінде ентігу физикалық күш түсуде және тыныштық жағдайда болып табылады. Амилоидоз болғанда гепатоспленомегалия және аритмия болады.

Асқынулары[өңдеу]

Жұқпалы аурулар болады: бактериальды (пневмония,перитонит, плеврит, сепсис), вирусты (герпетикалық), бүйрек көктамырының тромбозы (немесе артериит бүйрек инфарктысымен), гиповолемиялық шок, ми ісінуі,көздің, торқабықтың ісінуі.

Диагностика[өңдеу]

Нефротикалық синдромды тәулік протеинурияға қарап қойылады. Дисэлектрофорез арқылы протеинурияның диффузды диагнозын қойылады. Сонымен селективті немесе селективті емес шұмақтық протеинурия екенін анықтау керек. Амилоидоз күдіктенгенде амилоидты протеин болу керек. ЖҚВ-да плазмада антинуклеарлы антиденелерді және екі спиральді ДНК-ға антиденелерді анықтау керек. Иммуноэлектрофорез арқылы иммуноглобулиндердің жетіспеушілігін немесе парапротеинемияның жоқтығын білуге болады. Нефротикалық синдром идентификациялау үшін нефробиопсияны жасау керек. Флебография арқылы бүйрек көктамырының тромбозы деп жазылады. Қант диабетінде нефротикалық синдром болғанда анасарка, артериальды гипертония және СББ жиі қосылады.

Емдеу принциптері[өңдеу]

Этиотропты терапия – клиникалық зерттеу сатысында болып табылады. Егер нефротикалық синдромды тудыратын вирус пайда болса, сонда реаферон қолданады. НС –дың себебі дәрілік заттар болғанда, оларды қолданбау керек. Стероидты терапия қабылданғаннан кейін азғантай өзгерістерменен созылмалы гломерулонефритпен нефротикалық синдром бар науқастарда ремиссия болады. [1]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Мухин Н.А., Моисеев В.С. Пропедевтика внутренних болезней: учебник + СД. – 4-е изд. – М., 2008. – 848 с.